50books — vraag 25

Deze blog­post is deel 25 van 50 in de serie 50books — 2013

Dit jaar ga ik vijftig wor­den. Ik dacht alti­jd dat deze ‘mijl­paal’ net zo achteloos gepasseerd zou gaan wor­den gelijk elke ver­jaardag die er aan vooraf ging. Toch moet ik toegeven dat ik er meer mee bezig ben dan verwacht. Ik blik terug. Ik ben me meer bewust van tijd dan anders. Het is niet zo dat een groeiend besef van ver­ganke­lijkheid me dreigt te ver­lam­men. Eerder is het de tijd die ik al heb gebruikt. Wat heb ik daar mee gedaan? Waar is het aan opge­gaan? Ergens heb ik alti­jd de volle over­tuig­ing gehad (en die heb ik nog steeds) dat ik heel oud ga wor­den. En nu komt steeds vak­er de vraag terug wat ik met die zee van tijd ga doen.

Om gevoel te kri­j­gen voor de omvang van de toekomst die nog voor me ligt, kijk ik dus regel­matig terug naar mijn verleden. De jaren lijken op het eerste gezicht voor­bij gevlo­gen te zijn. Maar wan­neer je er langer bij stil­staat dan komen de herin­ner­in­gen met steeds meer detail tevoorschi­jn. Niet alleen de mooie, ook de tri­este gebeurtenis­sen. Alles wat je gevor­md heeft tot wat je van­daag bent.

Wat me opvalt is dat aan veel van die spe­ciale momenten in je lev­en een voor­w­erp is ver­bon­den. Net alsof het een soort geheugen­drager is. Een externe schi­jf met alleen die ene herin­ner­ing (of set van herin­ner­in­gen). Een oud hor­loge van je groot­vad­er. De toe­gangskaart­jes voor de ten­toon­stelling waar je haar de eerste keer hebt ont­moet. Half ver­gane voet­bal­sokken als tast­baar bewi­js aan een sportief lev­en. Onbe­wust bouw je aan een verza­mel­ing muse­um­stukken die meestal alleen voor jezelf van onschat­bare waarde zijn. Het valt je zwaar om daar afs­tand van te doen. Het zijn niet ‘zomaar din­gen’, ze verte­gen­wo­ordi­gen belan­grijke fas­es in je lev­en die anders miss­chien ver­geten zouden zijn ger­aakt.

Ook boeken hebben die eigen­schap om meer te kun­nen zijn dan ‘slechts’ de drager van het ver­haal door de schri­jver. Ze bren­gen je terug naar de tijd wan­neer je het kocht, van wie je het kreeg, wan­neer je het las, waar je het las, wat het met je deed toen je het las. Boeken zijn zoveel meer dan een verza­mel­ing pagina’s vol let­ters bij elka­ar gehouden door een kaft. Lees hier een willekeurig maar daarom niet min­der indruk­wekkend voor­beeld van hoe twee lev­ens een geza­men­lijke lev­ensloop kre­gen van­wege een boek.

Wat me bij mijn nieuwe #50books vraag brengt:

Vraag 25:
Welk boek heeft voor jou een bij­zon­dere beteke­nis gekre­gen?

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« 50books — vraag 2450books — vraag 26 »

20 Comments

Ik heb wel een antwo­ord, en het is niet één boek.
Mijn antwo­ord is ook nog eens niet volledig.
Ik ga mijn antwo­ord vertellen in mijn the­ater. Daar lees ik kleine stuk­je voor uit de boeken die mijn lev­en veran­der­den.
Niet alle, want dan zou ik niks anders doen dan voor­lezen op het podi­um.
Een selec­tie. Een selec­tie die past bij het ver­haal.
Zal ik ze verk­lap­pen?
Grapes of wrath — John Stein­beck
Atlas shrugged — Ayn Rand
De broers Kara­ma­zov — Dovs­to­jevs­ki
Aan de andere kant van de deur — Tonke Dragt
Toren­hoog en mijlen­breed — Tonke Dragt.

en dan sla ik er nog zo veel over …

Geef een reactie