Melk

In de serie Moderne mythen schrijft Arjen van Veelen wekelijks over een moderne mythe in het NRC. Vandaag las ik er eentje in de krant van 27 november 2012 (ik lig inderdaad enkele weken achter, maar ben naarstig bezig om de achterstand goed te maken). Ditmaal ging het over boeken. De titel was Voodoo met boeken, en de strekking was waarom wij in het digitale tijdperk toch zo vasthouden aan het tastbare boek. Zeker wanneer we het boek gelezen hebben. Dan is het volgens Arjen eigenlijk niet meer dan een leeg melkpak:

Er is een rare voodoo rond boeken. Als de melk op is, gooi je het pak weg. Maar als je een boek uit hebt, zet je het in een speciale kast.

Nu verbaas ik me ook elke dag weer waarom ik mijn boeken zo koester. Zowel de gelezen als de ongelezen. Waarom ik regelmatig nieuwe exemplaren aan mijn verzameling toevoeg. Terwijl ik weet dat ik op deze manier meer en meer te lezen krijg, terwijl de mij resterende tijd minder en minder wordt (let wel: dit zijn gewoon de harde feiten). En waarom ik, mocht ik dan toch mijn koopwoede niet kunnen bedwingen, niet kies voor een e-book. Want dat dat bespaart zoveel ruimte. En bomen.

Laat ik maar beginnen met te zeggen dat ik nog steeds niet in staat ben om een e-book te lezen van welke digitale drager dan ook. In de afgelopen jaren heb ik al heel wat pogingen ondernomen om boeken op de pc, laptop of ipad te lezen, maar het lukt me niet. Ondanks al de handige ‘features’ om snel iets op te kunnen zoeken, te  markeren, bladwijzers aan te leggen en meer van dat moois blijf ik moeite hebben met deze manier van lezen. Gedeeltelijk komt het omdat de vermoeidheid in mijn ogen sneller toeslaat, maar in veel gevallen is ook de slang van de verleiding teveel aanwezig in die gevallen waar de digitale drager ook toegang tot het internet heeft.

Wat me echter tegenstaat in de vergelijking met het lege melkpak is de idee dat een gelezen boek meteen alle geheimen zou hebben prijsgegeven. Of dat de tekst van een eenmalige schoonheid is die niet opnieuw geconsumeerd zou kunnen worden. Zeker, een melkpak is leeg wanneer je het leeggegoten hebt, maar een goedgeschreven boek blijft vol. Vol leven, vol verhalen, vol schoonheid, vol uitnodiging om telkens opnieuw ter hand te nemen en gelezen te worden. Daarom laat ik ze in mijn kast staan. En koester ik ze.

Illustratie: Milk: the surprising story of milk through the ages, door Anne Mendelson

~ ~ ~

8 gedachten over “Melk

  1. Grappig is het wel. Ik lees drie keer zo veel (meer?) sinds ik boeken download op de ipad via de Kindle app. Heerlijk. Alles is er binnen handbereik, en binnen seconden staat het op de ipad en kan ik het lezen.

    Vroeger herlas ik boeken nooit. Vond ik niet leuk. Nu ik ouder wordt en er meer tijd verstrijkt blijkt dat het toch leuk is om ze nogmaals te lezen – moeten wel wat jaartjes tussen zitten, anders weet ik de clou nog van mijn favoriete detectives (Elizabeth George, Reginald Hill) en Fantasy-series (Robin Hobb, Terry Brooks), etc. Nu geniet ik juist van het feit dat ik die kostbaarheden in mijn boekenkast heb.

    Denk dat het uiteindelijk met de digitale versie net zo zal zijn. Ik ben al 1 ipadboek aan het herlezen (Nurture Shock van Po Bronson). En heb er een mooie serie detectives op staan, die speelt in Quebec (Louise Penny).

    Maar toegegeven, ik vind het moeilijk om boeken weg te doen. Vandaar de belachelijk grote container die ieder keer dat we verhuizen, komt voorrijden. Ik weet niet waarom. Het is gewoon moeilijk om die mooie boeken weg te doen. Ze staan voor zoveel, he?

    1. Ik blijf het proberen om digitaal te lezen maar vooralsnog schiet het niet op. Terwijl ik er op zich niet (meer) tegen ben. Het herlezen zal ik wel altijd blijven doen (ook als ik ooit digitaal ga). Het is als het bezoeken van een goede vriend waar je veel mee hebt meegemaakt, en die je al een tijd niet meer hebt gezien. Tijdens het herlezen komen dan vaak ook herinneringen naar boven aan de momenten/plaatsen waar je het boek de vorige keer (of keren) las.
      Tja, en boeken wegdoen. Het idee alleen al bezorgt me kippenvel. Maar alles is veranderlijk, dus wie weet…

    1. Dat heb ik nu ook. Het lijkt wel of ik er mijn gedachten niet goed bij kan houden. Iets waar ik veel minder last van heb wanneer ik een ‘echt’ boek lees. Misschien is het gewoon een kwestie van doorzetten. Maar ik heb het er nog niet voor over. Tenslotte heb ik nog zoveel ‘echte’ boeken in de kast staan die ik eerst moet lezen voordat ik overga op de digitale drager.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *