Rat — 3

 

Weer terug thuis van het bood­schap­pen doen stapte ik van mijn fiets en over de mussen op de stoep. Hun ver­schroei­de poot­jes stak­en in de zin­derende lucht. Ze roken verkoold.
“Dag kool­mussen”, zei ik opgewekt.

In de tuin waren planten en stru­iken ges­molten. Ze vor­m­den één klont smeu­lend groen. Vanavond kon ik er miss­chien een nieuwe tuin uit boet­seren. Maar nu was dat gekken­werk. Ik kon mijn han­den er alleen maar aan bran­den. Water was wat ik nodig had.

Ik besloot mijn zwem­broek aan te trekken en een duik te nemen in de vogeldrinkbak die al tij­den niet meer werd gebruikt. Het troe­bele water zag er niet uitn­odi­gend uit. Tegen beter weten in liet ik me van de rand gli­j­den. Het leek of ik in een pan soep afdaalde. Adem­ben­e­mend. Er was echter geen weg meer terug. Zo werd mij inge­fluis­terd.

Een­maal onder water kon ik door mijn duik­bril de meest exo­tis­che onder­wa­ter­crea­turen onder­schei­den. Even waande ik me in een natu­ur­doc­u­men­taire van de EO. Maar er kwam geen voice-over die tekst en uit­leg gaf bij de twee antennes die plot­sel­ing voor mij opdoem­den. Een koude rilling trok over mijn rug. Yes! Ein­delijk!

Gefasci­neerd bleef ik dri­jf kijken naar die smalle slan­gen die vanon­der de kiezel­ste­nen een kaarsrechte lijn naar het waterop­per­vlak­te vor­m­den. Ze wieg­den langza­am op de dein­ing van het drinkwa­ter. Ik wiegdeinde mee. Als in trance. Tot­dat een nieuwe golf koude huiv­er­ing langs mijn rug gleed.

Vanon­der de bodem­be­dekking kon ik zien dat ik in de gat­en gehouden werd. Zoals vroeger! Zoals onlangs!

Ze zijn terug!

~ ~ ~

Nou ja, ze (de rat­ten) zijn natu­urlijk niet hele­maal terug. Maar deze rat­ten­lar­ven komen toch ake­lig dicht in de buurt (let­ter­lijk en figu­urlijk). Ten­min­ste, dat vind ik (en daar moet ik het tenslotte mee doen). Dus.

~ ~ ~ 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets