Making the Difference — 13

Deze blog­post is deel 13 van 16 in de serie Making the Dif­fe­ren­ce

Het is raar hoe voor je gevoel de din­gen soms bij elkaar komen zon­der dat je je er op dat moment van bewust bent. Deze och­tend reden we van­uit Arn­hem naar Bra­bant voor een bezoek­je aan mijn ouders. Sinds mijn vader vori­ge week een nieu­we hart­klep heeft gekre­gen ben ik de afge­lo­pen weken al vaker in Bra­bant geweest dan heel het vori­ge jaar bij elkaar. Ter­wijl ik toen al van plan was om met meer regel­maat bij hen langs te gaan, heeft er toch weer eerst iets moe­ten gebeu­ren alvo­rens dit voor­ne­men omge­zet werd in daden.

En wan­neer dit nu nog de eer­ste keer was. Maar nee hoor, neem van mij aan dat ik in het ver­le­den te vaak aller­lei zaken van plan was die in de mees­te geval­len ble­ven wat ze waren. Plan­nen. Voor­ne­mens. Idee­ën. Net zo mak­ke­lijk als ik ze ver­zon, ver­gat ik ze weer. Kwa­men er ande­re plan­nen voor in de plaats. Om ook weer plaats te moe­ten maken. Waar­door ik soms het idee had druk bezig te zijn. Ter­wijl ik heel diep van bin­nen echt wel wist dat ik ver­keerd bezig was. Te slap. Niet door­tas­tend. Me ver­schui­lend ach­ter van alles. Ach­ter mezelf. Om zo mezelf niet te hoe­ven zien. Om de con­fron­ta­tie niet te hoe­ven aan­gaan.

In de voor­bije maan­den ben ik die con­fron­ta­tie dus wel aan­ge­gaan. Voor­zich­tig wel­is­waar. Omdat ik niet het idee had dat ik com­pleet ver­keerd bezig was. Eer­der wat aan­moe­di­ging nodig had. Struc­tuur. Rich­ting. En in de work­shop kreeg ik (niet voor de eer­ste keer ove­ri­gens) een gereed­schaps­et aan­ge­reikt om een en ande­re te rea­li­se­ren. Met het 100 dagen actie­plan ben ik aan de slag gegaan om te zien of ik in staat was ver­an­de­ring aan te bren­gen in de manier waar­op ik de zaken aan­pak­te. Een stok ach­ter de deur wer­den de zon­dag­se blogver­sla­gen die ik mezelf opge­legd had om later terug te kun­nen kij­ken op deze peri­o­de.

Niet dat ik in deze blogs het ach­ter­ste van mijn tong heb laten zien. Daar­voor moet ik nog een lan­ge­re weg afleg­gen. Wel hiel­den ze me de hele week scherp. Ze dwon­gen me veel bewus­ter bezig te zijn met dat­ge­ne waar ik aan wil­de wer­ken. In die zin zijn ze me van onschat­ba­re hulp geble­ken. En dat zijn ze nog steeds.

Dat bedacht ik me alle­maal tij­dens die auto­rit. Op weg naar Bra­bant. Met op de radio muziek die je alleen op zon­dag mooi vindt. Met tus­sen­door gesprek­ken die je alleen tij­dens zon­dag­se auto­rit­ten voert. Met bui­ten het land­schap dat je altijd op zon­dag ziet.
Met ook de spijt te weten dat ik dit veel te wei­nig doe. Maar ook met de weten­schap dat ik bezig ben dit te ver­an­de­ren. Omdat met elke week het voor mij dui­de­lij­ker wordt wat ik wil. En hoe ik dat kan berei­ken.

Meer focus op de din­gen die ik belang­rijk vind. Ver­die­ping. Aan­dacht voor mijn naas­ten. Tijd voor lezen en schrij­ven. Genie­ten van muziek. Bou­wen aan mijn con­di­tie. En alles wat daar­van afleidt zoveel moge­lijk zien te ver­mij­den. Geen lan­ge lijs­ten van din­gen die ik nog wil doen. Daar­voor in de plaats kor­te lijst­jes met de din­gen die ik belang­rijk vind en waar­mee ik bezig ben. Om ze niet te ver­ge­ten. Om het over­zich­te­lijk te hou­den en haal­baar te maken. Zodat ik er ook echt mee aan de slag ga en er mee bezig blijf. Komt er op deze wij­ze ruim­te vrij voor iets nieuws, dan komt tijd komt raad.

~ ~ ~

Naar aan­lei­ding van de twee­daag­se work­shop ‘Making the Dif­fe­ren­ce’, waar­bij we afslo­ten met een 100 dagen actie­plan om te zien in hoe­ver­re we in staat zijn ver­an­de­rin­gen door te voe­ren, geef ik hier weke­lijks reken­schap af van mijn vor­de­rin­gen.

Hier nog eens de 10 prin­ci­pes die ik eer­der heb toe­ge­licht. Het is een set van ver­schil­len­de lei­dra­den die los van elkaar, maar zeker in samen­hang met elkaar een krach­tig mid­del kun­nen zijn om rich­ting te geven aan je leven:

  1. I am res­pon­si­ble / I choo­se
  2. I cla­ri­fy my valu­es / My foun­da­ti­on
  3. I have a visi­on / The prin­ci­ple of lea­der­ship
  4. I live my mis­si­on / The prin­ci­ple of exe­cu­ti­on
  5. I stri­ve for life balan­ce / Put­ting more living in our life
  6. I give and take / The fair­ness-prin­ci­ple in nego­ti­a­ti­on, sel­ling and in life
  7. I focus on empa­thy / Under­stan­ding is the key
  8. I belie­ve in invol­ve­ment and diver­si­ty / A small com­mit­ted group of peo­p­le can chan­ge the world
  9. I make rela­ti­ons­hip depo­sits / It’s the small things
  10. I re-ener­gi­ze wee­kly / You can’t mana­ge time, but you can mana­ge your ener­gy
    [copy­right: Mark McG­re­gor — Being on a mis­si­on]

Het 100 dagen actie­plan dat ik voor mezelf heb opge­steld, ziet er ver­vol­gens als volgt uit:

  • Begin met een week­plan­ning
  • Drink meer water – Meer balans in voe­ding
  • Vaker spor­ten – Dage­lijk­se wor­kout
  • Leg visie en mis­sie vast
  • Pre­sen­teer jezelf als lei­der
  • Maak een bete­re tijds­ver­de­ling bin­nen je rol­len

~ ~ ~

19 Replies to “Making the Difference — 13”

  1. In een woord: SUPER!
    In kor­te tijd nu 2 blogs van jou die ik hele­maal het ein­de vind. Want per­soon­lijk. Zon­der fran­je! Zo lees ik ze graag. Dank je wel.

    Beantwoorden

    1. In meer­de­re woor­den: DANK JE WEL!
      Het kost moei­te en het blijft schip­pe­ren om je naas­ten bui­ten schot te hou­den, maar het is ook zeer de moei­te waard. Zeker met dit soort posi­tie­ve feed­back 🙂

      Beantwoorden

  2. ik heb je blog­post ‘Onver­mor­gen’ al bij mijn favo­ri­ten gevoegd, nu zou ik dat met deze post alweer kun­nen doen. Mooi! Je bent onder­weg, en het is erg fijn dat je ons mee­neemt. Mijn dank!

    Beantwoorden

  3. Ha! Een nieu­we woord­schep­ping… onver­mor­gen = onver­mo­gen:-)

    Beantwoorden

    1. Dank voor de mooie woor­den. Het delen bevalt me goed en zeker wan­neer het ook nog eens iets raakt bij de lezers.
      Enne, woord­schep­ping is ook een heel mooi woord 🙂

      Beantwoorden

  4. Tjon­ge Peter, wat ben jij goed bezig!
    Alleen bij deze zin: “En alles wat daar­van afleidt zoveel moge­lijk zien te ver­mij­den” wil ik zeg­gen; nee, niet ver­mij­den. Gewoon ‘nee’ tegen zeg­gen en aan de zij­lijn par­ke­ren. Anders ga je nieu­we ver­mij­dings­kron­kels ont­wik­ke­len die je weer dears kun­nen zit­ten. Accep­te­ren dar er zoiets als aflei­ding is, maar weten dat jij de baas bent en ‘nee’ kunt zeg­gen…

    Beantwoorden

    1. Thanks voor het com­pli­ment en thanks voor de tip. Nee zeg­gen is inder­daad beter dan ver­mij­den met alle ver­mij­dings­ge­drag van dien. Ik neem ‘m mee in mijn plan­nen.

      Beantwoorden

  5. Onder­weg naar mor­gen neem ik alvast wat tips van je mee 🙂

    Beantwoorden

    1. Ik hoop dat je er wat aan hebt (gehad).

      Beantwoorden

  6. is wel eens goed om de rust te nemen om zaken op een rij­tje te zet­ten. Goed bezig!

    Beantwoorden

    1. Ja, zo af en toe afstand nemen en weer con­cen­tre­ren op het aller­be­lang­rijk­ste voor­dat je jezelf voor­bij loopt.

      Beantwoorden

  7. Het is ook steeds meer mijn mot­to… Min­der doen, meer berei­ken. Gewoon door focus. Schrap­pen. Aan­dacht. Mooie blog.

    Beantwoorden

    1. Dank je. Ik moet mezelf daar om de zoveel tijd even toe zet­ten. Back to basics. First things first. Dat soort zaken.

      Beantwoorden

  8. Mooi blog. Goed bezig!!

    Beantwoorden

  9. Zolang dat ‘Less is more’ maar niet gaat gel­den voor het blog­gen cq schrij­ven. Alhoe­wel ik dat dan ook weer moet nuan­ce­ren. Want voor het schrij­ven zelf geldt ‘Less is more’ natuur­lijk ook.

    De kunst van het weg­la­ten zodat je ruim­te laat voor het tot leven komen van je woor­den, je bedoe­lin­gen.
    En dat is dan weer net zo hard van toe­pas­sing op het ech­te leven.

    Beantwoorden

    1. Ik ga zeker niet min­der vaak schrij­ven, maar wel min­der schrij­ven in de zin van ‘less is more’. Pro­be­ren de over­bo­dig­heid van zinnen/woorden, de wol­lig­heid, etc., zoveel moge­lijk uit te ban­nen.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *