Los

Jon­gen, in het lev­en ligt niets vast
zei zijn moed­er.
Dat kan wel zo zijn
zei hij met volle mond
maar zo kom ik nooit van je los.

~ ~ ~

Mijn bij­drage voor #wot dd 16/8/2012
Wat is wot? => Write on Thurs­day, een blogini­ti­atief van Karin Ramak­er

Deze week is het woord LOS:
niet of niet ste­vig vast

~ ~ ~ 

5 Comments

Tja. Was mijn eerste gedachte. Gis­teren. Van­daag merk ik de glim­lach rond mijn mond­hoeken. De vondst vind ik echt geweldig. De foto vind ik pijn­lijk om te zien. Want het bestaat. Die claim. Van moed­er. Of van kind. Of van bei­den.
Een paar sim­pele regels. Een sprek­ende foto. Maakt veel los. Kan veel los­mak­en. Voor wie dit leest. En zich even de tijd gunt. Om voor­bij de vondst te kijken.
Dank je wel.

Ik heb een heel vreemde ervar­ing bij het zien/lezen van dit blog. Ineens staat mijn droom van van­nacht me weer helder voor de geest (die ik werke­lijk ver­geten was). Ik droomde dat ik een babyjonget­je aan mijn borst had, heel klein nog. En ik was bang dat hij zou stikken, omdat ik hem zo goed bedek­te. Af en toe keek ik of hij nog leefde. En zodra ik hem van me af hield en neer wilde leggen in een bed­je, begon hij hartver­scheurend te huilen. Zo wist ik in ieder geval dat hij er nog was.
Over ‘los’ gespro­ken… zal wel wat te beteke­nen hebben. 😉

Fraai beeld met woor­den. Ik moest dit schi­jn­baar vandáág onder ogen kri­j­gen.

Geef een reactie