Rasp

Om de zoveel tijd ervaar ik het wanneer ik vanuit Arnhem afzak naar het zuiden. Naar mijn geboortegrond. Het gevoel langs een rasp gehaald te worden. Laagje voor laagje wordt verwijderd. Soms gaat het haast vanzelf. Maar vaker gaat het met heel wat schrijnende pijn gepaard. Hoe dichter bij het ouderlijk huis hoe meer er af moet. Eenmaal gearriveerd kijk ik nog een laatste maal in de achteruitkijkspiegel. Er is niets over van de man die ik in al die jaren ben geworden. Vanuit de spiegel kijkt een kind mij aan. Het kind dat ik ooit was en dat slechts met moeite eens in de zoveel tijd nog tevoorschijn komt. Alle goede voornemens ten spijt.

~ ~ ~

3 gedachten over “Rasp

    1. Dat dacht ik later zelf ook. Ik merk dat het bij mijn persoonlijke blogs toch vaak gaat over terug naar de kern. Alle poespas weg. Ik ben er nog niet uit waarom, maar wel dat het belangrijk voor me is. Dus ga ik maar vrolijk door met deze blogjes en zie wel wat ik er zelf van leer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *