Sinds een paar dagen zitten de jonge tortelduifjes pontificaal overeind in hun schamele nest.
Brutaal blikken ze over de rand de wijde wereld in.
Om dan weer knus tegen elkaar te kruipen en een middagdutje te doen.
Hun ouders waken om beurten vanaf de schutting of de carport.
Onvermoeibaar pareren ze de vele aanvallen van de uit alle richtingen opduikende eksters.
Tussendoor zorgen ze dat de hongerige monden tijdig gevoed worden.
Maar daarvan hebben de jonkies geen weet.
Die hebben het te druk met overleven.
Veilig.
In hun schamele nest.
~ ~ ~
Een fotoblog in het kader van #PHOT (Photo on Tuesday).
Het heeft een beetje hetzelfde principe als de #WOT (Word on Thursday), alleen is deze opdracht een vrije foto-opdracht, met jouw zelfgemaakte foto, zonder thema, waarbij je wel of geen tekst plaatst maar titel is verplicht. Elke dinsdag verschijnt een #PHOT opdracht. Het is een blogexperiment waarbij misschien op later termijn iets aan kan veranderen. Heb jij een foto voor dinsdag en een blog, doe mee en zet je link in de reactiebox bij Karin Ramaker uit wiens creatieve koker deze opdracht komt.
7 reacties op “17812 — dinsdag”
Leuk. Wij hebben n nest hout- en tortelduiven. Heb ze nog niet kunnen vastleggen. Onze katten vormen n xtra gevaar.
Wij hebben gelukkig binnenkatten. Maar dan nog is er voldoende gevaar voor de duiven zodat ze continu alert moeten blijven. Tot nu toe gaat het nog steeds goed. Het zal niet lang meer duren nu voordat ze uitvliegen.
Mooi @->–
och wat lief!!
love is in the air!
@ingrid3220 Goeiemorgen. De turkse tortels hier hebben hun jonkies bijna zover dat ze het nest uitvliegen 🙂 http://t.co/c8sPSZ8b
Ik wist helemaal niet dat ze er zo uitzagen als kleintjes! We hadden deze lente een nest (Amerikaanse) roodborstjes. Het was heel gek om te constateren dat de ouders op een gegeven moment bijna niet meer langskomen, alleen om eten te geven! Ik dacht dat ze tot het laatst betrokken zouden zijn, maar dat klopt helemaal niet. Echt een cadeautje om dit van dichtbij mee te maken, he?
We vinden het helemaal geweldig en hadden ook niet verwacht dat het zou gebeuren. In het begin hadden we het idee dat de duif elk moment zou vertrekken omdat ze zo dicht bij het huis zat (slechts enkele meters), maar ze hield stug vol. Daarna waren we bang dat de kleintjes ofwel snel geroofd zouden worden of dat ze uit het nest zouden vallen. Maar zie, alles gaat van een leien dakje. En inderdaad, de ouders doen het allemaal van op afstand.