Reacties 27

50books — vraag 15

Deze blog­post is deel 15 van 50 in de serie 50books — 2013

Toen ik met het idee voor deze vraag rond­liep, moest ik aan een boek den­ken dat ik lang gele­den heb gele­zen. Van het boek zelf kan ik me niet zoveel her­in­ne­ren. Of het een mis­daad­thril­ler of iets anders was, ik zou het niet weten. Ik zou er ook geen enkel citaat van kun­nen ophoes­ten. Waar­om dan dit boek in rela­tie tot de vraag van deze week?  Wel­nu, het gaat om de hoofd­per­soon van dit bewus­te boek. Om zich­zelf een zeke­re faam van bele­zen­heid te geven had hij name­lijk een hand­vol cita­ten uit de wereld­li­te­ra­tuur let­ter­lijk uit het hoofd geleerd. Door kun­stig tij­dens feest­jes en ande­re samen­kom­sten de dis­cus­sie een bepaal­de rich­ting op te stu­ren kon hij ver­vol­gens op het juis­te moment een toe­pas­se­lijk citaat moei­te­loos voor­dra­gen. Wat het in som­mi­ge krin­gen altijd goed deed en hij hier­door in ach­ting kon stij­gen. Met alle door hem uit­ge­dach­te gevol­gen van­dien.

Nog­maals, veel meer kan ik me van dit boek niet voor de geest halen. Maar tij­dens het lezen zet­te het me wel (toen al) aan het den­ken, want mij lukt het name­lijk zel­den of nooit dat ik zomaar een frag­ment uit een favo­riet boek weet te delen tij­dens een gesprek. Ter­wijl ik uit erva­ring weet dat ande­ren daar schijn­baar veel min­der moei­te mee heb­ben. Zeker wan­neer het over gedich­ten gaat zijn er ech­te lief­heb­bers die com­ple­te son­net­ten weten te repro­du­ce­ren. Ech­ter ook stuk­ken tekst uit een roman zijn voor som­mi­ge veel­le­zers(?) geen pro­bleem. Zelf word ik daar onze­ker van. Waar­om lukt dit mij niet? Waar blijft al die tekst die ik gele­zen heb? Wan­neer ik op mijn stu­deer­ka­mer zit en mijn ogen over de boe­ken in de boe­ken­kast laat gaan, dan her­ken ik elke indi­vi­du­e­le kaft en weet in veel geval­len hoe het boek in mijn bezit is geko­men en wan­neer ik het gele­zen heb. Maar om ver­vol­gens een type­ren­de ali­nea uit een boek wat me erg dier­baar is op te roe­pen, dat  krijg ik niet voor elkaar. Dan moet ik het boek open­slaan en er door­heen bla­de­ren. Ver­vol­gens komen de woor­den lang­zaam terug. Niet eer­der.

En daar­om ben ik zo benieuwd naar wie onder de #50books lezers dit wel goed af gaat. Wie van jul­lie draagt enke­le boek­frag­men­ten met zich mee die haast als van­zelf beschik­baar zijn wan­neer je het tij­dens een gesprek of dis­cus­sie kunt gebrui­ken? Welk frag­men­ten zijn dat dan? En uit wel­ke boe­ken? Weet je ook waar­om dit zo’n blij­ven­de indruk op je heeft gemaakt? Laat het ons weten, ook al zal het mij nog onze­ker­der maken wan­neer velen onder jul­lie deze (in mijn ogen jaloers­ma­ken­de) gave heb­ben.

Vraag 15:
Wat is het boek­frag­ment dat je het meest (let­ter­lijk) is bij­ge­ble­ven?

~ ~ ~

Series Navi­ga­ti­on« 50books — vraag 1450books — vraag 16 »

27 reacties

  1. Pingback: #50books: Hasse Simonsdochter - Drspee

  2. Pingback: #50books – vraag 15 | Communicatie met zonder beperking

  3. Pingback: #50books vraag 15: Wat was de vraag ook al weer? - Blog 2

  4. Pingback: Wat is het boekfragment dat je het meest (letterlijk) is bijgebleven?

  5. Pingback: #50books vraag 15 | Plien

  6. De boe­ken of gedich­ten waar de voor mij mooi­ste zin­nen in staan, kan ik er zo bij pak­ken, maar uit het hoofd iets cite­ren? Nee. Het zou mooi zijn als je alle mooie zin­nen die je ooit ergens gele­zen hebt mak­ke­lijk voor de geest kan halen. Bepaal­de cita­ten vor­men wel vaak inspi­ra­tie voor mijn blogs.

  7. Pingback: Citeren uit proza | Dee'tjes

    • Geluk­kig kom ik er op deze manier ach­ter dat ik in goed gezel­schap ver­keer 🙂
      Helaas kan ik me hoe meer ik mijn best doe, steeds min­der her­in­ne­ren van dat boek. Ik moet er gewoon een tijd­je niet aan den­ken, dan komt het van­zelf terug.

  8. Hier is mijn bij­dra­ge voor deze week. Leu­ke vraag, ik wil­de in mijn hoofd alle­maal boe­ken langs om te zien wat ik me kon her­in­ne­ren, maar deze sprong direct op de voor­grond 🙂

Schrijf een reactie