De kortste weg naar geluk

Verwondering.

Voor mij: het herkennen van het wonderlijke in het alledaagse. Het mooie. Positief.

In tegenstelling tot het mij verbazen over van alles: “Het kan toch niet waar zijn dat…” Het domme. Negatief.

Ik verbaas me vaak. Gelukkig verwonder ik me vaker. Zoals daarstraks. Over de opborrelende kleine pareltjes in het ijzig diepzwarte water. Hoe ze eenmaal aan de oppervlakte elkaar opzoeken en een bewegende deken van luchtbelletjes vormen om zo het oprukkende ijs op afstand te houden.

Het kruiende ijs in ons vijvertje. Op sommige plekken glashelder, op andere plekken dof. Vol barsten. Getekend voor het korte leven. En dicht onder die ijslaag het oranjegele lijf van een koi karper. Majestueus. Gracieus. Bij de open plek in het ijs kwam hij naar boven. We wisselden een korte blik van verstandhouding. Waarna hij weer verdween in de diepte.

Je zou ook kunnen zeggen dat ik gecontroleerd heb of de zuurstofpomp bij de vijver nog werkte onder deze barre omstandigheden. Dat doet echter geen recht aan de korte verbondenheid die ik voelde aan de rand van de kleine vijver met die vis. Zulke momenten zijn te mooi om af te doen als iets normaals. Niet alles is normaal omdat het zomaar gebeurt. Omdat het regelmatig gebeurt. Of omdat het in je achtertuin gebeurt.

We kijken met z’n allen Frozen Planet op tv en twitteren daar de hele avond over.

Wanneer je er echter aandacht voor hebt, het wonderlijke weet te waarderen, dan bewandel je de kortste weg naar geluk. Misschien klein geluk. Maar wie het kleine geluk niet eert…

Ik had vanavond mijn eigen Frozen Planet. In de achtertuin. En het mooiste was: zonder EO voice-over. Een wonder boven wonder.

~ ~ ~

Mijn bijdrage voor #wot dd 2/2/2012

Wat is wot? => Write on Thursday

Deze week is het woord VERWONDEREN:
[regelmatig werkwoord] ervan opzien omdat je het niet verwacht

~ ~ ~ 

12 gedachten over “De kortste weg naar geluk

    1. Dank je. Ik kan uren genieten van die vissen in de vijver. Het is op een bepaalde manier heel rustgevend om ze te zien zwemmen en tegelijkertijd de combinatie van het weer, het ruisen van de wind door de bamboe, de kleurenpracht van de rest van de tuin. In elke seizoen weer anders.

  1. Mooi en fijn! geniet, genot, genoten.
    Je kan er zomaar overheen kijken 😉

    oet me denken dat ik er in de auto eens uitflapte: oh, wat mooi, toen een vogel vlak voor ons landde. Vriendlief zei fronsend: ‘het is maar een duif hoor’. There you go. Als het nu een arend of op zijn minst een wentleteefje was geweest… #UFO

    Dat was het enige van mijn fietstochtje vanmorgen in de sneeuw. Ik kon niet goed om me heen kijken want te pijnlijk aan gezicht.
    Dank!

    1. Het hoeft helemaal niet apart te zijn, om wonderbaarlijk te zijn. Zo’n duif is al bijzonder. Omdat er heel veel van te zien zijn gaat dat bijzondere in mijn ogen niet weg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *