Boeken

Wan­neer je in een boek leest dat ‘het boek’ ten dode is opge­schre­ven, dan voelt dat bij mij (ondanks dat ik het niet voor de eer­ste keer lees) toch altijd weer als een klap in het gezicht. Het is als­of je op ’t eind van een zorg­vul­dig opge­bouwd betoog een heus paard van Tro­je ziet opdoe­men waar onver­mij­de­lijk de gevrees­de mede­de­ling uit gaat rol­len. Ont­ken­nen heeft geen zin. Daar­voor ben je al te ver mee­ge­gaan in de logi­ca van de rede­ne­ring. Maar het blijft een vreem­de gewaar­wor­ding om het aan­ge­kon­dig­de ein­de van druk­werk in gedruk­te vorm tot je te nemen:

Today, books remain as com­mon­pla­ce as ever, and there’s eve­ry rea­son to belie­ve that prin­ted works will con­ti­nue to be pro­du­ced and read, in some siza­ble quan­ti­ty, for years to come. Whi­le phy­si­cal books may be on the road to obso­les­cen­ce, the road will almost cer­tain­ly be a long and win­ding one. Yet the con­ti­nued exis­ten­ce of the codex, though it may pro­vi­de some cheer to bibliophi­les, doesn’t chan­ge the fact that books and books rea­ding, at least as we’ve defi­ned tho­se things in the past, are in their cul­tu­ral twi­light. As a soci­e­ty, we devo­te ever less time to rea­ding prin­ted words, and even when we do read them, we do so in the busy sha­dow of the Inter­net.
[p.110, The shal­lows, by Nicho­las Carr]

Gis­ter­avond las ik dit frag­ment en werd er een beet­je depres­sief van. Als fer­vent lezer en in het bezit van een flin­ke ver­za­me­ling boe­ken is het niet leuk om regel­ma­tig te lezen dat je bezig bent met een ten dode opge­schre­ven tijd­ver­drijf. Weg­ge­zakt in mijn door­leef­de lees­stoel liet ik mijn blik dwa­len over de goed­ge­vul­de wand­kast. Hoe lang nog voor­dat de schap­pen leeg­ge­haald zou­den wor­den en vol­ge­prop­te bana­nen­do­zen aan de straat­kant oud papier ver­za­me­laars een blije dag zou­den geven? Moest ik mis­schien die­zelf­de avond al begin­nen? Het zou in ieder geval een hoop ruim­te geven. En met een­zelf­de ver­za­me­ling in de vorm van ebooks kon ik over­al en altijd mijn gelief­de lite­ra­tuur tot me nemen. Waar­om niet? Omdat het voelt als­of ik een rela­tie ver­breek. Een­zij­dig. Zon­der opgaaf van rede­nen.

Ik keek ver­der rond in mijn werk­ka­mer en zag de rek­ken vol cd’s staan. Ook hier had ik eer­der getwij­feld of ik ze niet alle­maal van de hand moest doen om uit­slui­tend ver­der te gaan met digi­ta­le muziek op mijn com­pu­ter. Maar ik kan het niet. Net zoals het geval is met mijn boe­ken heb ik met cd’s een band opge­bouwd. Van de mees­te weet ik waar en wan­neer ik ze gekocht heb. Of van wie ik ze heb gekre­gen. Ik heb de boek­werk­jes door­ge­bla­derd ter­wijl ik de muziek op mijn hoofd­te­le­foon beluis­ter­de. Ik heb de tek­sten gele­zen, de foto’s beke­ken, de namen van de mee­wer­ken­de arties­ten bestu­deerd. Op de een of ande­re manier hoort dit bij mijn bele­ving van de muziek. En denk ik meer mee te krij­gen van de bedoe­ling van het kunst­werk. Het is vol­gens mij onder­deel van een totaal­er­va­ring.

Bij boe­ken heb ik dat ook. Zodra een boek in mijn bezit komt, begin­nen we aan een geza­men­lij­ke geschie­de­nis. Daar kan geen ebook tegen­op. En dan spreek ik uit erva­ring, want ik heb al ver­schei­de­ne pogin­gen onder­no­men om er een­tje tot de ‘laat­ste pagi­na’ uit te lezen. Maar het lukt me niet. Ik begin er aan op mijn iPad en merk dat ik bin­nen de kors­te keren afge­leid raak door bin­nen­ko­men­de bericht­jes. Het uit­zet­ten van die noti­fi­ca­ties helpt tij­de­lijk. Omdat ik het ‘ding’ (de iPad) toch vast heb, merk ik dat ik de nei­ging nau­we­lijks kan onder­druk­ken om tus­sen­door email, twit­ter, facebook of der­ge­lijks te chec­ken. Er aan toe­ge­ven leidt ver­vol­gens ont­zet­tend af. Er niet aan toe­ge­ven leidt ook af. Waar­door ik veel eer­der afhaak dan bij een fysiek boek. Een­maal afge­haakt ver­geet ik ver­vol­gens dat ik in het ebook begon­nen was, omdat het me niet con­ti­nu ‘ligt aan te kij­ken’, zoals een fysiek boek wel doet. Kort­om, ik heb nog geen klik met het ebook.

En daar­om was ik van­daag aan­ge­naam ver­rast door het ini­ti­a­tief van Let­ter­Rijn op Facebook:

Het ver­haal ach­ter de boe­ken­kast — Maak een foto van je boe­ken­kast en ver­tel het bij­be­ho­ren­de ver­haal. Waar staat je kast, wat is de glo­ba­le inhoud en hoe ben je tot de samen­stel­ling van je ver­za­me­ling geko­men. Staat er een boek in de kast waar­aan bij bij­voor­beeld het ver­krij­gen een ver­haal kleeft? Schrijf je ver­haal en stuur je foto naar verhalenvertellers@live.nl en maak kans op een boe­ken­pak­ket­je bestaan­de uit de 3 tot nu toe door Let­ter­Rijn uit­ge­ge­ven boe­ken. De inzend­ter­mijn sluit op 30 juni 2012. Alle foto’s en ver­ha­len krij­gen een plaats in een foto-album op de Facebook­pa­gi­na van Uit­ge­ve­rij Let­ter­Rijn

Dat zie ik voor­lo­pig nog niet gebeu­ren voor die­ge­nen die in het bezit zijn van een digi­ta­le bibli­o­theek.

De foto heb ik al gemaakt (niet de boven­staan­de illu­stra­tie). Nu nog het ver­haal er bij schrij­ven. Mis­schien kan ik een ‘oud­je’ met een ver­ge­lijk­ba­re the­ma­tiek eens ver­der uit­wer­ken.

~ ~ ~

Door­dat ik in het ver­mel­de boek ook las hoe­zeer men afge­leid wordt door hyper­links in een blog, heb ik er voor geko­zen om ze voort­aan onder aan mijn blog op te nemen.

Bespro­ken boek(en):
The shal­lows — What the inter­net is doing to our brains, door Nicho­las Carr

~ ~ ~

12 Replies to “Boeken”

  1. Wat een ini­ti­a­tief van Let­ter­Rijn. Mis­schien dat ik zelf ook een fotootje ga maken. Ik heb nu 2x een poging gedaan om digi­taal te lezen, maar ik kan het niet. De hele erva­ring is anders. Min­der leuk dan een gewoon boek. Twee dagen gele­den heb ik wel mijn cd’s eruit gegooid. Zoveel waren dat er niet en ik heb ver­der niets met muziek dus dat maakt het een stuk mak­ke­lij­ke. Laten we hopen dat het papie­ren boek nooit ver­dwijnt.. In ieder geval niet zolang ik nog leef =D

    • Gewoon mee doen met het ver­haal ach­ter de boe­ken­kast. Met z’n allen laten zien hoe die­per de erva­ring is die je met fysie­ke boe­ken hebt. Dat is echt niet te ver­ge­lij­ken met een ebook. Soms is het han­dig, dat zal ik niet ont­ken­nen. Maar voor een ech­te lees­er­va­ring kan er niets op tegen een echt boek.

  2. Goh… mijn voor­keur gaat toch nog altijd uit naar het papie­ren exem­plaar, en al zeker als het poë­zie betreft.

  3. je moet e-boe­ken ook niet op een tablet lezen, dan heb je inder­daad al die aflei­ding. Ik heb een e-rea­der en dat gaat pri­ma.
    Goed dat je even recla­me maakt voor Theo’s ini­ti­a­tief

    • Ik geloof dat je daar wel een punt hebt. De ‘ech­te’ e-rea­der is inder­daad erg basic en gericht op het pure lezen. Hoe­wel vol­gens mij ook daar een ver­an­de­ring in komt door ze meer te inte­gre­ren met ande­re toe­pas­sin­gen.

  4. Doe mij maar boe­ken, boe­ken en nog eens boe­ken. In gro­te sta­pels en niet in mega­fi­les ‘;-) Dank voor de aan­dacht voor het ‘wed­strijd­je’ op de facebook pagi­na van Let­ter­Rijn. Een eer­ste inzen­ding is er al geplaatst en ik kan alleen maar zeg­gen dat het navol­ging ver­dient.

    • Voor mij het­zelf­de. Fysie­ke boe­ken en niets anders. Toen ik het blogje schreef kwam ook de uit­no­di­ging voor ‘de boe­ken­kast’ onder mijn ogen. Dat kon ik dus mooi op een natuur­lij­ke manier invoe­gen 🙂

  5. Ik denk er juist toch over om aan een erea­der te begin­nen. Zo han­dig dat ik dan nooit meer hele­maal naar WH Smith moet rei­zen voor een Engels boek, nee ster­ker… dat ik gewoon Neder­land­se boe­ken kan kopen. Maar het is waar, papier is ech­ter. Meer boek.

    • Ik zal zelf ook heus nog wel eens een ebook lezen. Hoofd­za­ke­lijk van­we­ge het gemak. En mis­schien voor die boe­ken die ik niet echt op mijn lijst­je heb staan, maar eerst eens wil ‘uit­pro­be­ren’. Maar ik denk dat ik er niet zo’n band mee krijg als met een echt boek.

  6. .. ik zeg steeds tegen mezelf dat het er teveel zijn, dat ik er best een paar weg kan doen. Ik heb ze in bana­nen­do­zen op zol­der staan bij mijn kers­ver­se schoon­moe­der. In Leeu­war­den had ik een boe­ken­ka­mer. Hier is er eigen­lijk geen ruim­te voor. Mijn hart huilt..
    Een paar weken gele­den ben ik ze gaan schei­den: de boe­ken die ik beslist wil hou­den en de boe­ken die eigen­lijk wel weg mogen.
    Maar ik krijg spijt. Dat weet ik nu al. Dus ga ik de ‘weg­doe­boe­ken’ bin­nen­kort nog maar eens in mijn han­den hou­den..

Comments are closed.