Uitzonderingen

Er zijn weinig zak­en waar ik niet over blog. Natu­urlijk bedoel ik niet dat ik over alles geblogd heb. Maar wel dat ik in poten­tie geen onder­w­er­pen uit de weg ga. Hoewel daar natu­urlijk de bek­ende uit­zon­der­ing op de regel bij hoort. Zoals daar zijn: mijn fam­i­lie en mijn werk. Daar blog ik in principe weinig over. Vooral mijn fam­i­lie probeer ik zoveel mogelijk uit beeld te houden. Niet omdat ze het niet waard zijn, maar eerder omdat het hun pri­va­cy is, en niet de mijne. Natu­urlijk kan ik het als trotse opa af en toe niet lat­en om wat te delen met betrekking tot mijn kleinkinderen. Ook ik heb mijn zwakke plekken. En verder niet over mijn werk (en dan bedoel ik het inhoudelijk aspect ervan) omdat het voor mijn gevoel te ver af staat van de onder­w­er­pen waar ik over wil bloggen. Hoo­gu­it geef ik af en toe een inkijk­je in de mech­a­nis­men van het kan­toor­leven. Zon­der namen en rugnum­mers. Zon­der spec­i­fieke duid­ing van waar en wan­neer. Zodat de enkele col­le­ga die per ongeluk op mijn blog komt zichzelf (of een bepaalde sit­u­atie) niet zal herken­nen (hoewel ik ook daar weer zo mijn uit­zon­derin­gen op maak). Bli­jft het toch leuk op kan­toor.

Moeten ze wel die ver­gaderin­gen afschaf­fen.

TOEN OP 29 MAART

Intred­ing gemist — 29 maart 2011

Het zal iedereen bek­end in de oren klinken. Een ver­gader­ing die maar duurt en duurt. Waar­bij iedereen verveeld voor zich uit zit te staren of bezig is met email check­en. Saai. Ontzettend saai. Zon­der dat je het in de gat­en hebt dwalen je gedacht­en af. In je dag­droomw­ereld is het goed toeven. Maar pas op. Voor je het weet…

~ ~ ~ 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets