Boeken

Wan­neer je in een boek leest dat ‘het boek’ ten dode is opge­schre­ven, dan voelt dat bij mij (ondanks dat ik het niet voor de eer­ste keer lees) toch altijd weer als een klap in het gezicht. Het is als­of je op ’t eind van een zorg­vul­dig opge­bouwd betoog een heus paard van Tro­je ziet opdoe­men waar onver­mij­de­lijk de gevrees­de mede­de­ling uit gaat rol­len. Ont­ken­nen heeft geen zin. Daar­voor ben je al te ver mee­ge­gaan in de logi­ca van de rede­ne­ring. Maar het blijft een vreem­de gewaar­wor­ding om het aan­ge­kon­dig­de ein­de van druk­werk in gedruk­te vorm tot je te nemen:

Today, books remain as com­mon­pla­ce as ever, and there’s eve­ry rea­son to belie­ve that prin­ted works will con­ti­nue to be pro­du­ced and read, in some siza­ble quan­ti­ty, for years to come. Whi­le phy­si­cal books may be on the road to obso­les­cen­ce, the road will almost cer­tain­ly be a long and win­ding one. Yet the con­ti­nued exis­ten­ce of the codex, though it may pro­vi­de some cheer to bibliophi­les, doesn’t chan­ge the fact that books and books rea­ding, at least as we’ve defi­ned tho­se things in the past, are in their cul­tu­ral twi­light. As a soci­e­ty, we devo­te ever less time to rea­ding prin­ted words, and even when we do read them, we do so in the busy sha­dow of the Inter­net.
[p.110, The shal­lows, by Nicho­las Carr]

Gis­ter­avond las ik dit frag­ment en werd er een beet­je depres­sief van. Als fer­vent lezer en in het bezit van een flin­ke ver­za­me­ling boe­ken is het niet leuk om regel­ma­tig te lezen dat je bezig bent met een ten dode opge­schre­ven tijd­ver­drijf. Weg­ge­zakt in mijn door­leef­de lees­stoel liet ik mijn blik dwa­len over de goed­ge­vul­de wand­kast. Hoe lang nog voor­dat de schap­pen leeg­ge­haald zou­den wor­den en vol­ge­prop­te bana­nen­do­zen aan de straat­kant oud papier ver­za­me­laars een blije dag zou­den geven? Moest ik mis­schien die­zelf­de avond al begin­nen? Het zou in ieder geval een hoop ruim­te geven. En met een­zelf­de ver­za­me­ling in de vorm van ebooks kon ik over­al en altijd mijn gelief­de lite­ra­tuur tot me nemen. Waar­om niet? Omdat het voelt als­of ik een rela­tie ver­breek. Een­zij­dig. Zon­der opgaaf van rede­nen.

Ik keek ver­der rond in mijn werk­ka­mer en zag de rek­ken vol cd’s staan. Ook hier had ik eer­der getwij­feld of ik ze niet alle­maal van de hand moest doen om uit­slui­tend ver­der te gaan met digi­ta­le muziek op mijn com­pu­ter. Maar ik kan het niet. Net zoals het geval is met mijn boe­ken heb ik met cd’s een band opge­bouwd. Van de mees­te weet ik waar en wan­neer ik ze gekocht heb. Of van wie ik ze heb gekre­gen. Ik heb de boek­werk­jes door­ge­bla­derd ter­wijl ik de muziek op mijn hoofd­te­le­foon beluis­ter­de. Ik heb de tek­sten gele­zen, de foto’s beke­ken, de namen van de mee­wer­ken­de arties­ten bestu­deerd. Op de een of ande­re manier hoort dit bij mijn bele­ving van de muziek. En denk ik meer mee te krij­gen van de bedoe­ling van het kunst­werk. Het is vol­gens mij onder­deel van een totaal­er­va­ring.

Bij boe­ken heb ik dat ook. Zodra een boek in mijn bezit komt, begin­nen we aan een geza­men­lij­ke geschie­de­nis. Daar kan geen ebook tegen­op. En dan spreek ik uit erva­ring, want ik heb al ver­schei­de­ne pogin­gen onder­no­men om er een­tje tot de ‘laat­ste pagi­na’ uit te lezen. Maar het lukt me niet. Ik begin er aan op mijn iPad en merk dat ik bin­nen de kors­te keren afge­leid raak door bin­nen­ko­men­de bericht­jes. Het uit­zet­ten van die noti­fi­ca­ties helpt tij­de­lijk. Omdat ik het ‘ding’ (de iPad) toch vast heb, merk ik dat ik de nei­ging nau­we­lijks kan onder­druk­ken om tus­sen­door email, twit­ter, facebook of der­ge­lijks te chec­ken. Er aan toe­ge­ven leidt ver­vol­gens ont­zet­tend af. Er niet aan toe­ge­ven leidt ook af. Waar­door ik veel eer­der afhaak dan bij een fysiek boek. Een­maal afge­haakt ver­geet ik ver­vol­gens dat ik in het ebook begon­nen was, omdat het me niet con­ti­nu ‘ligt aan te kij­ken’, zoals een fysiek boek wel doet. Kort­om, ik heb nog geen klik met het ebook.

En daar­om was ik van­daag aan­ge­naam ver­rast door het ini­ti­a­tief van Let­ter­Rijn op Facebook:

Het ver­haal ach­ter de boe­ken­kast — Maak een foto van je boe­ken­kast en ver­tel het bij­be­ho­ren­de ver­haal. Waar staat je kast, wat is de glo­ba­le inhoud en hoe ben je tot de samen­stel­ling van je ver­za­me­ling geko­men. Staat er een boek in de kast waar­aan bij bij­voor­beeld het ver­krij­gen een ver­haal kleeft? Schrijf je ver­haal en stuur je foto naar verhalenvertellers@live.nl en maak kans op een boe­ken­pak­ket­je bestaan­de uit de 3 tot nu toe door Let­ter­Rijn uit­ge­ge­ven boe­ken. De inzend­ter­mijn sluit op 30 juni 2012. Alle foto’s en ver­ha­len krij­gen een plaats in een foto-album op de Facebook­pa­gi­na van Uit­ge­ve­rij Let­ter­Rijn

Dat zie ik voor­lo­pig nog niet gebeu­ren voor die­ge­nen die in het bezit zijn van een digi­ta­le bibli­o­theek.

De foto heb ik al gemaakt (niet de boven­staan­de illu­stra­tie). Nu nog het ver­haal er bij schrij­ven. Mis­schien kan ik een ‘oud­je’ met een ver­ge­lijk­ba­re the­ma­tiek eens ver­der uit­wer­ken.

~ ~ ~

Door­dat ik in het ver­mel­de boek ook las hoe­zeer men afge­leid wordt door hyper­links in een blog, heb ik er voor geko­zen om ze voort­aan onder aan mijn blog op te nemen.

Bespro­ken boek(en):
The shal­lows — What the inter­net is doing to our brains, door Nicho­las Carr

~ ~ ~

12 Comments

  1. .. ik zeg steeds tegen mezelf dat het er teveel zijn, dat ik er best een paar weg kan doen. Ik heb ze in bana­nen­do­zen op zol­der staan bij mijn kers­ver­se schoon­moe­der. In Leeu­war­den had ik een boe­ken­ka­mer. Hier is er eigen­lijk geen ruim­te voor. Mijn hart huilt..
    Een paar weken gele­den ben ik ze gaan schei­den: de boe­ken die ik beslist wil hou­den en de boe­ken die eigen­lijk wel weg mogen.
    Maar ik krijg spijt. Dat weet ik nu al. Dus ga ik de ‘weg­doe­boe­ken’ bin­nen­kort nog maar eens in mijn han­den hou­den..

  2. Ik denk er juist toch over om aan een erea­der te begin­nen. Zo han­dig dat ik dan nooit meer hele­maal naar WH Smith moet rei­zen voor een Engels boek, nee ster­ker… dat ik gewoon Neder­land­se boe­ken kan kopen. Maar het is waar, papier is ech­ter. Meer boek.

    • Ik zal zelf ook heus nog wel eens een ebook lezen. Hoofd­za­ke­lijk van­we­ge het gemak. En mis­schien voor die boe­ken die ik niet echt op mijn lijst­je heb staan, maar eerst eens wil ‘uit­pro­be­ren’. Maar ik denk dat ik er niet zo’n band mee krijg als met een echt boek.

  3. Doe mij maar boe­ken, boe­ken en nog eens boe­ken. In gro­te sta­pels en niet in mega­fi­les ‘;-) Dank voor de aan­dacht voor het ‘wed­strijd­je’ op de facebook pagi­na van Let­ter­Rijn. Een eer­ste inzen­ding is er al geplaatst en ik kan alleen maar zeg­gen dat het navol­ging ver­dient.

    • Voor mij het­zelf­de. Fysie­ke boe­ken en niets anders. Toen ik het blogje schreef kwam ook de uit­no­di­ging voor ‘de boe­ken­kast’ onder mijn ogen. Dat kon ik dus mooi op een natuur­lij­ke manier invoe­gen 🙂

  4. je moet e-boe­ken ook niet op een tablet lezen, dan heb je inder­daad al die aflei­ding. Ik heb een e-rea­der en dat gaat pri­ma.
    Goed dat je even recla­me maakt voor Theo’s ini­ti­a­tief

    • Ik geloof dat je daar wel een punt hebt. De ‘ech­te’ e-rea­der is inder­daad erg basic en gericht op het pure lezen. Hoe­wel vol­gens mij ook daar een ver­an­de­ring in komt door ze meer te inte­gre­ren met ande­re toe­pas­sin­gen.

  5. Wat een ini­ti­a­tief van Let­ter­Rijn. Mis­schien dat ik zelf ook een fotootje ga maken. Ik heb nu 2x een poging gedaan om digi­taal te lezen, maar ik kan het niet. De hele erva­ring is anders. Min­der leuk dan een gewoon boek. Twee dagen gele­den heb ik wel mijn cd’s eruit gegooid. Zoveel waren dat er niet en ik heb ver­der niets met muziek dus dat maakt het een stuk mak­ke­lij­ke. Laten we hopen dat het papie­ren boek nooit ver­dwijnt.. In ieder geval niet zolang ik nog leef =D

    • Gewoon mee doen met het ver­haal ach­ter de boe­ken­kast. Met z’n allen laten zien hoe die­per de erva­ring is die je met fysie­ke boe­ken hebt. Dat is echt niet te ver­ge­lij­ken met een ebook. Soms is het han­dig, dat zal ik niet ont­ken­nen. Maar voor een ech­te lees­er­va­ring kan er niets op tegen een echt boek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *