Kikker in je bil

Van­och­tend was ik al vroeg wak­ker (zeker wan­neer je bedenkt dat we zon­dag­nacht pas de klok een uur had­den ver­zet). Nadat ik een kop kof­fie had gezet keek ik even door mijn twit­ter­tijd­lijn en zag daar een bericht dat het hele ini­ti­a­tief van De Cor­res­pon­dent een 1-april­grap zou zijn. “Oh ja, het is 1 april”, was mijn eer­ste gedach­te. Ik klik­te op de link en begon de blog te lezen met de onheil­spel­len­de titel: 1 april, kik­ker in je cor­res­pon­dent. Dat vond ik een stom­me titel. Gapend en kof­fie drin­kend las ik het blog uit. Het was half zeven. Bui­ten scheen de zon al. Het beloof­de een mooie maar kou­de dag te wor­den.

Opnieuw keek ik naar het blog met de 1-april­grap. Even over­woog ik de tweet die mij getrig­ge­red had, te ret­wee­ten. Maar ergens klop­te er voor mijn gevoel iets niet. Fem­ke Hal­se­ma bij­na bur­ge­mees­ter van Nij­me­gen? Jor­is Luy­en­dijk chef bij The Guar­di­an? Daar had ik alle­maal ner­gens over gele­zen. Wat niet wil zeg­gen dat het niet waar kon zijn. Maar ook de toon van het geschre­ve­ne her­ken­de ik niet. Althans, het pas­te niet bij wat ik tot dan toe gele­zen had op de blogsite van De Cor­res­pon­dent. Ik nam het zeke­re voor het onze­ke­re en ver­trouw­de op mijn ach­ter­docht. De ver­moe­dens van een dub­be­le bodem ver­woord­de ik als volgt in een tweet:

Daar­na las ik her en der wat ver­der tot­dat ik de zin er af had, mijn sport­kle­ren aan trok en een rond­je ben gaan ren­nen. Het was heer­lijk weer. Inder­daad erg fris zo ’s och­tends vroeg, maar in de zon was het al aan­ge­naam. De eer­ste vijf kilo­me­ter gin­gen voor mijn doen als een speer in ruim 11 km p/u. Ver­vol­gens ging in de laat­ste kilo­me­ter de vaart er uit. De wind op kop was daar debet aan (zeg ik gemaks­hal­ve). Een­maal thuis kon ik na het dou­chen mee­hel­pen aan de voor­be­rei­din­gen voor een kerst­brunch met de (klein)kinderen.

Toen de rust laat in de mid­dag weder­ge­keerd was, kroop ik ach­ter de pc en zag op nrc.nl dat het inder­daad om een 1-april­grap ging. Met dien ver­stan­de, dat het ‘kik­ker in de correspondent’-blog de grap was. Niet het prij­zens­waar­di­ge ini­ti­a­tief van De Cor­res­pon­dent zelf. Een hele opluch­ting. Zowel dat Rob Wijn­berg c.s. gewoon ver­der gaan, als­me­de dat ik zelf tij­dig door­had in het ootje geno­men te wor­den. Ook al waren er oplet­ten­de gas­ten die het reeds gis­ter­avond met­een opge­merkt had­den. Maar dat wist ik niet van­och­tend om 6 uur.

~ ~ ~ 

0