Onderhoud

“Vanavond komen ze wat hout afleveren”, zei mijn Inge afgelopen vrijdag. Een paar uur later lag er een flinke stapel onder de carport. Samen stonden we ernaar te kijken. Het vooruitzicht van een roodgloeiende kachel de komende winter was misschien een vreemde gedachte terwijl de buitentemperatuur nog ver boven de twintig graden was, toch was het iets waar we ons nu al op konden verheugen.

“Mooi dat je vakantie hebt, want de meeste stukken zijn echt wel te groot. Die passen nooit in de kachel. Had je de kettingzaag vorig jaar nog weggebracht voor onderhoud?” Ze kijkt me aan. Iets zegt me dat ze het antwoord wel weet. Voor ik me kan verdedigen draait ze zich met een diepe zucht om. Ik staar naar het hout. Als blikken konden zagen was de klus meteen geklaard.

Nee, natuurlijk had ik er niet meer aan gedacht om de kettingzaag weg te brengen na gedane arbeid. Na enkele dagen op rij stam na stam doormidden te hebben gezaagd, had ik het apparaat wel weer lang genoeg gezien. Ergens ver weg achter in de schuur had ik ‘m opgeborgen. Was het trouwens wel een jaar geleden? Eerder twee jaar nu ik er zo over nadacht. Hopelijk was het ding niet volledig vastgeroest.

Maandagmiddag, na een tijdje zoeken, vond ik het spaarzaam gebruikte gereedschap weer terug. Vol verwachting hing ik ‘m aan de verlengsnoer en drukte de aan/uit-knop in. Niets. Zou er kabelbreuk zijn? Ik probeerde een andere haspel. Nog steeds niets. Binnensmonds vloekend liep ik naar binnen, op zoek naar de handleiding.

“En? Schiet het al op?”, was haar eerste reactie. Ik kon niet opmaken of het cynisch of toch oprecht belangstellend was. “Ik krijg ‘m niet aan de praat”, gaf ik toe en zocht in de keukenla naar de handleiding die ik niet kon vinden en waarvoor ik uiteindelijk via internet naar de leverancier moest surfen om een pdf te downloaden. Op bladzijde 12 stond de oplossing: de ‘handrem’ moest er nog af.

Vijf minuten later was ik volop aan het zagen. Tien minuten later stond ik over de ditmaal uitgeprinte handleiding gebogen om te zien hoe ik de zaag moest demonteren. Dat ik vergeten was om onderhoud te regelen was één ding, maar dat ik zelfs niet de moeite had genomen om het apparaat grondig te reinigen voordat ik het voor enkele jaren op zou bergen brak me nu op. Niet alleen moest ik alsnog alle hoeken en gaten vrijmaken van aangekoekt zaagsel en olie, maar omdat ik zo eigenwijs was geweest om op ‘t laatst door te blijven zagen zonder de zaagtanden tijdig te vijlen, kon ik dat ook nog doen. Een tijdrovend karwei, zo bleek.

“Mooi dat ik morgen en de rest van de week ook nog vakantie heb”, zei  ik tegen mezelf tijdens het opruimen van de kettingzaag nadat het gebruiksklaar maken eindelijk achter de rug was. “Het schiet al lekker op”, gaf ik mijn Inge als antwoord op haar nog niet gestelde vraag. “Niet dat ik alles al af heb, maar gelukkig is er morgen ook weer een dag.” Zonder een reactie af te wachten schepte ik mijn bord vol en begon aan het avondeten.

De moraal van dit verhaal?
Laat geen kachelhout bezorgen in de vakantie!

~ ~ ~

8 reacties

Steven Gort 20 augustus 2013 Reageer

Als blikken konden zagen was de klus meteen geklaard. Prachtig gevonden!

Jouw verhaal is trouwens de reden waarom wij alleen maar kant en klaar klein gemaakt hout laten bezorgen. De kachel kan dan wel iets minder vaak aan. Dat is een nadeel.

Succes vandaag!

Peter Pellenaars 20 augustus 2013 Reageer

Dank je. Ik ga rustig aan doen. Heb nog twee weken dus tijd genoeg (zei de uitsteller in mij).
Normaal gesproken laat wij ook wat kleiner hout bezorgen, maar af en toe gooit een bevriende tuinman gratis was hout achter de deur. Tja, en dat sla je niet af.
‘Hout is goud’, zegt mijn vader nog altijd.

Jacob Jan 20 augustus 2013 Reageer

Tja als ik te laat ben met reageren, kun je alleen nog maar roepen
“wat Steven zegt”
Ik had deze onder de paste knop:
Als blikken konden zagen was de klus meteen geklaard.

En wilde zeggen dat ik die geweldig vond.
Mooi verhaal, mooi geschreven.

Peter Pellenaars 20 augustus 2013 Reageer

Steven was er snel bij vanochtend.
Grappig dat jullie er allebei dezelfde zin uitpikken 🙂

Elisabeth 20 augustus 2013 Reageer

Omdat het ook een mooie zin is!

Linda Kwakernaat 20 augustus 2013 Reageer

Die zin viel mij ook op!
Wij hebben een kloofmachine gekocht,
En het lekker al in het voorjaar gedaan!
Succes!

Anna 21 augustus 2013 Reageer

Tja, hier kan ik echt niks meer aan toevoegen hé 😉

Monique 31 augustus 2013 Reageer

Ha, eindelijk eens een blog waar je ook nog wat van leert! Goeie moraal! 😉

Geef een reactie