50books — vraag 16

Deze blog­post is deel 16 van 50 in de serie 50books — 2013

The hor­ror! The hor­ror!” Een zin die altijd door mijn hoofd speelt wan­neer ik iets lees of zie wat me angst aan­jaagt. Het is een soort bezwe­ring gewor­den (een­tje die ik zelfs wel eens hard­op uit moet spre­ken voor het juis­te effect) om mezelf tij­de­lijk los te ruk­ken van het ver­schrik­ke­lijks wat ik denk dat staat te gebeu­ren.

Wat ik bij mezelf bespeur is dat door de jaren heen ik meer moei­te heb om bepaal­de soor­ten ‘grie­zel­werk’ te lezen. Nog steeds heb ik geen enkel pro­bleem met het bete­re ‘over the top’ hak- en steek­werk. Op de een of ande­re manier staat dit te ver af van de wer­ke­lijk­heid zoals ik die ervaar. Ik zal niet snel een mes of bijl ter hand nemen om iemand anders van enke­le lede­ma­ten te ont­doen. Ook boe­ken waar­in vam­piers, zom­bies, en weet ik wat voor gedroch­ten uit de onder­we­reld hun opwach­ting maken, deren me niet.

Nee, de pro­ble­men komen wan­neer de gebeur­te­nis­sen zich meer in het hoofd gaan afspe­len. Wan­neer de scheids­lijn tus­sen wat echt is en wat droom/nachtmerrie is, onge­merkt door elkaar gaan lopen. Dan komt het dich­ter­bij. Kruipt het onder de huid. Dan zou het toch zomaar kun­nen dat de hoofd­per­soon op een dag wak­ker wordt met het bebloe­de mes nog in de han­den. Zon­der te weten wat er is voor­ge­val­len. Omdat je zelf niet meer ‘in con­trol’ bent. Dat vind ik eng. Daar­om zoek ik die boe­ken op. Om te grie­ze­len bij de gedach­te alleen al dat het mij ook zou kun­nen over­ko­men. De hor­ror…

Wel­ke boe­ken lees jij het liefst om jezelf eens flink de stui­pen op het lijf te jagen? Wan­neer moet je dan het boek even dicht­slaan, een tijd­je weg­leg­gen voor­dat je weer ver­der durft te lezen? En waar­om zoek je het boek daar­na toch weer op om ver­der te gaan? Of heb je dit hele­maal niet? Lees je alles wat los en vast zit, hoe angst­aan­ja­gend ook. Of ben jij iemand die z’n Water­loo is tegen­ge­ko­men bij een spe­ci­fiek boek, en gestopt is met het lezen van span­nen­de boe­ken? Het kan alle­maal, en ik ben benieuwd naar jul­lie erva­rin­gen.

Vraag 16:
Welk boek kreeg je bij­na niet uit­ge­le­zen omdat het je de stui­pen op het lijf joeg? 

~ ~ ~

Vorm­cri­sis
Ik wil je

23 reacties op “50books — vraag 16”

  1. Pingback: Welk boek kreeg je bijna niet uitgelezen omdat het je de stuipen op het lijf joeg?

  2. Ik ben gek op mur­der mys­te­ries. Mijn abso­lu­te favo­riet (dit week­end nog een deel her­le­zen voor de zoveel­ste keer) is Regi­nald Hill’s Dal­ziel & Pas­coe serie.
    Maar er zijn gren­zen aan het geweld dat ik kan lezen. De boe­ken van Slaugh­ter zijn mij te gru­we­lijk. Het­zelf­de gebeur­de na een hele boel boe­ken in de fan­ta­sy­s­e­rie The Wheel of Time. Bij deel 10 of zo werd het een gek­ke com­bi van sek­su­eel geweld, mar­te­ling, psy­chisch geweld — als ik het me goed her­in­ner. Ik heb het weg­ge­legd en nooit meer terug­ge­le­zen, ook niet de eer­ste delen. Ter­wijl ik groot fan was.
    Brrr.

  3. Er zijn twee soor­ten span­ning. De ene is een pret­ti­ge span­ning waar­bij je tóch wil door­le­zen, de ande­re maakt juist dat je níet meer door­leest!

    1. Ik heb geen Goog­le+ account, en kan daar­om niet onder je blog rea­ge­ren. Dus dan maar hier.
      Ook ik heb Pain­ted Bird van Kos­in­ski gele­zen. Het is inder­daad een afschrik­wek­kend ver­haal met gru­we­lij­ke scè­nes, maar op de een of ande­re manier wil­de ik weten hoe met de ik-per­soon zou aflo­pen. Daar­na heb ik het nog ver­schil­len­de malen her­le­zen omdat ik gefas­ci­neerd bleef door de ver­tel­ling.

  4. Pingback: #50books vraag 16: Ach wat is eng? - Blog 2

  5. Pingback: #50books vraag 16: Nare boeken | Dee'tjes

  6. Pingback: Edgar Allan Poe - #50books | De wereld van Hendrik-Jan

  7. Pingback: Legpuzzel - #50books | De wereld van Hendrik-Jan

Reacties zijn gesloten.