Strijd

Eb is wat ik ben. Ik trek me steeds verder terug. Het strand wat gelei­delijk vrijkomt ligt beza­aid met rom­mel. Eerder door mij aangevo­erd en achterge­lat­en. Alleen de een­zame jut­ter zal er miss­chien blij mee zijn. Maar voor mij heeft het geen waarde meer. Slechts schaamte rest mij na het aan­ge­naam ver­pozen. Ik doe mijn best om mijn sporen uit te wis­sen, niet alti­jd met het gewen­ste resul­taat. Waarom kan ik niet gewoon verd­wi­j­nen? Ja, het was leuk om over­al te zijn. Een tijd meegedaan te hebben. Nu heb ik de zin eraf. Ik wil weg van hier. Naar de kern. Focus. Alleen maar zee zijn. Een­t­je zon­der geti­j­den. Na eb geen vloed meer. Slechts beweg­ing in de diep­gang. Daar, ver bene­den, in de diep­ste donkerte van mijn bestaan wil ik broe­den. Daar waar nie­mand mij kan bereiken zal ik nadenken. Over hoe ik een betere vloed kan zijn. Omdat ooit de tijd zal komen. Dat ik weer naar buiten wil tre­den. Het is niet tegen te houden. Hoe ik ook mijn best doe. Mijn eb en vloed zijn aan elka­ar gewaagd. Alleen de natu­ur is sterk­er.

~ ~ ~

[update 13 april] Zojuist kreeg ik van Robert dit mooie eb en vloed blog onder ogen. Of ik het ooit eerder gelezen heb, kan ik me niet herin­neren, maar de overeenkom­sten zijn tre­f­fend. Pla­giaat? Of ver­wantschap? Ik hou het op ’t laat­ste. Hopelijk is Robert het me eens…

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets