Bommen

Vannacht vielen er bommen uit de lucht. Of eigenlijk was het dag want ik droomde. Niet dat ik dat wist. Pas in de ochtend (na de nacht, dus niet na de dag, die brak net aan) realiseerde ik me dat. Toen de bommen vielen was ik op school. Op zich had dat voldoende aanleiding moeten zijn om te beseffen dat ik aan het dromen was. Al vele jaren geleden heb ik de middelbare school afgesloten. Nu kom ik er alleen nog maar in mijn dromen. Altijd in het wiskundelokaal wat zich bevindt in een ietwat afgelegen zijvleugel van het hoofdgebouw. De keren dat ik er ben gaat er gegarandeerd iets verschrikkelijk mis. Ook deze keer.

Buiten klonk een aanhoudend gebrom. Iemand keek me aan. Zei iets. Het was me niet duidelijk of ik hem niet kon verstaan vanwege het steeds luider wordende geluid. De les ging door. Niemand merkte dat ik opstond en het lokaal verliet. In de verlaten gang scheen de zon door het raam naar binnen. Stofdeeltjes buitelden over elkaar. Stoven weg voordat ik ze kon aanraken. Hier was het stil terwijl aan de andere kant van het raam de herrie oorverdovend was geworden.

Op het schoolplein was niemand te bekennen. Scherp tegen de wolken afgetekend zag ik enkele voorwerpen zich langzaam voortbewegen. Het duurde even voordat ik besefte dat het de bommen waren. Niemand had me verteld dat ze vandaag zouden vallen. Wel eerder op de dag voordat ik ging dromen. Maar die connectie maakte ik pas later. Na het ontwaken. Nieuwsgierig volgde ik de baan die ze aflegden en probeerde een inschatting te maken waar ze zouden inslaan. Ergens net aan de andere kant van het schoolgebouw was mijn conclusie.

Eenmaal daar aangekomen zag ik ze liggen op de bodem van een zwembad. Een geluk bij een ongeluk, zo vertelde de concierge. Het water had hun onstekingsmechanisme ontregeld. De conrector stond er ontdaan bij. Er was diezelfde middag een wedstrijd kortebaan georganiseerd. Die zou nu afgelast moeten worden vanwege het politieonderzoek. Hij was zichtbaar blij mij te zien. Nu had hij iemand om zich op af te reageren. Op luide toon las hij me de les en schorste me vervolgens voor de rest van de week. De agenten waren erg onder de indruk.

Thuis hadden ze de brief al ontvangen. Zonder eten werd ik naar mijn kamer gestuurd. Voordat ik in slaap viel zag ik als in een visioen iedereen verzameld staan rondom het zwembad. Op de tast onder de dekens toetste ik de code in die zich eerder aan mij geopenbaard had. Daarna werd alles zwart.

~ ~ ~

2 gedachten over “Bommen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *