Afwezig

De eerste keer dat ze het mij vroeg moet ik haar ver­baasd hebben aangekeken. Maar ze haalde me over al mijn schroom over­bo­ord te zetten en te vol­doen aan haar ver­zoek. Met moeite wist ik het tot een goed einde te bren­gen, maar het duurde een paar dagen voor­dat ik haar weer recht in de ogen durfde te kijken. Daar­na ging er een hele tijd over­heen voor­dat ze me het opnieuw vroeg te doen. Schoor­voe­tend vold­eed ik ook deze keer aan haar ver­zoek. Ook nu kostte het ons enige tijd om hier­na het gebeurde te lat­en bezinken.

De eerstvol­gende keer begon ik er zelf over. Er was geruime tijd voor­bi­jge­gaan en ik voelde een bepaalde soort opge­won­den­heid die ik herk­ende van vroeger. Van toen we elka­ar pas had­den leren ken­nen. Een gevoel dat ik dacht voor­goed te zijn ver­loren. Ze weigerde.

Ik dacht dat ze er genoeg van had en liet het onder­w­erp rusten. Tot­dat ik op een avond mid­den in onze activiteit­en er alsnog aan toe wilde geven. Bij­na onbe­wust zette het zich in gang en even dacht ik dat ze zou toestem­men. Maar op het laat­ste moment keek ze me aan, zag de hon­gerige blik in mijn ogen en ver­li­et de kamer. Ik bleef achter in ontred­der­ing.

Lat­er legde ze me uit dat de eerste twee keer bewezen had­den dat ik het kon. Die stap had ik samen met haar genomen en daar was ze ontzettend blij om geweest. De vol­gende stap zou veel moeil­ijk­er zijn. Het ging er nu om alle emotie uit de han­del­ing te halen. Wan­neer ik er aan toe zou geven in opge­won­den staat dan zou het niet het gewen­ste resul­taat bereiken. Alleen door niet aan haar te denken kon ik miss­chien aan haar ver­zoek vol­doen. Ik moest proberen haar com­pleet te negeren.

Het klonk me tegen­stri­jdig in de oren. Te moeil­ijk. Maar ze zei dat ze vertrouwen in me had.

Uitein­delijk is het me gelukt. Ik doe mijn ding en kom er vaak lat­er achter dat zij er ook was. Ook bij is geweest. Dat stemt me soms treurig. Te weten dat ik het heb gedaan ter­wi­jl zij er ook was. Het had zoveel mooier kun­nen zijn met z’n tweet­jes. Maar ze weet me elke keer weer te over­tu­igen dat dit nog mooier is. Juist voor haar. Het feit dat zij er is ter­wi­jl ik het niet in de gat­en heb. Want dat betekent dat zij er nu alti­jd bij zou kun­nen zijn. Zelfs wan­neer ze er niet is. Ik knik instem­mend.

afwezig

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets