Trucjes

Waar­om zou dit geen truc­je zijn?

Is truc­je het juis­te woord (het ziet er zo vreemd uit nu ik het opschrijf) of gebruik ik het ter aflei­ding? Van wat.

Any­way, het was nacht.

Al mijn hele leven had ik een onbe­stemd gevoel in mijn maag. Zo’n knoop.

Die nacht besloot ik dat het over moest zijn.

En het heeft geholpen.

Alleen weet ik niet meer wat ‘m nu de truc was. Nu ik ‘m nodig heb. Voor wat.

Truuk?

Waar­om kan ik hier maar niet aan wennen?

Nooit heb ik iets meegemaakt.

Maar ik weet zeker dat wan­neer ik het maar span­nend genoeg opschrijf (alweer; de twee­de keer) mijn leven jaloers­ma­kend ener­ve­rend zal zijn. Echt wel! Kwes­tie van. wat

Truc. Truuk. Trucje?

Ik twij­fel. Aan alles. Bei­de zij­den heb­ben gelijk altijd. Des­noods de der­de ook.

Geef elkaar de ruimte.

Geef ruim­te.

Ruim­te.

Truc­je.

Onzin vind ik het. Dat auto­ma­tisch schrijven.

Stream of con­scious­ness (als­of ik dat niet eerst moest opzoeken).

Nee hoor. Ik schreef het uit mezelf goed (denk ik / hoop ik).
Over.
Geen truc­jes meer!

Lees ook …

6 reacties

    1. Het truc­je was om eens gewoon te gaan schrij­ven wan­neer je totaal inspi­ra­tie­loos bent zoals ik die avond. En dan maar zien wat er gaat gebeu­ren. Maar het voel­de aan als een truc­je, en dat bleef in mijn hoofd han­gen, en dus ging ik daar over schrijven.
      Denk ik…

  1. Lol. Er is een reden waar­om ulys­ses van james joy­ce niet te lezen is: dat komt door de stream of con­scious­ness. Kor­te stuk­jes pri­ma. Soms zelfs leuk. Zoals jouw trucje 😉

    1. Ik kan me voor­stel­len dat wan­neer jezelf al niet weet waar je eigen tekst over gaat dat het voor de lezer hele­maal een dra­ma moet zijn… Des­on­danks is het soms wel leuk om te lezen.

  2. ik lees hem nu pas.
    wat is die mooi, en herkenbaar.

    De rech­ter hoor­de twee boe­ren aan die een menings­ver­schil hadden.
    “Jij hebt gelijk”, zei hij na het ver­haal van de eer­ste boer.
    En toen de twee­de boer klaar was met zijn ver­haal, zei de rech­ter: “Jij hebt ook gelijk.”
    En toen zei de grif­fier: “Maar dat kan hele­maal niet !”
    De rech­ter zei : “En jij hebt ook gelijk. ”

    weet niet meer waar ik dit ver­haal hoor­den of las. het is me bij­ge­ble­ven, omdat ik ook zo’n twij­fe­laar ben.

    1. Gaaf ver­haal van die rech­ter! Die ken­de ik niet. Zou het mis­schien uit Chi­na komen? Ik weet niet waar­om ik daar­aan moet den­ken, maar op de een of ande­re manier voelt het zo aan.
      En ja, ik ben ook een eeu­wi­ge twij­fe­laar. Altijd op zoek naar de nuan­ce. Altijd over­tuigd dat alle par­tij­en ergens wel een punt hebben.
      Niet altijd even makkelijk…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *