postnl

Op woens­dag­avond 8 febru­a­ri trof ik bij thuis­komst tus­sen alle post ook een brief­je aan van Bas. Voor wie niet op de hoog­te is, Bas werkt bij post­nl. En dat is geen tik­fout. Het moet echt post­nl zijn. Daar­na volgt die punt om aan te geven dat het ein­de van de zin bereikt is. Niet dat je denkt dat er een punt tus­sen post en nl zou moe­ten staan en dat ik me daar­in heb ver­gist. Zoek je ech­ter naar post­nl op inter­net, dan krijg je wel met punt nl te maken ach­ter post­nl. Het ziet er dan zo uit => www.postnl.nl waar­bij ik er met­een voor kies om de zin te laten door­lo­pen anders zou ik als­nog een punt ach­ter postnl.nl moe­ten zet­ten wat weer voor ver­de­re ver­war­ring zou zor­gen.

Bas dus.

Nu wist ik ook niet dat Bas voor post­nl werk­te, maar hij had het voor de zeker­heid onder het brief­je gezet dat hij bij ons door de brie­ven­bus had geduwd. Het brief­je zelf gaf aan dat Bas gepro­beerd had één of meer­de­re pak­ket­ten bij ons af te leve­ren cq op te halen, maar wij waren niet thuis:

Bas was zo vrien­de­lijk geweest om de optie aan te krui­sen die voor ons het meest voor de hand zou lig­gen: inlog­gen op www.postnl.nl/ontvangen om aan te geven wan­neer de zen­ding als­nog bezorgd zou kun­nen wor­den. Dat moest vóór 22.00 uur gebeu­ren. Helaas las ik dat pas een tijd daar­na. Maar geen nood, wan­neer men onli­ne geen afspraak maak­te, dan zou de zen­ding de eerst­vol­gen­de dag opnieuw aan­ge­bo­den wor­den. Dat zou dus don­der­dag wor­den. Gro­te kans dat Bas opnieuw voor een geslo­ten deur zou komen te staan.

Ik vroeg nog aan mijn vrouw of zij een pak­ket­je ver­wacht­te, want ikzelf meen­de niets in bestel­ling te heb­ben. Dat bleek niet het geval te zijn. We lie­ten het aldus op zijn beloop.

Van­daag, zater­dag 11 febru­a­ri zag ik het brief­je weer op de tafel lig­gen. Bij­na tege­lij­ker­tijd schoot me te bin­nen dat ik wel dege­lijk op een pak­ket­je zat te wach­ten. Name­lijk het boek Atlas Shrug­ged, van Ayn Rand. Ik had het besteld naar aan­lei­ding van een blog door Jacob Jan Voer­man. De bestel­ling was geplaatst bij bol.com en mijn account staat nog gekop­peld aan een email-adres dat ik zel­den gebruik. Bij het chec­ken van mijn email zag ik twee berich­ten m.b.t. de leve­ring van het boek.

Aller­eerst een bericht op don­der­dag 9 febru­a­ri (dus de dag dat Bas een twee­de poging tot bezor­ging zou gaan doen) dat het boek over­ge­dra­gen was aan post­nl:

Ver­vol­gens het twee­de bericht op vrij­dag 10 febru­a­ri (de dag nadat Bas mis­schien een twee­de poging had gedaan) dat het pak­ket helaas niet afge­le­verd kon wor­den:

In de mail stond geluk­kig een link naar post­nl om via het 3S num­mer de zen­ding te kun­nen tra­ce­ren. Omdat ik nu toch wel nieuws­gie­rig was gewor­den waar mijn pak­ket­je uithing, klik­te ik op de link:

Tot mijn ver­ba­zing gaf de web­si­te aan dat de zen­ding op vrij­dag 10 febru­a­ri was afge­le­verd.

De vraag was alleen waar. Bij wie? Zeker niet bij ons, want wij waren zowel op don­der­dag als op vrij­dag niet thuis geweest. En tus­sen alle post die op die dagen was bezorgd zat geen boek. Ook geen nieuw brief­je van Bas waar hij het boek dan wel had afge­le­verd. Kon het zijn dat het boek net­jes was afge­le­verd bij het post­kan­toor­tje in de kan­toor­boek­han­del in ons win­kel­cen­trum? Bood­schap­pen moest ik nog doen. Een klei­ne moei­te om daar even te gaan kij­ken. Een uur­tje later was ik vele bood­schap­pen rij­ker, maar een illu­sie armer. Bij het post­kan­toor wist men van niets.

Weer thuis had mijn vrouw nog een inge­ving die ik, om alle opties af te kun­nen stre­pen, seri­eus heb geno­men. Ik heb de hele voor­tuin door­ge­spit (wat niet mee­valt bij deze bit­te­re kou met vorst in de grond) op zoek naar het boek. Want een aan­tal weken gele­den lag er een brief­je (deze keer niet van Bas) in de hal dat de post­bo­de zo vrien­de­lijk was geweest om een pak­ket (met per­soon­lij­ke dos­siers) bij de voor­deur ach­ter te laten. En inder­daad, dat pak­ket stond toen bui­ten tegen de voor­ge­vel gepar­keerd. Maar deze keer niet mijn boek. Ner­gens te vin­den.

Tot­dat de buur­man voor­bij kwam. Toen hij uit­ge­la­chen was om mijn ant­woord op zijn vraag wat ik met dit weer in de tuin aan het doen was, gaf hij het ver­los­sen­de woord. Het boek was bij hem afge­ge­ven. Alleen was Bas ver­ge­ten om dat aan ons te laten weten.

Eind goed al goed.
Of zal ik toch nog een klein klacht­je rich­ting post­nl stu­ren? Wat vin­den jul­lie?

~ ~ ~

Sla­pe­loos­heid
Making the Dif­fe­ren­ce — 14

18 Comments

  1. Het is sim­pel …pak­ket­ten die suc­ces­vol afge­le­verd wor­den bij de mensen/buren/tegen de gevel wor­den betaald aan de bezor­ger …gaat de zen­ding naar het afhaal kan­toor moet de bezor­ger 3 keer rij­den 2 keer een poging aan de deur dan naar afhaal­kan­toor en niks ver­goed krij­gen …Zo werkt dat bij post­NL

    Groet­jes,

    Een pak­ket­be­zor­ger !!!

    • Ja, dat pak­ket wat bui­ten voor de deur stond vind ik iets anders dan die ver­gis­sing met mijn boek. In het laat­ste is hoogst­waar­schijn­lijk gewoon ver­ge­ten een kaartje bij mij in de bus te stop­pen (of mis­schien heb ik er over­heen geke­ken). Maar een post­stuk gewoon bui­ten voor de deur zet­ten, voor ieder­een te zien, dat is toch van een geheel ande­re orde. Maar daar moet mijn vrouw maar een oor­deel over vel­len. Ten­slot­te was het haar pak­ket.

  2. Die arme Bas loopt door weer en wind, vries­kou en sneeuw­jach­ten om voor een hon­ger­loon­tje din­gen bij men­sen te bezor­gen. Zo te zien doet hij best zijn best.
    En ik denk zomaar dat een klacht bij die arme Bas op zijn bord­je terecht komt, in plaats van bij de ech­te ver­ant­woor­de­lij­ken.

    Kort­om: Bloe­me­tje voor Bas!

  3. postnl.nl inder­daad .. moest toen ze net waren opge­start ook ffe 2x goed lezen .. Zelf heb ik nooit pro­ble­men met leve­rin­gen van postnl.nl, gaat altijd goed 🙂 .. dus mijn advies, jaze­kers 🙂

  4. Leuk weer, die hals­bre­ken­de toe­ren met de punt.
    Leuk om daar juist wel een punt van te maken.

    Ik hoop dat Atlas shrug­ged een beet­je bevalt. Ik ben net begon­nen met her­le­zen. Het hero­ï­seert erg het vrije onder­ne­mer­schap. som­mi­gen vin­den dat te onwer­ke­lijk. Ik vind het wel leuk om daar hele­maal in mee te gaan. En dan straks als tegen­do­sis Gra­pes of Wrath her­le­zen.

    ik kwam onlangs een mooie kri­tiek op Atlas Shrug­ged tegen:

    The­re are two books taht chan­ge your world when you read them as a young adult: Lord of the Rings and Atlas Shrug­ged.
    One is a fan­ta­sy, that brings you to a non exis­ting world with make-belie­ve charac­ters. The other, of cour­se, invol­ves Hob­bits.

    • Ik hoop dat ik aan Atlas Shrug­ged toe kom… Heb nog zoveel lig­gen. En ’t is best een flin­ke pil. Dat had ik niet ver­wacht.
      Gra­pes of Wrath moet ik dan natuur­lijk ook weer opnieuw lezen.
      Die kri­tiek op Atlas Shrug­ged is inder­daad erg mooi.

    • Bij het post­kan­toor kreeg ik anders wel te horen dat de laat­ste maan­den het aan­tal klach­ten over post­be­zor­ging zien­der­ogen toe­neemt. Het gebeurt de bes­ten dus heel vaak…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *