Uitzwaaien

Ruim een jaar gele­den kwam ik uit de kast. Mijn liefde voor voet­bal was verd­we­nen. Niet om het spel­let­je te spe­len (hoewel ik zelden of nooit nog tegen een bal trap), maar wel om er niet meer tijd in te steken dan zo af en toe de uit­sla­gen op teletekst te lezen. Geen Stu­dio Sport, geen live wed­stri­jd­ver­sla­gen van alle Europese com­peti­ties, geen voor- en/of nabeschouwin­gen.

Het was een logisch eind­punt van een pro­ces dat al langer gaande was en door de sociale media in een stroomver­snelling was gekomen. Want wat daar alle­maal aan onfat­soen­lijks en haat­dra­gends door fanatieke voet­bal­sup­port­ers naar elka­ar toe werd gezon­den begon mij steeds meer tegen te staan. Verder werd het plezi­er door alle overkill op tv ook al flink ver­gald. Dus toen het besef er een­maal was, was de besliss­ing een­voudig genomen. En ik kan zeggen dat het me geen enkele moeite heeft gekost om het vanaf dat moment niet meer te vol­gen.

Natu­urlijk kri­jg ik zo af en toe een frag­ment of een dis­cussie mee. Ik kijk tenslotte nog wel eens tv en lees de krant. Maar daar bli­jft het dan bij. Het boeit me niet, en ik steek er verder geen tijd in. Zodat me steeds meer ont­gaat. Een heel voet­bal­seizoen is op deze manier aan me voor­bij gegaan. Geweldig. Pure tijdswinst.

Maar nu wordt het iets moeil­ijk­er. Het EK staat voor de deur. Niet dat ik nu plot­sel­ing alsnog door de voet­balkoorts ben getrof­fen. Nee, ik doel op het feit dat je er niet aan kan ontkomen. De alge­hele oran­je­hys­terie heeft NL weer in de ban en we hebben onszelf alweer uit­geroepen tot kam­pi­oen. Het kan alleen maar tegen­vallen met deze hoge verwachtin­gen.

Gelukkig niet voor mij. Op de dag van de uitzwaai­wed­stri­jd van het Ned­er­lands elf­tal, vier ik dat ik een jaar gele­den het voet­bal heb uit­gezwaaid. Doei!

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets