Hardloopperikelen

Gis­ter­och­tend had ik eigen­lijk gepland om een rond­je te gaan ren­nen maar het logeer­par­tij­tje van onze twee klein­kin­de­ren gooi­de roet in het eten. Er moesten beschui­ten gesmeerd wor­den en memo­ry gespeeld. Toen ze later in de och­tend opge­haald wer­den door hun moe­der was het de hoog­ste tijd om bood­schap­pen te doen. Daar­na moest ik nog snel naar de stad. Rond het mid­dag­uur waren de mees­te acti­vi­tei­ten ach­ter de rug en kon ik opnieuw aan hard­lo­pen den­ken. De tem­pe­ra­tuur was nog steeds zoda­nig dat het te over­we­gen was. Mor­gen zou de hit­te­golf mis­schien een spel­bre­ker kun­nen zijn.

Eerst wat eten. En wat blogs lezen. Dat laat­ste had ik beter niet kun­nen doen. Tij­dens het ver­or­be­ren van m’n twee­de boter­ham met kaas las ik over een hard­loop­pro­bleem waar ik nog nooit eer­der van gehoord had. De zin om de jog­ging­s­choe­nen aan te trek­ken was snel over. Een ande­re aan­drang kwam er voor in de plaats.

Soms, voor­al na het lezen van eer­der aan­ge­haald blog, vind ik het wel jam­mer dat ik mezelf nu ein­de­lijk als een hard­lo­per durf te beti­te­len. Nadat ik een jaar lang (met enke­le onder­bre­kin­gen van­we­ge bles­su­res) mini­maal één­maal per week ben wezen ren­nen, en daar­bij zowel afstand als tem­po heb weten op te schroe­ven, ben ik niet bang meer dat het een bevlie­ging van voor­bij­gaan­de aard is. Het duur­de lang, maar gaan­de­weg is het onder­deel van mijn sys­teem, van mijn leef­rit­me gewor­den. Het bevalt pri­ma.

Er heb­ben zich ook al opval­len­de ver­an­de­rin­gen vol­trok­ken. Zo had ik in het begin de hulp nodig van muziek en hard­loop-app op mijn ipho­ne om mij gesti­mu­leerd te hou­den. Niet alleen tij­dens het lopen, wan­neer een ver­lei­de­lij­ke stem mij ver­tel­de hoe ik er voor stond, maar ook daar­na door het bestu­de­ren en ver­ge­lij­ken van mijn laat­ste hard­loop­ses­sie afge­zet tegen vori­ge ses­sies. Ik had het nodig om gefo­cu­sed te blij­ven. De muziek hielp me over de dode momen­ten.

Nu loop ik zon­der. Van de ver­schil­len­de rond­jes die ik loop weet ik pre­cies de afstand. Aan mijn loop­rit­me kan ik onge­veer aflei­den hoe snel ik ga. De vol­gen­de stap is om de muziek thuis te laten. Mijn nieu­we iPho­ne 5 past niet in het arm­band­hoes­je wat ik altijd in gebruik heb. Even was ik bang dat ik onder­weg aan ver­ve­ling ten onder zou gaan. Maar niets van dat al. Ik heb het niet eens gemerkt. De gelui­den van vogels, ver­keer en wind zijn elke keer weer anders bij iede­re stap die ik zet. Onein­di­ge vari­a­ties. Lopen gaat als van­zelf.

Ik voel me dus meer en meer een ech­te hard­lo­per. Heb al wat van mijn oude out­fit inge­ruild voor pro­fes­si­o­neel spul. Bete­re schoe­nen gekocht omdat de vori­ge iet­wat ver­sle­ten raak­ten. In plaats van een nieu­we arm­band­hoes voor mijn iPho­ne ga ik mis­schien wel over op een licht hor­lo­ge met gps. En een sport­bril. Want het lopen zon­der bril is iets wat me nog­al hin­dert. Mijn ‘goe­de’ bril zet ik lie­ver niet op om te voor­ko­men dat hij op de grond valt. Een reser­ve heb ik niet. Maar ik heb iets nodig om me wat beter te laten zien, de vlieg­jes op te van­gen en het fel­le zon­licht tegen te hou­den wat me anders regel­ma­tig weet te ver­blin­den.

Die bril heb ik zater­dag­och­tend in de stad gekocht. Voor­als­nog een­tje zon­der gla­zen op sterk­te. Ik ga nog steeds niet vol­doen­de zien, maar van zon en vlieg­jes ben ik hope­lijk gevrij­waard. Hij lag pon­ti­fi­caal op de tafel te wach­ten op wat komen ging. Ik had er zin in. Eerst zoals gezegd nog wat boter­ham­men eten. Onder­tus­sen wat blogjes lezen. Liefst over hard­lo­pen om ‘in the mood’ te blij­ven. En dan gaan met die banaan. Maar het liep even anders. Ik wil­de niet een uur later als een ‘gin­ger­bread man’ terug­ke­ren. Toch maar een ande­re sport kie­zen?

sfjog

foto geno­men in San Fran­cis­co (2007) waar echt ieder­een alleen maar aan het jog­gen was

~ ~ ~

One Reply to “Hardloopperikelen”

  1. Haha­ha, hila­risch blog (het gel­ink­te én jouw reac­tie erop).

    Lek­ker gerend nog?

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *