Dialoog

Weet je wat ik alti­jd zo moeil­ijk vind?
Nou?
Wie er pre­cies aan het woord is.
Hoe bedoel je?
Met zo’n dialoog.
Wat met zo’n dialoog?
Je weet wel, in boeken enzo.
Nee, ik weet niet in boeken enzo.
Gewoon. Dat er iemand begint te prat­en.
Ja?
Zeg maar, per­soon A.
Jij dus?
A: Bijvoor­beeld.
OK.
A: En dat dan die ander daar weer een reac­tie op geeft.
Ik dus?
A: Bijvoor­beeld.
B: OK.
A: En dat je dan na een tijd­je hele­maal de draad kwi­jt bent wie nu A is en wie B.
B: Snap je?
A: Nu wel.
B: Maar hoe zou dat nu komen?
A: Wat?
B: Dat ik gaan­deweg niet meer weet wie er nu aan het woord was?
A: Ik denk dat het aan de schri­jver ligt.
B: Zou het?
A: Ik weet het wel zek­er.
B: Niet aan ons?
A: Wel­nee!
B: Gelukkig. Ik begon al aan mezelf te twi­jfe­len.
A: Niet doen. Is ner­gens voor nodig.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets