Ontsnapping

Beheerst par­keer­de hij zijn auto in de berm. Hij zou nog uren kun­nen door­rij­den maar er waren hier geen bomen of ande­re obsta­kels te vin­den. Wel vol­doen­de tegen­lig­gers. Waar­on­der regel­ma­tig een ste­vi­ge vracht­wa­gen. Iets weer­hield hem voor­als­nog om ande­ren te betrek­ken in zijn beslis­sing.

Hij zet­te de radio uit. De zon ging onder. Of op. Afhan­ke­lijk van of hij naar huis ging of juist naar kan­toor. Hij wist het niet. Wat maak­te het uit. De zon ging altijd wel ergens op. Hij sloot zijn ogen.

Toen werd het don­ker.

Toen was er licht.

Er was niets ver­an­derd. De angst was geble­ven. Er zou iets moe­ten gebeu­ren. Het ver­keer kwam op gang. Er moest iets gebeu­ren.

Hij start­te de auto. Niet geheel onbe­vreesd maar met de minuut meer vast­be­ra­den.

~ ~ ~

11 Replies to “Ontsnapping”

  1. twitter_anneeke 8 juni 2012 at 07:47

    Beklem­mend dit vraagt om n ver­volg.

    1. Maar ik denk niet dat een ver­volg er gaat komen…

  2. Wat een heer­lij­ke och­tend …

    1. Echt zo’n och­tend om er eens tus­sen­uit te gaan…

  3. .. en het gebeur­de.. of niet natuur­lijk.

    1. Het ken­merk van een open ein­de 😉

  4. Dit vraagt nou juist níet om een ver­volg. 😉
    De over­we­ging, het gevoel, met de tijd in kaart gebracht.

    1. Zo dacht ik er ook over…

  5. Beklem­mend schrij­ven @->–

  6. Ont­snap­ping? Dat is nog niet gelukt vol­gens mij. Nog niet.

    1. Wie zal het zeg­gen…?

Comments are closed.