Verlangen

Kom, laat me je hand vast­hou­den. Voor heel even maar. Ver­geet de wereld om je heen.

En zeg me wat je voelt.

Wees niet bevreesd. Laat de woor­den stro­men. Geen rem­min­gen. Wie zou het kun­nen horen?

Open nu je ogen. Kijk me aan. Niet zo ver­le­gen. Je hoeft je ner­gens voor te scha­men.

Want het is wat ik ook wil. Wat ik ook zei.

Zojuist.

Net voor­dat je bin­nen­kwam. Toen ik in gedach­ten je hand mocht vast­hou­den. Heel even maar.

En de hele wereld om me heen ver­gat. Behal­ve jou.

Ik weet het. Die wereld bestaat wel.

Maar nu even niet

And in the long grass whe­re we lay

Let the who­le world fall away
And though in time we wal­ked apart
You were always in my heart

~ ~ ~

2 Replies to “Verlangen”

Comments are closed.