Zien

Vanaf mijn plek­je op de stoel bij het voeteind van zijn bed keek ik nog eens goed. Ik zag hem duidelijk. Maar toch zag ik hem niet. Zoals hij er tegelijk­er­ti­jd wel was en ook weer niet. Uit mijn broekzak haalde ik een pak­je met papieren zak­doek­jes en begon mijn bril schoon te mak­en. Het haalde niet uit. Ik zag hem nu nog duidelijk­er. Maar toch zag ik hem nog steeds niet.

Al die tijd dat ik hem zat te bek­ijken kri­oelde het om hem heen. Van de mensen. Van de onder­zoeken. Van de appa­ratu­ur. Van de deskundi­ge adviezen. Het hield niet op. Een duizelig­mak­ende draaikolk met hem in het mid­delpunt. Waarin hij onver­moeibaar stand hield en alles wilde begri­jpen. Net als wij. Maar alles was ver­pakt in ondoor­gron­delijk jar­gon. Alles elke keer weer net iets anders. Alles was ongri­jp­baar.

Ik vroeg me af of het die hem omcirke­lende medis­che stof­wolk was die mij het zicht ont­nam. Waar­door ik hem steeds min­der scherp ging zien. Maar dat was het niet. Tussen alle druk­te door kon ik hem telkens opnieuw even­t­jes goed ont­waren. En toch weer niet. Hij was er wel. En niet.

Toen de erg­ste druk­te voor een korte tijd wat was afgenomen, vroeg ik hem of hij opzag tegen de onzekere peri­ode die hem te wacht­en stond.
“We zien wel”, was zijn antwo­ord. “Wat moet dat moet.” Ik kreeg er een knipoog bij en een scheve lach. Het luk­te me om ook terug te lachen.

In de auto op weg naar huis zag ik hem al die tijd helder voor me in dat zieken­huis­bed liggen. En plots wist ik wat ik had gezien. En wat niet. Snel gaf ik extra gas. Door de voor­ruit heen keek ik omhoog de donkere lucht in en con­cen­treerde me op de volle maan.

De maan. De volle maan. Zie hem daar staan. Hoog boven alles ver­heven. Neerk­ijk­end op ons. Nietige men­sjes voor­trazend in zuinige autoot­jes hard onder­weg, weg van alles wat ze niet willen zien.
Maar wat ze nooit meer kun­nen ver­geten. Hoe korstondig ze het ook gezien hebben.

~ ~ ~

Mijn bij­drage voor #wot dd 30/8/2012
Wat is wot? => Write on Thurs­day, een blogini­ti­atief van Karin Ramak­er

Deze week is het woord ZIEN:
aan­schouwen, kijken, beschouwen, bezichti­gen, bij­wo­nen, ervaren, waarne­men, over­we­gen, let­ten, uit­staan, proberen

~ ~ ~ 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets