Weetgierig

In het jaar 1960 maakte de Amerikaanse schrijver John Steinbeck een rondreis van bijna elf weken door de Verenigde Staten. Hij was toen 58 jaar oud en vond het tijd worden om, na vele omzwervingen in allerlei landen, nu eens zijn eigen geboorteland aan een nader onderzoek te onderwerpen. Als reisgezelschap nam hij zijn hond mee, vandaar de titel ‘Travels with Charley’ voor het boek wat uit deze trip resulteerde.

Al op de eerste pagina’s van het reisverslag gaf Steinbeck aan waarom hij het nodig vond deze expeditie te ondernemen. Allereerst was daar de niet te stuiten behoefte om alsmaar op pad te gaan. Het ontbrak hem aan het vermogen om het ergens lang op één plek uit te houden. Reeds vanaf zijn vroegste jeugd greep hij elke kans aan om er op uit te trekken. Het liefst naar het buitenland. Maar juist door het continu onderweg zijn had hij het gevoel gekregen dat hij het contact met zijn eigen land was kwijtgeraakt. Hij moest opnieuw ontdekken waar hij vandaan kwam. Of het land dat hij in zijn geheugen met zich meedroeg nog wel hetzelfde land was.

Thus I discovered that I did not know my own country. I, an American writer, writing about America, was working from memory, and the memory is at best a faulty, warpy reservoir.
[…]
So it was that I determined to look again, to try to rediscover this monster land.
[p.5 – Travels with Charley – John Steinbeck]

Vijftig jaar nadat Steinbeck deze tocht had ondernomen, ondernam Geert Mak een soortgelijke reis. Als Amerika- en Steinbeckliefhebber greep hij deze kans aan om in de voetsporen van de grote schrijver (winnaar van de Nobelprijs in 1962) een tocht te ondernemen die hem door het merendeel van de in totaal vijftig staten zou voeren. Tegelijkertijd was Mak benieuwd in hoeverre de bevindingen van Steinbeck nog actueel waren. Wat zou eenzelfde rit in 2010 hem doen zien wanneer hij zou proberen stil te staan bij de plekken waar Steinbeck dat ook had gedaan?

Mak ondernam deze tocht met zijn vrouw, maar dat komt niet in de titel van zijn boek ‘Reizen zonder John’ terug. Deze titel slaat meer op het feit dat Mak gaandeweg ontdekte dat Steinbeck veel minder zijn reisgezel was dan hij op basis van zijn boek ‘Travels with Charley’ mocht verwachten. Steinbeck bleek namelijk complete stukken van zijn reis afgejakkerd te hebben om maar weer snel zijn vrouw bij een tussenstop te kunnen ontmoeten. Dat kwam aan het licht tijdens het nauwgezet volgen van de beschreven route en het vergelijken van bewaard gebleven brieven die Steinbeck tijdens de reis had geschreven.

Zelf ben ik sinds mijn eerste bezoek aan de VS in 1993 altijd gefascineerd gebleven door dit land met zijn gevarieerde bevolking. Fascinatie met een mengeling van bewondering en afkeer. Doordat ik de kans heb gekregen vanwege mijn werk nog een vijftal keer het land opnieuw te kunnen bezoeken en ook nog eens bijna dagelijks te maken heb met vele amerikaanse collega’s, heb ik het idee redelijk op de hoogte te zijn van hun cultuur. Toch blijven ze mij verbazen, en blijf ik daardoor geprikkeld om meer te weten te komen. Het boek van Geert Mak heb ik dan ook meteen aangeschaft en uitgelezen. Ik kan het van harte aanbevelen.

Met het werk van John Steinbeck was ik niet zo bekend. Vaag herinner ik me ooit ‘Of Mice and Men’ gelezen te hebben. Maar daarvan is niets blijven hangen. Wel ben ik flink onder de indruk geraakt tijdens het lezen van ‘The Grapes of Wrath’. De hierin beschreven lotgevallen van de familie Joad die in de jaren ’30 vanuit Oklahoma vanwege aanhoudende enorme stofstormen (‘Dust Bowl’) samen met ontelbaar vele ander migranten op de vlucht sloegen naar Californië, lieten me tijden niet meer los. Enerzijds natuurlijk vanwege de onmenselijke ontberingen die de vluchtelingen moesten doorstaan, maar anderzijds ook door de literaire schoonheid waarmee Steinbeck hun verhaal op papier had gezet.

Het is dan ook niet meer dan logisch dat ik, inmiddels nieuwgierig geworden, het boek ‘Travels with Charley’ snel had besteld, en er gisteravond meteen in ben begonnen nadat ik ‘Reizen zonder John’ met een gevoel van bevrediging en verzadiging ietsjes eerder had dichtgeslagen.

~ ~ ~

Mijn bijdrage voor #wot dd 30/8/2012
Wat is wot? => Write on Thursday, een bloginitiatief van Karin Ramaker

Deze week is het woord NIEUWSGIERIG:
wie graag iets wil weten ~ benieuwd, curieus, kijklustig, weetgierig, onbescheiden 

~ ~ ~ 

10 gedachten over “Weetgierig

    1. Ja, de leestijd krijg je d’r helaas niet bij. En schaamte is niet nodig. Waarom zou je elke boektitel moeten kennen?
      Maar mocht je echt nieuwsgierig zijn, dan is Steinbeck zeker aan te raden. Ik zit er vandaag weer in te lezen, en die man schrijft geweldig!

    1. Tot nu toe bevalt het me uitstekend. Het is ook niet de eerste keer dat ik het doe, achteruitlezen. Vaak kom ik veel te laat achter iets moois, en lees ik me via via naar de bron toe.

  1. Hmmm, heb De Eeuw Van Mijn Vader met genoegen gelezen, maar daarna vond ik Mak niet meer om door te komen… Heb ‘Jorwerd’ nog gelezen, toen afgehaakt. Maar misschien nu dan toch maar weer proberen. Want het verslag van Steinbeck is groots…

    1. Haha, ik heb juist al die boeken van Mak nog nooit gelezen. Buiten een artikel hier en daar, en enkele van zijn tv-programma’s was ik eigenlijk nog geheel onbekend met hem. Heb ik nu dus iets aan gedaan. Of ik die andere boeken ga lezen weet ik nog niet. Het ging me deze keer vooral om het onderwerp, niet echt om de schrijver. Maar dit boek beviel me goed. Dus wie weet ga ik nog iets meer van hem lezen.

  2. Oeps, Ruurd, had jij niet laatst een foto van een hele berg nog te lezen boeken?
    Maar ik begrijp de reactie, dit maakt mij ook weer nieuwsgierig. Heb een stapeltje Mak-boeken metplezier gelezen.
    Bij Steinbeck kom ik ook niet verder dan Mice and men, leeslijst Havo, denk ik.
    Ik wil graag schrijven en lees steeds minder, niet helemaal juist geloof ik. Tijd voor actie? Dit is in ieder geval een motiverend verslag.

    1. Dank je voor de complimenteuze woorden.
      Zelf schrijf ik meer dan dat ik lees, maar ik probeer wel het nodige te lezen en zet daar andere zaken voor opzij zoals bijvoorbeeld tv kijken.
      Steinbeck bevalt me heel goed. Vandaag weer een stuk gelezen in Travels with Charley, en het is echt groots hoe die man schrijft. Dat vond ik al van The grapes of wrath, en hier dus ook weer. Adembenemend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *