Gras

De man zat op het gras.

Ver­sla­gen.

De ver­sla­gen man zat op het gras.

De ver­sla­gen man zat op het onna­tuur­lijk hard aan­voe­lend gras.

De met tatoe­a­ges over­dek­te ver­sla­gen man zat op het onna­tuur­lijk hard aan­voe­lend gras.

De met tatoe­a­ges over­dek­te ver­sla­gen man zat diep in gedach­ten ver­zon­ken op het onna­tuur­lijk hard aan­voe­lend gras.

De met tatoe­a­ges over­dek­te ver­sla­gen man zat diep in gedach­ten ver­zon­ken, zich afvra­gend wat er nu pre­cies mis was gegaan, op het onna­tuur­lijk hard aan­voe­lend gras.

De met tatoe­a­ges over­dek­te ver­sla­gen man, zijn tra­nen ter­nau­wer­nood de baas, zat diep in gedach­ten ver­zon­ken, zich afvra­gend wat er nu pre­cies mis was gegaan, op het onna­tuur­lijk hard aan­voe­lend gras.

De met tatoe­a­ges over­dek­te ver­sla­gen man, zijn tra­nen ter­nau­wer­nood de baas, zat diep in gedach­ten ver­zon­ken, zich afvra­gend wat er nu pre­cies mis was gegaan en hoe dit uit te leg­gen aan de com­men­ta­tor die hon­ge­rig gelijk een aas­gier wach­tend tot de prooi ver­zwakt genoeg was voor de laat­ste afre­ke­ning reeds gre­tig met de micro­foon in de aan­slag aan de zij­lijn naar hem stond te roe­pen om namens het gehe­le volk, dat onge­twij­feld schreeu­wend en tie­rend aan de beeld­buis gekluis­terd de mening over deze col­lec­tie­ve wan­pres­ta­tie al gevormd had en in alge­he­le dron­ken­schap de sub­tie­le nuan­ces in wat er des­on­danks goed was gegaan toch nooit zou begrij­pen, van hem boe­te­doe­ning zou eisen nu hij name­lijk de eni­ge over­ge­ble­ven spe­ler was van het eer­der nog zo hemel­hoog gepre­zen maar onmid­del­lijk afge­schre­ven team dat onver­wacht snel via een of ande­re slim­me manoeu­vre al naar de kleed­ka­mer was ver­dwe­nen ter­wijl hij niet bij mach­te was geweest zich op te rich­ten nadat hij bij het laat­ste fluit­sig­naal ineen­ge­zakt was op het onna­tuur­lijk hard aan­voe­lend gras.

De man besloot nog even te blij­ven zit­ten.

Op het gras.

~ ~ ~

Van­daag las ik ergens:

Cross out as many adjec­ti­ves and adverbs as you can. It is com­pre­hen­si­ble when I wri­te: “The man sat on the grass,” becau­se it is clear and does not detain one’s atten­ti­on. On the other hand, it is dif­fi­cult to figu­re out and hard on the brain if I wri­te: “The tall, nar­row-che­s­ted man of medi­um height and with a red beard sat down on the green grass that had alrea­dy been trampled down by the pede­stri­ans, sat down silent­ly, loo­king around timid­ly and fear­ful­ly.” The brain can’t grasp all that at once, and art must be gras­ped at once, instan­ta­neous­ly.

De uit­spraak is van Anton Tsje­chov, en ik kon er wel iets mee na gis­ter­avond.

~ ~ ~

8 Comments

  1. Kom veel Tsechov tegen deze week. Ben ik zelf aan t lezen, niet op t gras. Mooie vorm dit om t steeds uit te brei­den.

    • Lees je de nieu­we ver­ta­ling die onlangs is uit­ge­ko­men bij de Rus­si­sche Bibli­o­theek? Wil zelf bin­nen­kort aan Gogol gaan begin­nen. Maar ik wil zoveel (lezen).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *