Making the Difference – 13

Deze blogpost is deel 13 van 16 in de serie Making the Difference

Het is raar hoe voor je gevoel de dingen soms bij elkaar komen zonder dat je je er op dat moment van bewust bent. Deze ochtend reden we vanuit Arnhem naar Brabant voor een bezoekje aan mijn ouders. Sinds mijn vader vorige week een nieuwe hartklep heeft gekregen ben ik de afgelopen weken al vaker in Brabant geweest dan heel het vorige jaar bij elkaar. Terwijl ik toen al van plan was om met meer regelmaat bij hen langs te gaan, heeft er toch weer eerst iets moeten gebeuren alvorens dit voornemen omgezet werd in daden.

En wanneer dit nu nog de eerste keer was. Maar nee hoor, neem van mij aan dat ik in het verleden te vaak allerlei zaken van plan was die in de meeste gevallen bleven wat ze waren. Plannen. Voornemens. Ideeën. Net zo makkelijk als ik ze verzon, vergat ik ze weer. Kwamen er andere plannen voor in de plaats. Om ook weer plaats te moeten maken. Waardoor ik soms het idee had druk bezig te zijn. Terwijl ik heel diep van binnen echt wel wist dat ik verkeerd bezig was. Te slap. Niet doortastend. Me verschuilend achter van alles. Achter mezelf. Om zo mezelf niet te hoeven zien. Om de confrontatie niet te hoeven aangaan.

In de voorbije maanden ben ik die confrontatie dus wel aangegaan. Voorzichtig weliswaar. Omdat ik niet het idee had dat ik compleet verkeerd bezig was. Eerder wat aanmoediging nodig had. Structuur. Richting. En in de workshop kreeg ik (niet voor de eerste keer overigens) een gereedschapset aangereikt om een en andere te realiseren. Met het 100 dagen actieplan ben ik aan de slag gegaan om te zien of ik in staat was verandering aan te brengen in de manier waarop ik de zaken aanpakte. Een stok achter de deur werden de zondagse blogverslagen die ik mezelf opgelegd had om later terug te kunnen kijken op deze periode.

Niet dat ik in deze blogs het achterste van mijn tong heb laten zien. Daarvoor moet ik nog een langere weg afleggen. Wel hielden ze me de hele week scherp. Ze dwongen me veel bewuster bezig te zijn met datgene waar ik aan wilde werken. In die zin zijn ze me van onschatbare hulp gebleken. En dat zijn ze nog steeds.

Dat bedacht ik me allemaal tijdens die autorit. Op weg naar Brabant. Met op de radio muziek die je alleen op zondag mooi vindt. Met tussendoor gesprekken die je alleen tijdens zondagse autoritten voert. Met buiten het landschap dat je altijd op zondag ziet.
Met ook de spijt te weten dat ik dit veel te weinig doe. Maar ook met de wetenschap dat ik bezig ben dit te veranderen. Omdat met elke week het voor mij duidelijker wordt wat ik wil. En hoe ik dat kan bereiken.

Meer focus op de dingen die ik belangrijk vind. Verdieping. Aandacht voor mijn naasten. Tijd voor lezen en schrijven. Genieten van muziek. Bouwen aan mijn conditie. En alles wat daarvan afleidt zoveel mogelijk zien te vermijden. Geen lange lijsten van dingen die ik nog wil doen. Daarvoor in de plaats korte lijstjes met de dingen die ik belangrijk vind en waarmee ik bezig ben. Om ze niet te vergeten. Om het overzichtelijk te houden en haalbaar te maken. Zodat ik er ook echt mee aan de slag ga en er mee bezig blijf. Komt er op deze wijze ruimte vrij voor iets nieuws, dan komt tijd komt raad.

~ ~ ~

Naar aanleiding van de tweedaagse workshop ‘Making the Difference’, waarbij we afsloten met een 100 dagen actieplan om te zien in hoeverre we in staat zijn veranderingen door te voeren, geef ik hier wekelijks rekenschap af van mijn vorderingen.

Hier nog eens de 10 principes die ik eerder heb toegelicht. Het is een set van verschillende leidraden die los van elkaar, maar zeker in samenhang met elkaar een krachtig middel kunnen zijn om richting te geven aan je leven:

  1. I am responsible / I choose
  2. I clarify my values / My foundation
  3. I have a vision / The principle of leadership
  4. I live my mission / The principle of execution
  5. I strive for life balance / Putting more living in our life
  6. I give and take / The fairness-principle in negotiation, selling and in life
  7. I focus on empathy / Understanding is the key
  8. I believe in involvement and diversity / A small committed group of people can change the world
  9. I make relationship deposits / It’s the small things
  10. I re-energize weekly / You can’t manage time, but you can manage your energy
    [copyright: Mark McGregor – Being on a mission]

Het 100 dagen actieplan dat ik voor mezelf heb opgesteld, ziet er vervolgens als volgt uit:

  • Begin met een weekplanning
  • Drink meer water – Meer balans in voeding
  • Vaker sporten – Dagelijkse workout
  • Leg visie en missie vast
  • Presenteer jezelf als leider
  • Maak een betere tijdsverdeling binnen je rollen

~ ~ ~

19 reacties

Steven Gort 5 februari 2012 Reageer

In een woord: SUPER!
In korte tijd nu 2 blogs van jou die ik helemaal het einde vind. Want persoonlijk. Zonder franje! Zo lees ik ze graag. Dank je wel.

Peter 5 februari 2012 Reageer

In meerdere woorden: DANK JE WEL!
Het kost moeite en het blijft schipperen om je naasten buiten schot te houden, maar het is ook zeer de moeite waard. Zeker met dit soort positieve feedback 🙂

Fabiola 6 februari 2012 Reageer

ik heb je blogpost ‘Onvermorgen’ al bij mijn favoriten gevoegd, nu zou ik dat met deze post alweer kunnen doen. Mooi! Je bent onderweg, en het is erg fijn dat je ons meeneemt. Mijn dank!

Fabiola 6 februari 2012 Reageer

Ha! Een nieuwe woordschepping… onvermorgen = onvermogen:-)

Peter 7 februari 2012 Reageer

Dank voor de mooie woorden. Het delen bevalt me goed en zeker wanneer het ook nog eens iets raakt bij de lezers.
Enne, woordschepping is ook een heel mooi woord 🙂

Caronne 6 februari 2012 Reageer

Tjonge Peter, wat ben jij goed bezig!
Alleen bij deze zin: “En alles wat daarvan afleidt zoveel mogelijk zien te vermijden” wil ik zeggen; nee, niet vermijden. Gewoon ‘nee’ tegen zeggen en aan de zijlijn parkeren. Anders ga je nieuwe vermijdingskronkels ontwikkelen die je weer dears kunnen zitten. Accepteren dar er zoiets als afleiding is, maar weten dat jij de baas bent en ‘nee’ kunt zeggen…

Peter 7 februari 2012 Reageer

Thanks voor het compliment en thanks voor de tip. Nee zeggen is inderdaad beter dan vermijden met alle vermijdingsgedrag van dien. Ik neem ‘m mee in mijn plannen.

Dina-Anna 6 februari 2012 Reageer

Onderweg naar morgen neem ik alvast wat tips van je mee 🙂

Peter 7 februari 2012 Reageer

Ik hoop dat je er wat aan hebt (gehad).

Carel 6 februari 2012 Reageer

is wel eens goed om de rust te nemen om zaken op een rijtje te zetten. Goed bezig!

Peter 7 februari 2012 Reageer

Ja, zo af en toe afstand nemen en weer concentreren op het allerbelangrijkste voordat je jezelf voorbij loopt.

Marjolein 6 februari 2012 Reageer

Het is ook steeds meer mijn motto… Minder doen, meer bereiken. Gewoon door focus. Schrappen. Aandacht. Mooie blog.

Peter 7 februari 2012 Reageer

Dank je. Ik moet mezelf daar om de zoveel tijd even toe zetten. Back to basics. First things first. Dat soort zaken.

Elja 7 februari 2012 Reageer

Mooi blog. Goed bezig!!

Robert Keizer 8 februari 2012 Reageer

Zolang dat ‘Less is more’ maar niet gaat gelden voor het bloggen cq schrijven. Alhoewel ik dat dan ook weer moet nuanceren. Want voor het schrijven zelf geldt ‘Less is more’ natuurlijk ook.

De kunst van het weglaten zodat je ruimte laat voor het tot leven komen van je woorden, je bedoelingen.
En dat is dan weer net zo hard van toepassing op het echte leven.

Peter 11 februari 2012 Reageer

Ik ga zeker niet minder vaak schrijven, maar wel minder schrijven in de zin van ‘less is more’. Proberen de overbodigheid van zinnen/woorden, de wolligheid, etc., zoveel mogelijk uit te bannen.

Geef een reactie