After party

Water rof­felt op haar lichaam. Har­de sla­gen op beur­se plek­ken. Door de tem­pe­ra­tuur almaar hoger te zet­ten ver­plaatst ze de pijn. Wol­ken stoom omhul­len haar. Kap­se­len haar ver­der in. Voor nie­mand bereik­baar. In deze wereld kan ze weer zich­zelf wor­den. Heel even in elkaar krui­pen. Op de grond zit­ten en een pot­je jan­ken. En voor­al naden­ken. Over de keu­zes die ze gemaakt had.

Hal­lo?”
Van­uit haar posi­tie op de grond kijkt ze op. Waar kwam die stem van­daan? Wie riep haar?
“Hal­lo? Alles goed daar­bin­nen?”
Flar­den her­in­ne­rin­gen ver­men­gen zich met de stoom­lucht. Zelfs met haar ogen dicht drin­gen de beel­den zich tel­kens opnieuw aan haar op. Het lijkt alweer zo lang gele­den. Van­nacht. Van­nacht lijkt alweer zo lang gele­den.
Ze krab­belt over­eind en zet de kraan uit. Zon­der het hete water krijgt ze het al snel koud. Waar lig­gen de hand­doe­ken?
“Ja hoor. Alles is goed. Ik ben bij­na klaar. Waar lig­gen de hand­doe­ken?”

Nadat ze zich met moei­te heeft droog­ge­wre­ven gaat ze op zoek naar haar kle­ren. Het ver­baast haar niet slechts haar jurk en schoe­nen terug te vin­den. Ze laat de soe­pe­le stof over haar naak­te, stram­me lijf glij­den. Dat voelt vreemd. Maar niet vreem­der dan. Snel denkt ze de opko­men­de gedach­te weg.
Door een klein stuk­je van de bewa­sem­de spie­gel schoon te maken kan ze haar gezicht con­tro­le­ren. Rood­om­ran­de ogen zijn het eni­ge zicht­ba­re bewijs van een door­waak­te nacht. Niet de eer­ste keer. Wel op deze manier. Ze kamt haar haar strak naar ach­ter. Doet het in een staart­je.
Voor­dat ze de bad­ka­mer uit loopt glim­lacht ze naar haar spie­gel­beeld. Het gaat niet hele­maal van har­te. Ze zal har­der moe­ten wor­den wil ze dit vol­hou­den.

Ik heb een taxi voor je laten komen.”
Wijd­beens ligt hij onder­uit­ge­zakt op de leren bank. Hij heeft zich nog niet aan­ge­kleed. In zijn rech­ter­hand houdt hij een siga­ret.
“Dank je.”
Ze kijkt de kamer rond. Hem durft ze niet in de ogen te zien. Die con­fron­ta­tie kan ze nog niet aan. Op de tafel ligt haar tas­je. Lang­zaam loopt ze er naar toe. Van­uit haar oog­hoe­ken ziet ze hoe hij haar obser­veert. Het ont­gaat haar niet dat hij zijn lin­ker­hand in zijn kruis heeft lig­gen.

Je vindt het toch niet erg dat ik in je tas­je heb gesnuf­feld?”
Nu draait ze zich om en kijkt hem wel aan.
“Ik was nieuws­gie­rig wat je leef­tijd is. Je ziet er zo jong uit.”
Opnieuw kijkt ze weer de kamer rond.
“Waar is ieder­een?”
“Waar ieder­een is? Naar huis. Of naar een ander feest. Waar gaat ieder­een naar toe wan­neer een feest is afge­lo­pen?”
Ze geeft geen ant­woord. Het lijkt of er niets uit haar tas­je is gehaald. Over de leu­ning van een stoel hangt iets wat ze her­kent als een stuk van haar onder­goed.
“Ik heb extra geld in je tas­je gedaan. Dat moet meer dan vol­doen­de zijn.”
Als­of hij haar gedach­ten kan raden.

Zijn mobiel gaat twee­maal over. Dan is het weer stil.
“Dat zal de taxi zijn.”
Hij komt over­eind van de bank. Weer is ze geïm­po­neerd door zijn gro­te gestal­te. De vele tatoe­a­ges. Vlak voor haar blijft hij staan. Ze ruikt zijn zweet.
“Je hebt ons ver­steld doen staan, meis­je. Nie­mand had gedacht dat je. Dat je.”
Het is zijn beurt om zich om te draai­en. Drukt zijn siga­ret uit in de asbak op de tafel. Dan loopt hij naar de bad­ka­mer.
“Ik hoop dat je geen spijt hebt.”
Ze wil van alles zeg­gen. Dat ze spijt heeft. Dat ze dit nooit had wil­len doen. Zeker niet de eer­ste keer. Waar­om ze niet gewoon met hem alleen. Vol­gens afspraak. Maar ze zegt niets. Hoe weet ze of het waar is? Heeft ze wel spijt?
Het maakt alle­maal niet meer uit. Het is voor­bij. De taxi wacht.

Bui­ten staat de taxi­chauf­feur een siga­ret te roken. Wan­neer hij haar ziet aan­ko­men opent hij het ach­ter­por­tier zodat ze plaats kan nemen.
“Voor de rit is al betaald.”
“Sto­ry of my life,” geeft ze als ant­woord voor­dat ze instapt.
Onge­ge­neerd werpt hij een blik op haar ach­ter­ste.

In de taxi telt ze het geld. Inder­daad meer dan vol­doen­de. Zwij­gend stopt ze het weer terug in haar tas­je. Naast het pas­poort van haar oude­re zus.

~ ~ ~

8 antwoorden op “After party”

Reacties zijn gesloten.