Go for it!

Ik dacht aan vroeger. Aan ‘die Rooie’ van op de hoek. Die had overal lak aan. Sprong zo van de brug in het kanaal. Zonder vooraf te kijken wat er onder hem was. ‘Je leeft maar één keer!’ riep hij dan. Daarna volgde een luide plons. Ooit had hij het gewaagd om geblinddoekt de pas geopende snelweg over te steken. Niet eens voor een weddenschap. Zomaar. ‘Voor de leut.’

Je leeft maar één keer.

Zelf ben ik meer het berekenende type. Altijd de voors en tegens tegen elkaar afwegend. Niks geen spontaniteit. ‘Jongen, gij prakkezeert teveul’, zei de Rooie geregeld tegen mij. Om vervolgens weer aan een of andere onbezonnen actie te beginnen. Achteraf was het verbazingwekkend dat hij nooit noemenswaardig letsel had opgelopen. Schaterlachend kwam hij overal mee weg. De wereld was een groot pretpark voor hem.

Het was niet altijd gevaarlijk wat de Rooie uithaalde. Wel impulsief. Hij leefde in het moment. Kwam er iets in hem op, dan moest het eruit. Uitgevoerd worden. Hoe gek het ook op het eerste gezicht was. Het was nooit te gek voor de Rooie. Alleen voor de ander. Hoofdschuddend stonden we aan de zijlijn. Waren we jaloers? Wie zal het zeggen?

De Rooie. Durfal. Lak aan alles en iedereen.

Ja, ik was wel degelijk jaloers geweest. Nog steeds.

Ik kneep wat harder in het stuur. Gaf voorzichtig meer gas. Wat als? Ach, wat maakte het nu allemaal uit? Voluit liet ik nu de motor brullen. Het overstemde al mijn bezwaren. Vormde een aanzwellend koor vol aanmoedigingen. ‘Go for it!’ riep de Rooie vanaf de achterbank.

~ ~ ~

5 gedachten over “Go for it!

  1. Nou, ik heb anders ook niet veel van ‘die Rooie’ weg – integendeel. Hoewel ik het soms wel eens zou willen… zomaar blindelings…
    P.S.: Mijn blog is, wegens tijdsgebrek, opgedoekt. Lees je nog wel 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *