Boekenruil

Het begon met een mis­ver­stand. Gis­ter­och­tend plaatste ik in al mijn onschuld de 31ste vraag in de nu al legen­da­ri­sche #50books serie. Voor de goe­de ver­staan­der dui­de­lijk, dacht ik. Maar ik had bui­ten mijn pro­mo­ti­o­ne­le tweet gerekend…

Ik ging er eens goed voor zit­ten om haar uit te leg­gen dat ik dus iets anders voor ogen had met mijn vraag. Maar tege­lij­ker­tijd dacht ik bij mezelf, ‘waar­om niet?’, en dat had de vast­be­ra­den @JuL1ta ook. Waar­om niet? Dus gin­gen we ver­der in op haar idee om elkaar een boek naar eigen keu­ze toe te stu­ren waar­van we het idee heb­ben dat dit goed lees­voer voor de ander zou zijn. We zou­den dan niet alleen het boek gaan lezen maar later ook onze lees­er­va­ring delen. Met elke tweet steeg het enthousiasme.

De rest van de dag waren we vol­op bezig elkaar wat beter te leren ken­nen. Want van de oor­spron­ke­lij­ke gedach­te om een soor­te­ment ‘blind boek­da­te’ te doen, stap­ten we bij nader inzien toch maar af. We wonen (zo blijkt) niet bij elkaar om de hoek. En om dan elkaar op de gok boe­ken toe te stu­ren die ver­vol­gens weer met­een gere­tour­neerd moe­ten wor­den omdat ontvang(st)er het òf al gele­zen heeft, òf er totaal niet in geïn­te­res­seerd is, dat von­den we eigen­lijk niet han­dig. Dus deden we elkaar namen, gen­res, titels en wat niet meer toe­ko­men om zo een beter eer­ste beeld van elkaar te krij­gen. Het lijkt er op dat we ondanks de vele gemeen­schap­pe­lij­ke inte­res­ses, toch ook vol­doen­de van elkaar ver­schil­len om hope­lijk de ander te kun­nen ver­ras­sen met onver­wach­te keuzes.

En om het ijzer te sme­den zolang het nog gloei­end heet is, heb­ben we afge­spro­ken niet te dra­len en met­een van­daag een eer­ste boek op de post te doen. Hoe­wel mis­schien later zal blij­ken dat een en ander nog niet vol­doen­de is door­dacht en dat meer spel­re­gels opge­steld of aan­ge­past die­nen te wor­den wil­den we daar niet op wach­ten. Gaan we rui­len of stu­ren we terug? Mogen we aan­te­ke­nin­gen in het boek maken of doen we dat via een inleg­vel? Stu­ren we pas weer een vol­gend boek op wan­neer we alle­bei klaar zijn of leest ieder in zijn/haar eigen tem­po? Vra­gen te over. Maar we zien wel hoe het uit­pakt. Er is nu al vol­doen­de weder­zijds ver­trou­wen dat we daar wel uit gaan komen.

Aldus heb ik van­och­tend een tijd­je voor mijn boe­ken­kast gestaan en uit­ein­de­lijk is mijn keu­ze hoofd­za­ke­lijk inge­ge­ven door een opmer­king die @JuL1ta gis­ter maak­te in ver­band met de boe­ken van Syl­via Plath en Jeroen Brou­wers: “Lek­ker depri­me­rend.” Het had me gis­ter al op dit spoor gebracht en deze och­tend was ik er zeker van dat dit een goe­de eer­ste inzen­ding zou zijn. Wat natuur­lijk op niets meer dan enke­le tweets geba­seerd is, maar toch. Na de mid­dag heb ik het pak­ket­je afge­ge­ven bij het post­kan­toor zodat het mor­gen bij haar afge­le­verd wordt, en nu kan ik bij­na niet wach­ten tot­dat haar ver­ko­zen boek deze week arri­veert. Wat het ook gaat wor­den, ik weet nu al dat het ‘tof’ is!

JuLiBoek1

~ ~ ~