Uitzwaaien

Ruim een jaar gele­den kwam ik uit de kast. Mijn lief­de voor voet­bal was ver­dwe­nen. Niet om het spel­le­tje te spe­len (hoe­wel ik zel­den of nooit nog tegen een bal trap), maar wel om er niet meer tijd in te ste­ken dan zo af en toe de uit­sla­gen op tele­tekst te lezen. Geen Stu­dio Sport, geen live wed­strijd­ver­sla­gen van alle Euro­pe­se com­pe­ti­ties, geen voor- en/of nabeschouwingen.

Het was een logisch eind­punt van een pro­ces dat al lan­ger gaan­de was en door de soci­a­le media in een stroom­ver­snel­ling was geko­men. Want wat daar alle­maal aan onfat­soen­lijks en haat­dra­gends door fana­tie­ke voet­bal­sup­por­ters naar elkaar toe werd gezon­den begon mij steeds meer tegen te staan. Ver­der werd het ple­zier door alle over­kill op tv ook al flink ver­gald. Dus toen het besef er een­maal was, was de beslis­sing een­vou­dig geno­men. En ik kan zeg­gen dat het me geen enke­le moei­te heeft gekost om het van­af dat moment niet meer te volgen.

Natuur­lijk krijg ik zo af en toe een frag­ment of een dis­cus­sie mee. Ik kijk ten­slot­te nog wel eens tv en lees de krant. Maar daar blijft het dan bij. Het boeit me niet, en ik steek er ver­der geen tijd in. Zodat me steeds meer ont­gaat. Een heel voet­bal­sei­zoen is op deze manier aan me voor­bij gegaan. Gewel­dig. Pure tijdswinst.

Maar nu wordt het iets moei­lij­ker. Het EK staat voor de deur. Niet dat ik nu plot­se­ling als­nog door de voet­bal­koorts ben getrof­fen. Nee, ik doel op het feit dat je er niet aan kan ont­ko­men. De alge­he­le oran­je­hys­te­rie heeft NL weer in de ban en we heb­ben ons­zelf alweer uit­ge­roe­pen tot kam­pi­oen. Het kan alleen maar tegen­val­len met deze hoge verwachtingen.

Geluk­kig niet voor mij. Op de dag van de uit­zwaai­wed­strijd van het Neder­lands elf­tal, vier ik dat ik een jaar gele­den het voet­bal heb uit­ge­zwaaid. Doei!

~ ~ ~


9 reacties

Laat een reactie achter aan Peter Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *