Serieus!

Een jaar gele­den schreef ik op 23 decem­ber het blog Iedere dag bloglezen, over mijn kleine erg­er­nis dat zoveel blog­gers alti­jd maar naarstig op zoek zijn naar nog meer lez­ers voor hun blog, ter­wi­jl ze zelf (in mijn ogen) verza­k­en om andere blogs te lezen of een reac­tie achter te lat­en. De titel was een ver­wi­jz­ing naar het ini­ti­atief van @Elja1op1 om bij aan­vang van het nieuwe jaar met een aan­tal #blog­praat-ent­hou­si­astelin­gen iedere dag te gaan bloggen. Op 25 decem­ber schreef ik het blog Mak­ing the Dif­fer­ence — 7, waarin ik sto­er aan­gaf ook mee te gaan doen met het iedere dag bloggen. Met als geheime agen­da tevens het voorne­men om ook iedere dag te gaan bloglezen. Ik kon mijn eigen terechtwi­jz­ing richt­ing mede­blog­gers tenslotte niet naast me neer­leggen. Sterk­er, ik zou het goede voor­beeld gaan geven.

Zon­der het start­sein van 1 jan­u­ari af te wacht­en begon ik meteen aan de mij opgelegde taak. Waarom wacht­en? Ik had de tijd aangezien het ker­st­vakantie was. De blogs kwa­men de vol­gende dagen als vanzelf. Ook de weken daar­na. Althans, in mijn hoofd vor­m­den zich con­tinu onaffe gedacht­es en frag­menten van korte ver­halen. Alleen ont­brak het mij steeds vak­er aan vol­doende tijd om het op een voor mij accept­abele manier uit te werken. Na ruim twee maan­den gaf ik het op. De rest van het jaar heb ik iedere week geblogd. Meerdere keren zelfs. Tot­dat hier zelfs op het eind van het jaar de klad in kwam. Ik laat hier maar in het mid­den hoe het met het bloglezen bij anderen is ver­gaan.

Het blog dat ik vorig jaar op 24 decem­ber schreef, Ken je beperkin­gen, bleek achter­af redelijk omineus te zijn geweest. Als titel dan, verder had het niets met bloggen te mak­en.

In totaal heb ik dit jaar tot nu toe meer dan 150 blogs geschreven. Een aan­tal waar ik op zich best wel trots op ben. Ook op de kwaliteit. Maar het wordt weer tijd dat ik er meer aan­dacht aan ga best­e­den. Het schri­jven is er onge­merkt teveel bij ingeschoten. Dus ga ik mezelf opnieuw het strakke ritme van een dagelijks blog opleggen. Omdat het mij begin dit jaar in slechts twee maan­den toch geholpen heeft om enkele nieuwe blog­paden te bewan­de­len. Wan­neer de dead­line nadert kun je soms ver­rassend cre­atief uit de hoek komen. En soms ook niet. Maar heb je weer wel iets over jezelf geleerd.

Daarom begin ik er aan. En zie wel waar het schip strandt. Ik ken mijn beperkin­gen onder­tussen. Net zoals de dj’s van Radio3 elk jaar opnieuw het glazen huis betre­den voor hun peri­ode van vas­ten voor een goed doel, zo stap ik in het avon­tu­ur van iedere dag bloggen om er lat­er wijz­er en gelou­terd uit te komen.

Wish me luck en volg me in mijn glazen bloghuis!

~ ~ ~

  • Ik zou dagelijks bloggen eerlijk gezegd zelf niet zien zit­ten. Bloggen is echt wel een tij­drovende bezigheid — net als blogs lezen. Ik kan dat eigen­lijk nu al alle­maal niet bijhouden. Momenteel heb ik nog 50 ongelezen blog­jes op mijn bloglovin’ staan… (en ‘k geloof dat die bericht­jes alle­maal hoo­gu­it één à twee weken oud zijn).
    ‘k Vind het wel heel knap als mensen dat wél kun­nen! Heel veel suc­ces dus ermee — het is inder­daad een hele goede cre­atieve oefen­ing 🙂

    • Bloggen kan zek­er een tij­drovende bezigheid zijn, en som­mige blogs hebben die tijd ook nodig. Maar tegelijk­er­ti­jd is het ook uitda­gend om sneller, intuïtiev­er te gaan bloggen en zien wat er dan ontstaat. Het kan bevri­j­dend werken omdat je vaak tegen interne drem­pels aan zit te hikken die je belem­meren om op die ‘post’ knop te drukken. Miss­chien moet je het ook eens een tijd­je proberen en ervaren wat het met je doet. Gewoon. Omdat het kan.

    • Ik weet het, en daar­voor heb ik ook alle respect. Zelf ben ik zo’n iederedag­blog­ger die bij het min­ste of ger­ing­ste alweer afhaakt. Maar we gaan het voor de zoveel­ste keer weer eens proberen.
      En wat het lezen van 1 van de 2 betre­ft. Ook dat is er de laat­ste tijd bij ingeschoten maar hoop ik weer op te pakken. Alleen ver­versen jouw blogs op de een of andere manier niet in mijn blogroll waar­door ik ze vaak over het hoofd zie. Heel vreemd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets