Overleven

Sinds een paar dagen zit­ten de jonge tortel­duif­jes pon­tif­i­caal overeind in hun schamele nest.
Bru­taal blikken ze over de rand de wijde wereld in.
Om dan weer knus tegen elka­ar te kruipen en een mid­dag­dut­je te doen.

Hun oud­ers wak­en om beurten vanaf de schut­ting of de car­port.
Onver­moeibaar par­eren ze de vele aan­vallen van de uit alle richtin­gen opduik­ende eksters.
Tussendoor zor­gen ze dat de hon­gerige mon­den tijdig gevoed wor­den.

Maar daar­van hebben de jonkies geen weet.
Die hebben het te druk met over­leven.
Veilig.
In hun schamele nest.

~ ~ ~

Een foto­blog in het kad­er van #PHOT (Pho­to on Tues­day).
Het heeft een beet­je het­zelfde principe als de #WOT (Word on Thurs­day), alleen is deze opdracht een vri­je foto-opdracht, met jouw zelfge­maak­te foto, zon­der the­ma, waar­bij je wel of geen tekst plaatst maar titel is ver­plicht. Elke dins­dag ver­schi­jnt een #PHOT opdracht. Het is een blo­g­ex­per­i­ment waar­bij miss­chien op lat­er ter­mi­jn iets aan kan veran­deren. Heb jij een foto voor dins­dag en een blog, doe mee en zet je link in de reac­tiebox bij Karin Ramak­er uit wiens cre­atieve kok­er deze opdracht komt.

~ ~ ~

[update 4 juli — Inde­pen­dence day]

Het jong grut groeit als kool, maar de onafhanke­lijkheid zoeken ze nog niet op.
Voor­lop­ig bli­jven ze afhanke­lijk van de bescherming en voed­ing door hun oud­ers.

en dit is moed­er duif die over hen waakt…

 [update 5 juli]

Hoe lang nog voor ze het nest ver­lat­en?
Of er uit vallen…

[update 7 juli]

Ze zit­ten nu bij­na de hele tijd alleen in hun nest­je.
Er is geen plaats meer voor hun vad­er of moed­er.
Die komen trouw voed­eren, maar nemen dan beschei­den plaats op de rand van het nest.
Hoe lang nog?

~ ~ ~

7 Comments

Wij hebben gelukkig bin­nenkat­ten. Maar dan nog is er vol­doende gevaar voor de duiv­en zodat ze con­tinu alert moeten bli­jven. Tot nu toe gaat het nog steeds goed. Het zal niet lang meer duren nu voor­dat ze uitvliegen.

Ik wist hele­maal niet dat ze er zo uitza­gen als klein­t­jes! We had­den deze lente een nest (Amerikaanse) rood­borstjes. Het was heel gek om te con­stateren dat de oud­ers op een gegeven moment bij­na niet meer langskomen, alleen om eten te geven! Ik dacht dat ze tot het laatst betrokken zouden zijn, maar dat klopt hele­maal niet. Echt een cadeaut­je om dit van dicht­bij mee te mak­en, he?

We vin­den het hele­maal geweldig en had­den ook niet verwacht dat het zou gebeuren. In het begin had­den we het idee dat de duif elk moment zou vertrekken omdat ze zo dicht bij het huis zat (slechts enkele meters), maar ze hield stug vol. Daar­na waren we bang dat de klein­t­jes ofwel snel geroofd zouden wor­den of dat ze uit het nest zouden vallen. Maar zie, alles gaat van een leien dak­je. En inder­daad, de oud­ers doen het alle­maal van op afs­tand.

Geef een reactie