Kersen

Maandag schreef ik over enkele afwijkingen van mij met betrekking tot tv kijken. Op ‘t eind haalde ik aan dat voor wat het lezen van boeken betreft ik ook (vergelijkbare) afwijkingen heb. Zo vind ik het bijvoorbeeld vervelend wanneer iemand mij vertelt hoe de afloop van een verhaal is voordat ik het zelf gelezen heb. Dan heb ik al geen zin meer om er aan te beginnen. Er is op de een of andere manier teveel prijsgegeven. Het verhaal is ‘besmet’ geraakt. Mocht ik alsnog aan het boek beginnen dan ben ik op elke bladzijde bezig om te ontdekken hoe de plot verweven zit tussen de regels. Echt genieten kan ik niet meer. Nog vervelender is het wanneer ik de afloop verkeerd heb begrepen. Dan is de hele leeservaring om zeep geholpen. Hoe dan ook, het valt altijd tegen.

Ik blader daarom ook nooit naar de laatste bladzijde van een boek.

Heel anders is het wanneer ik een boek zonder voorkennis uitgelezen heb. Aldus bekend met het einde, vind ik het juist weer niet erg om hetzelfde boek later nog eens opnieuw te lezen. Omdat ik mijzelf een beeld heb kunnen vormen kan ik achteraf een veel beter oordeel geven over mijn leeservaring. Is die positief vanwege de gebruikte stijl, de gelaagdheid of bijvoorbeeld de urgente boodschap in een verhaal, dan kan dat voor mij aanleiding zijn om het boek regelmatig uit de kast te halen om het gedeeltelijk of helemaal te lezen. Goede boeken geven zich stukje bij beetje aan de geduldige lezer prijs. Ze stellen zelden teleur.

Een uitzondering vormt het thriller-genre. Ook hier wil ik niet weten hoe de criminele vork in de steel zit. Het is aan mij om al lezende uit te vinden ‘wie het deed’. Ik lees zo’n thriller vol achterdocht, want iedereen kan het gedaan hebben. Althans, dat houd ik mezelf voor zodat het altijd spannend blijft. Spannender soms dan de auteur bedoeld heeft. Tot zover nog geen uitzondering vergeleken met andere literaire genres. Nee, dat begint bij het dichtslaan van een thriller. De zaak is opgelost. Als ware het een dossier kan het boek opgeborgen worden in het archief om daar niet meer uitgehaald te worden. Zo werkt dat bij mij. Er moeten nieuwe misdaden onderzocht worden.

De vlinder en de storm‘ kwam als geroepen.

Omdat ik wel vaker hoor dat ook lezers van thrillers niet zitten te wachten op het prijsgeven van al teveel informatie over de mysteries die ze zelf graag willen ontrafelen, is het moeilijk om op deze plaats iets te vertellen over dit eerste deel uit de Hartland-trilogie. ‘Spoiler alerts’ ontsieren een blog alleen maar.  Daarom wil ik in plaats daarvan vandaag stilstaan bij wat ik denk dat het lievelingskostje is van Walter Lucius, de schrijver van deze boeiende misdaadroman, namelijk kersen.

Wie wel eens kersen gegeten heeft, weet waarschijnlijk waar ik op doel. De smaak kan zo heerlijk zoet zijn, dat het smaakt naar meer. Te snel is het alweer voorbij. Het vergt veel discipline om niet meteen een tweede kers te nemen om dezelfde smaaksensatie te kunnen ondergaan. Of een derde, of een vierde. Voor je het weet heb je zomaar een tiental kersen opgegeten. En nog steeds heb je er niet genoeg van. Nog eentje. Om het af te leren. Eentje die zo lekker is dat je er niet aan ontkomt om er nog eentje te nemen.

Totdat je een kers treft die onverwacht zuur, flauw of bitter is. Bah. Zo wil je niet eindigen. Dat geeft een nare bijsmaak aan je eetervaring die onmiddellijk weggepoetst moet worden door er een overheerlijke nieuwe kers op te laten volgen. Die weer zo onweerstaanbaar lekker is dat je… Afijn, in gedachten zie ik Walter Lucius aan zijn bureau zitten met onder handbereik een schaal kersen terwijl hij bezig is met de wederwaardigheden van journaliste Farah Hafez en haar collega Paul Chapelle. Terwijl hij gulzig de ene na de andere kers verorbert, schrijft hij onvermoeibaar het ene na het andere korte hoofdstuk. Veelal niet meer dan twee of drie bladzijden per keer wordt er in hoog tempo geschakeld tussen allerlei internationale locaties, verschillende tijdsgewrichten en continu wisselende handelingen en personages.

Elke episode doet verlangen naar de volgende. Het is onmogelijk te stoppen in deze duizelingwekkende tour de force. Je zou er misselijk van worden ware het niet zo goed geschreven. Net zoals je van een schaal kersen van goede kwaliteit ook niet misselijk wordt. Een incidenteel inferieur exemplaar wordt op de koop toe genomen en gecompenseerd door de rest. Verslavend. Voor je het weet heb je de 458 dichtbedrukte bladzijden van dit prijswinnende debuut uitgelezen en heb je nog steeds trek in meer.

Ja, met Walter Lucius is het goed kersen eten.

Zo goed dat ik een uitzondering op mijn afwijking introduceer. Mocht deel 2 van de trilogie niet rap verschijnen dan bestaat er een gerede kans dat ik dit eerste deel nog eens ter hand neem om enkele passages op mijn gemak (voor zover mogelijk bij dit de lezer voortstuwende boek) door te lezen. Een groter compliment kan ik de auteur niet geven voor deze uitmuntende literaire thriller die alles in huis heeft om uit te groeien tot een bestseller van formaat. Ik hoop dan ook niets van de plot verraden te hebben zodat potentiële lezers met een afwijking gelijk de mijne het boek zeker zullen gaan lezen. En alle andere potentiële lezers natuurlijk ook.

De-vlinder-en-de-storm600

* * * SPOILER ALERT * * *

Voor zover ik weet komen er in het verhaal geen kersen voor.

~ ~ ~

Deze blogpost is geschreven in het kader van de blogtournee die georganiseerd is rondom het boek ‘De vlinder en de storm’. Voor meer informatie over wat een blogtournee precies is, bezoek je het best de website van Not Just Any Book. 

Hieronder staan de links naar de andere blogposts die al eerder verschenen zijn. De komende dagen zal ik de links naar nieuwe blogposts in deze blogtournee ook opnemen. Veel leesplezier en vergeet niet aan het eind van de blogtournee het boek van Walter Lucius aan te schaffen. Je zult er geen spijt van krijgen.

Blogtournee Juni 2013

Ma 10 > Thrillerboek.nl

Di 11 > Nationaleboekenblog.nl

Wo 12 > Bangersisters.nl

Do 13 > Ezzulia.nl

Vrij 14 > Mustreads.nl

Zo 16 > Readabook.nl

Ma 17 > Readabook.nl

Di 18 > Ruudketelaar.wordpress.com

Wo 19 > Petepel.nl

Do 20 > Crimezone.nl

Vrij 21 > Tboekenblog.blogspot.nl

Ma 24 > Charlottesboeken.blogspot.nl

~ ~ ~

Witbalans
50books - vraag 24

8 thoughts on “Kersen”

  1. Beste Peter,

    Elke beoordeling van de Vlinder raakt me weer op een andere manier. Jouw verhaal ontroerde me. De metafoor van de kersen vind ik erg mooi gevonden. Het riep ‘Tsjechov’ associaties op, ik zat weer even in de bitterzoete Kersentuin tussen de filosoferende karakters die hun leven op uiteenlopende manieren zin proberen te geven. De zin van een mooi verhaal vertellen is voor mij het leven van de lezer kleurrijker maken dan het al is. En dan is het dubbelfeest om zoiets moois van jou terug te krijgen. Dankjewel.

    Walter Lucius

    1. Dank je. Ik ben blij dat je deze ‘bespreking’ die niet echt een bespreking is, kunt waarderen. Het idee om aandacht te besteden aan mijn leeservaring van jouw boek kwam al snel bij me op, maar ik wist niet zeker of het passend zou zijn in de blogtournee. Gelukkig krijg ik alleen maar positieve reacties, dus het is een goede keus geweest.
      En ik hoop echt dat een vervolg niet lang op zich laat wachten, hoewel ik tevens hoop dat het geen haastwerk gaat worden. Dat zou zonde zijn. Bij Ruud las ik al dat je op je blog updates gaat geven, dus daar zal ik regelmatig gaan kijken.
      Succes met het verder schrijven aan de volgende delen van de trilogie.

  2. Pingback: De vlinder en de storm - Walter Lucius | Spanne...

Comments are closed.