Ontsnapping

Beheerst par­keerde hij zijn auto in de berm. Hij zou nog uren kun­nen door­ri­j­den maar er waren hier geen bomen of andere obstakels te vin­den. Wel vol­doende tegen­lig­gers. Waaron­der regel­matig een ste­vige vracht­wa­gen. Iets weer­hield hem vooral­snog om anderen te betrekken in zijn besliss­ing.

Hij zette de radio uit. De zon ging onder. Of op. Afhanke­lijk van of hij naar huis ging of juist naar kan­toor. Hij wist het niet. Wat maak­te het uit. De zon ging alti­jd wel ergens op. Hij sloot zijn ogen.

Toen werd het donker.

Toen was er licht.

Er was niets veran­derd. De angst was gebleven. Er zou iets moeten gebeuren. Het ver­keer kwam op gang. Er moest iets gebeuren.

Hij startte de auto. Niet geheel onbevreesd maar met de min­u­ut meer vast­ber­aden.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets