Petertje

Ken­nen jul­lie die reclame van Calvé pin­dakaas? Met Pietert­je. Pietert­je is een klein men­neke en doet aan voet­bal. Alleen komen zijn voet­balkun­sten, hoe zal ik het voorzichtig zeggen, niet zo uit de verf. Maar gelukkig had Pietert­je sportieve tal­en­ten op een geheel ander vlak. Hij is goed terecht gekomen.

Stel nu eens dat er tegelijk met Pietert­je ook een Petert­je op sportief gebied grootse plan­nen had. In tegen­stelling tot Pietert­je kiest Petert­je meteen de juiste tak van sport waarin hij al snel uit­blinkt. Iedereen ziet de poten­tie in Petert­je, en zo jong als hij nog is staan de sport­make­laars al in lange rijen klaar om Petert­je onder hun hoede te nemen. Zijn toekomst lijkt gebeit­eld.

Toch kiest Petert­je niet meteen voor het grote geld. In goed over­leg met zijn oud­ers en de mensen om hem heen die het beste met hem voor hebben, gaat Petert­je voor de weg van de gelei­delijkheid. Hij verbli­jft nog enkele jaren in de krin­gen van ama­teurs om zo zijn studie af te ron­den en wint onder­tussen de ene na de andere wed­stri­jd. Niet dat het vanzelf gaat. Petert­je zet alles opz­ij voor zijn sportieve ambities. Elke dag vroeg op, vele uren trainen, tussendoor stud­eren, gezond eten en ’s avonds weer op tijd naar bed. Geen vriendin. Niet stap­pen in het week­end.

Maar hij heeft het er voor over. Omdat hij voelt dat hij tot grote hoogte kan sti­j­gen. Wel eens de num­mer 1 van de wereld zou kun­nen wor­den.

Dan is het moment gekomen dat hij er klaar voor is. De con­tracten liggen klaar om getek­end te wor­den. Echter eerst nog wat wed­stri­j­den her en der met de echte top­pers in plaats van de ama­teurs die tot dan toe alti­jd het onder­spit moesten del­ven tegen Petert­je. En het onwaarschi­jn­lijke gebeurt. Petert­je ver­li­est keer op keer. Komt niet aan de bak. Ter­wi­jl hij zich in de kracht van zijn sportieve lev­en bevin­dt, lukt het hem geen enkele keer een aansprek­ende over­win­ning te behalen. Hij komt net te kort om aansluit­ing te vin­den bij de echte top.

Eén voor een hak­en de sport­make­laars af. Petert­je gaat twi­jfe­len aan zichzelf. Het duurt niet lang voor­dat zijn oud­ers en de mensen om hem heen die het beste met hem voor hebben, hem advis­eren om te stop­pen. Hij heeft te hoog gegrepen. Een ver­keerde inschat­ting gemaakt van zijn eigen tal­en­ten. Hoe had hij zo dwaas kun­nen zijn. Zoveel zelfover­schat­ting.

Gedesil­lu­sioneerd neemt Petert­je na weer een ned­er­laag het advies over. Hij stopt ermee. Diep van bin­nen bli­jft de over­tuig­ing dat het er in zat. Doch hij heeft tot zijn schande moet onderken­nen dat die over­tuig­ing ner­gens op gebaseerd was. Voor­taan zal hij zich niet meer lat­en lei­den door deze inner­lijke stem die hem vertelt waar­toe hij alle­maal in staat is. De stem had hem voorgel­o­gen. Was niet te vertrouwen geweest. Dat zal hem niet opnieuw meer overkomen.

Petert­je heeft zijn les geleerd.

~ ~ ~

Naar aan­lei­d­ing van zomaar weer een bericht over een sporter die (hoogst­waarschi­jn­lijk) vals gespeeld heeft. En daar­door veel meer kapot heeft gemaakt dan die ene wed­stri­jd waarin hij is betrapt. Let wel, het gaat me hier niet over het spec­i­fieke geval, maar het gegeven van het valsspe­len op zich. Vele niet-valsspe­lende sporters hebben daar­door moeten afhak­en omdat zij (achter­af logisch) niet kon­den win­nen van hun valsspe­lende collega’s. Zij zullen alti­jd in de anon­imiteit verbli­jven.

P.S.: De mis­luk­te sportieve car­rière van Petert­je heeft hele­maal niets met mijn eigen per­soon­t­je te mak­en. Ik vond de naam Petert­je gewoon mooi in com­bi­natie met Pietert­je. 

http://www.youtube.com/watch?v=fvI46MpcoIQ

~ ~ ~

19 Comments

Maar je bent dan wel de morele over­win­naar door niet mee te gaan in de valsspeler­ij!

Het is jam­mer dat als zoi­ets op jonge leefti­jd gebeurt, dit de toon kan zetten voor het verdere lev­en. Vooral als oud­ers steeds weer naar een mis­lukt iets terug gri­jpen en het kind zo inet­sen dat het iets wel niet zal kun­nen want weet je nog tóen kon je dat andere ook niet…
Ik kri­jg de tri­este voor­beelden hier­van regel­matig in mijn prak­tijk.

Goed blog weer Peter!

Het morele aspect komt vol­gens mij pas veel lat­er. Wan­neer het duidelijk is dat je een ongelijke stri­jd hebt gestre­den. En dan nog bli­jft de frus­tratie dat jij degene had kun­nen zijn die als over­win­naar uit de stri­jd had kun­nen komen. Maar dat kan niet meer terugge­draaid wor­den.

Die reclame is goed, en Calvé is slim. Het verkoopt, laat ik het zo zeggen.
Eigen­lijk speel je als je iets doet wat je niet leuk vin­dt ook vals. Als je niet gelukkig bent met wie je bent en wat je doet, is dat niet bepaald eerlijk. Daar loopt Petert­je tege­naan als ik het goed begri­jp?
Zo ja, dan is het moraal van het ver­haal hele­maal waar.

Petert­je loopt tegen het feit aan dat hij niet begri­jpt waarom hij niet kan win­nen. Hij heeft niet door dat in de sport er vele atleten zijn die valsspe­len, ver­bo­den mid­de­len gebruiken om zo hun teko­rtkomin­gen te com­penseren. Petert­je haakt gefrus­teert af omdat hij dit niet ziet. Hij dacht een goed atleet te zijn (wat hij ook was) maar gelooft nu niet meer in zichzelf. Helaas.

Die reclame is goed, en Calvé is slim. Het verkoopt, laat ik het zo zeggen.
Eigen­lijk speel je als je iets doet wat je niet leuk vin­dt ook vals. Als je niet gelukkig bent met wie je bent en wat je doet, is dat niet bepaald eerlijk. Daar loopt Petert­je tege­naan als ik het goed begri­jp?

Mooi stuk­je dat tot nadenken stemt.
Want ook in de ‘echte’ wereld wordt er volop vals­ge­speeld, ter meerdere eer en glo­rie van de zichzel­ven. Wat dat betre­ft is de sport niets meer of min­der dan een afspiegeling van de maatschap­pij. Waar­bij de straf­maa­trege­len eigen­lijk buiten pro­por­ties zijn. Maar dat is weer een heel andere dicussie

Mij gaat het vooral om de ‘stille slachtof­fers’. De sporters die voor­ti­jdig zijn afge­haakt omdat ze niet doorhad­den een ongelijke stri­jd te stri­j­den, of het juist wel doorhad­den, maar er niet aan mee wilden doen. Ik zie liev­er min­der record over record (door­dat de atleet stim­ulerende mid­de­len tot zich neemt om aan die verwachtin­gen te vol­doen), maar een heroïsche stri­jd tussen sporters die op een eerlijke gelijk­waardi­ge wijze de stri­jd met elka­ar aan­gaan. De wed­stri­jd bekoort me, niet de uit­slag.

Je kunt vol­gens mij alleen van win­nen en ver­liezen spreken wan­neer er een gelijke stri­jd is geleverd. En dan nog kan een ver­liez­er een morele over­win­ning hebben geleverd. Dat maakt dan alle­maal niet zo heel veel meer uit.

Geef een reactie