Arrogant

Daar zaten we dan. Voor de twee­de keer bin­nen enke­le weken. Ter­wijl we d’r eigen­lijk nooit had­den wil­len zit­ten. Maar voor­uit, die ene keer, enke­le weken gele­den dus, dat zou vol­doen­de moe­ten zijn.

Net als toen had hij ook van­daag moei­te met de pc. Nu kreeg hij het ding (zo noem­de hij het) niet opge­start. Ver­woed bleef hij op aller­lei knop­jes duwen. Lamp­jes gin­gen aan en uit, er ratel­de vanal­les diep bin­nen in het appa­raat, maar dat maak­te hem alle­maal nog onge­dul­di­ger. Hij besloot dat het tijd werd dat we met z’n allen maar een ande­re kamer moesten opzoe­ken. Het goe­de nieuws had hij toen al mede­ge­deeld. Tus­sen neus en lip­pen. Bij het naar bin­nen gaan van de kamer. Net als toen.

In de ande­re kamer, haas­tig opge­ruimd door een col­le­ga van hem die maar even tij­de­lijk het veld moest rui­men, kost­te het hem ook nu weer de nodi­ge hoofd­bre­kens om de juis­te gege­vens op het scherm te tove­ren. Een nieuw com­pu­ter­sys­teem. Dat was zijn ant­woord en alom­vat­ten­de ver­kla­ring voor alles wat we wel te horen, maar niet te zien kre­gen. We moesten hem op zijn woord gelo­ven. Net als die eer­ste keer.

Heel af en toe keek hij ons aan. Niet vol com­pas­sie. Of begrip. Eer­der met een blik waar­uit sprak of wij niet ont­zet­tend dank­baar waren met het goe­de nieuws. Ook niet met schaam­te. Of iets van zelf­ver­wijt. Ten­slot­te had hij het de eer­ste keer goed mis gehad. En waren nieu­we onder­zoe­ken nodig geweest om defi­ni­tie­ve dui­de­lijk­heid te krij­gen. Die had­den we nu gekre­gen. Daar­mee was de kous af. Dacht hij.

Daar den­ken wij anders over. Dat is het slech­te nieuws voor hem.

~ ~ ~

Mijn bij­dra­ge voor #wot dd 5/7/2012
Wat is wot? => Wri­te on Thurs­day, een blo­gi­ni­ti­a­tief van Karin Rama­ker

Deze week is het woord ARROGANT:
als je jezelf heel goed vindt en als je op ande­ren neer­kijkt

~ ~ ~ 


8 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *