Snellezen

Een snellez­er ben ik nooit geweest. Wel een veellez­er. En omdat ik veel wilde lezen maar niet snel kon lezen had ik daar een truc­je voor gevon­den. Ik sloeg gewoon hele stukken over. Wan­neer je veel leest (zoals ik) ontwikkel je daar vanzelf een hand­igheid in om te herken­nen welke pas­sages je gerust kunt over­slaan zon­der de lijn van het ver­haal te mis­sen. Op een gegeven moment werd ik hier zo bedreven in dat ik niet alleen hele pas­sages aan me voor­bij liet gaan, maar zelfs com­plete hoofd­stukken.

Daar­na was het een kleine stap om de boeken die ik toen­der­ti­jd nog van de bib­lio­theek mee naar huis nam ver­vol­gens weer ongelezen in te lev­eren. Ik wist toch wel hoe het ver­haal zich zou ontwikke­len op basis van de titel en de auteur. Vooral de zoge­naamde klassiek­ers moesten het op deze manier ont­gelden. Ik had er al zoveel over gelezen dat ze me niets nieuws te bieden zouden hebben.

Hoe kon ik er meer naast hebben gezeten!

Gelukkig heb ik de fase van inzicht dat dit leesge­drag weinig recht doet aan de cre­atieve inspan­nin­gen van de oor­spronke­lijk auteur alweer lange tijd gele­den door­lopen. Daarom kan ik nu op het eind van deze zom­erse lentedag met vol­doen­ing con­stateren dat ook The Great Gats­by door F. Scott Fitzger­ald beter en orig­inel­er in elka­ar steekt dan ik vroeger had kun­nen bevroe­den toen ik het boek in recordtem­po ongelezen naar de stapel gelezen ver­plaat­ste.

Zo blijkt maar weer dat een wel­bek­end cliché als ‘Haastige spoed is zelden goed’ niet voor niets tot de klassiek­ers gerek­end kan wor­den. Iets wat in het ver­haal van Gats­by met fatale afloop al bewezen wordt. Althans dat was mijn inter­pre­tatie van het beschreven ongeluk in een van de laat­ste hoofd­stukken.
Of zou ik nu toch weer iets te snel gelezen hebben…

~ ~ ~

The Great Gats­by
F. Scott Fitzger­ald

Wil je weten welke boeken ik nog meer langza­am­lees, kijk dan eens op mijn leesli­jst.

~ ~ ~

9 Comments

Ik sla vaak zin­nen over.. Super irri­tant, want soms (als ik gauw ben afgeleid) moet ik dan drie of vier keer hele alinea’s terug lezen omdat ik het ver­haal niet meer begri­jp..

Dat deed ik dus ook, maar juist van­wege dat telkens terug moeten bladeren ben ik lang gele­den begonnen met mezelf aan te leren om rustig te lezen. Het net­to resul­taat is dat je er net zo lang over doet maar het wel meteen de eerste keer goed begri­jpt.

Geef een reactie