Boosviooltje

Door het toe­stel in mijn hand sprak een stem tot mij.
Ik luis­ter­de aan­dach­tig en keek naar het bos­vi­ool­tje voor mij op de tuin­ta­fel.
“Heb jij dat nu ook?”, zo vroeg ik. “Dat het je ene oor in en het ande­re weer uit gaat?”
Uit het toe­stel klonk een vraag.
“Nee. Sor­ry. Ik had het niet tegen jou.”
Het bos­vi­ool­tje keek me geër­gerd aan.
“Jawel. Wel tegen jou. Maar niet tegen dege­ne aan de tele­foon. Waar­mee ik nu in gesprek ben.”
Het geluid uit het toe­stel nam in volu­me toe. In een des­pe­ra­te poging te red­den wat er te red­den viel, duw­de ik het bos­vi­ool­tje even­tjes aan de kant. Maar het was te laat. Dat ging niet meer goed komen.
Na een tijd­je werd het stil aan de ande­re kant van het toe­stel.
Maar bij het boos­vi­ool­tje hoef­de ik voor­lo­pig ook niet meer aan te komen.

 

~ ~ ~

Een foto­blog in het kader van #PHOT (Pho­to on Tues­day).
Heb jij een foto voor dins­dag en een blog, doe mee en zet je link in de reac­tie­box bij Karin Rama­ker uit wiens cre­a­tie­ve koker deze opdracht komt.

~ ~ ~

5 Replies to “Boosviooltje”

  1. Hmmm, ik ga nu anders naar een viool­tje kij­ken, nooit gezien dat ze zo boos keken.

  2. Lees net dat viool­tjes in het Afri­kaans gesig­gies wor­den genoemd.

  3. .. mijn ech­te naam — Jolan­da — is oud Latijns voor viool­tje..

  4. Haha­ha, wat goed, hij is echt eng zeg!

Comments are closed.