Uitzonderingen

Er zijn wei­nig zaken waar ik niet over blog. Natuur­lijk bedoel ik niet dat ik over alles geblogd heb. Maar wel dat ik in poten­tie geen onder­wer­pen uit de weg ga. Hoe­wel daar natuur­lijk de beken­de uit­zon­de­ring op de regel bij hoort. Zoals daar zijn: mijn fami­lie en mijn werk. Daar blog ik in prin­ci­pe wei­nig over. Voor­al mijn fami­lie pro­beer ik zoveel moge­lijk uit beeld te hou­den. Niet omdat ze het niet waard zijn, maar eer­der omdat het hun pri­va­cy is, en niet de mij­ne. Natuur­lijk kan ik het als trot­se opa af en toe niet laten om wat te delen met betrek­king tot mijn klein­kin­de­ren. Ook ik heb mijn zwak­ke plek­ken. En ver­der niet over mijn werk (en dan bedoel ik het inhou­de­lijk aspect ervan) omdat het voor mijn gevoel te ver af staat van de onder­wer­pen waar ik over wil blog­gen. Hoog­uit geef ik af en toe een inkijk­je in de mecha­nis­men van het kan­toor­le­ven. Zon­der namen en rug­num­mers. Zon­der spe­ci­fie­ke dui­ding van waar en wan­neer. Zodat de enke­le col­le­ga die per onge­luk op mijn blog komt zich­zelf (of een bepaal­de situ­a­tie) niet zal her­ken­nen (hoe­wel ik ook daar weer zo mijn uit­zon­de­rin­gen op maak). Blijft het toch leuk op kan­toor.

Moe­ten ze wel die ver­ga­de­rin­gen afschaf­fen.

TOEN OP 29 MAART

Intre­ding gemist — 29 maart 2011

Het zal ieder­een bekend in de oren klin­ken. Een ver­ga­de­ring die maar duurt en duurt. Waar­bij ieder­een ver­veeld voor zich uit zit te sta­ren of bezig is met email chec­ken. Saai. Ont­zet­tend saai. Zon­der dat je het in de gaten hebt dwa­len je gedach­ten af. In je dag­droom­we­reld is het goed toe­ven. Maar pas op. Voor je het weet…

~ ~ ~ 

Bro­ken links
Geen oude schoe­nen meer