Verwachtingen

Van­daag zowat de hele dag gele­zen. Heer­lijk! Vreemd genoeg slui­mert er ook flink wat frus­tra­tie onder­huids. Omdat ik niet meer zo snel kan lezen. Zo, het hoge woord is er met­een uit. Niet van­we­ge con­cen­tra­tie­pro­ble­men, trou­wens. Daar heb ik al maat­re­ge­len voor geno­men door alle aan­dacht­trek­kers zoveel moge­lijk uit te scha­ke­len of bui­ten bereik te hou­den. Nee, het is echt mijn lees­tem­po dat door de jaren heen dras­tisch omlaag is gegaan. Het lezen schiet naar mijn zin dus gewoon niet op.

Wan­neer ik naar de sta­pel boe­ken kijk die ik deze vakan­tie zou wil­len lezen, dan weet ik nu al dat het onbe­gon­nen werk gaat wor­den. Zelfs al zou ik de res­te­ren­de dagen en nach­ten stug door­le­zen, dan nog ga ik het bij ver­re na niet red­den (geloof me, ik heb het deze avond uit zit­ten reke­nen). Daar­bij komt boven­dien dat ik weet dat er de komen­de dagen ook nog ande­re acti­vi­tei­ten gepland staan. Dus gaat er nog min­der gele­zen wor­den dan ik zou wil­len of gehoopt had. Wat de frus­tra­tie hoogst­waar­schijn­lijk zal doen toe­ne­men. Niet echt bevor­der­lijk voor de vakan­tie­stem­ming.

Wat te doen? Snel­ler lezen? Dat heb ik in het ver­le­den al ver­schei­de­ne keren gepro­beerd. Met als enig resul­taat dat ik om de zoveel blad­zij­des totaal niet meer wist wat ik gele­zen had, en dus nood­ge­dwon­gen weer terug moest bla­de­ren naar een punt wat me her­ken­baar voor­kwam. Iets wat het alge­meen tem­po hele­maal niet ten goe­de komt, dus daar ben ik mee gestopt.

Ik denk dat het beter is om mijn ver­wach­tin­gen bij te stel­len. Zowel wat betreft de onre­a­lis­tisch hoge sta­pel boe­ken als­me­de de tijd die ik voor het lezen gere­ser­veerd heb. Wan­neer ik me neer­leg bij het feit dat ik niet lan­ger hoef te stre­ven om deze ‘tar­gets’ te halen, dan valt die last van mijn schou­ders. Kan ik gewoon gebruik maken van de tijd die gega­ran­deerd zo af en toe vrij­komt om op m’n gemak te lezen in het boek wat toe­val­li­ger­wij­ze boven­op de sta­pel ligt. Het is ten­slot­te geen werk.

En dan ga ik nu nog even ver­der lezen in The Namesa­ke.

~ ~ ~

2 Replies to “Verwachtingen”

  1. Wan­neer ik naar de sta­pel boe­ken kijk die ik deze vakan­tie zou wil­len lezen, dan weet ik nu al dat het onbe­gon­nen werk gaat wor­den.’

    .. en de sta­pel wordt natuur­lijk nóg hoger, want je koopt nog dat ene boek dat je ein­de­lijk tegen­komt, je leent er een­tje, ruilt, vindt op de rom­mel­markt en krijgt er nog een..
    Mis­schien moet je wat min­der streng voor jezelf zijn..

    1. Een klein beet­je streng moet ik wel zijn, want anders ver­val ik hele­maal in com­ple­te lethar­gie en komt er niets uit mijn vin­gers of wordt er nog min­der gele­zen. In de aard ben ik een lui vent­je…

Comments are closed.