Ontsnapping

Beheerst par­keer­de hij zijn auto in de berm. Hij zou nog uren kun­nen door­rij­den maar er waren hier geen bomen of ande­re obsta­kels te vin­den. Wel vol­doen­de tegen­lig­gers. Waar­on­der regel­ma­tig een ste­vi­ge vracht­wa­gen. Iets weer­hield hem voor­als­nog om ande­ren te betrek­ken in zijn beslis­sing.

Hij zet­te de radio uit. De zon ging onder. Of op. Afhan­ke­lijk van of hij naar huis ging of juist naar kan­toor. Hij wist het niet. Wat maak­te het uit. De zon ging altijd wel ergens op. Of onder. Hij sloot zijn ogen.

Toen werd het don­ker.

Toen was er licht.

Er was niets ver­an­derd. De angst was geble­ven. Er zou iets moe­ten gebeu­ren. Het ver­keer kwam op gang. Er moest iets gebeu­ren.

Hij start­te de auto. Niet geheel onbe­vreesd maar met de minuut meer vast­be­ra­den.

~ ~ ~

11 reacties op “Ontsnapping”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *