WE DID IT AGAIN!

Het lijkt alsof ik de smaak te pakken heb, en dat is ook zo. Nadat nog niet zo lang gele­den de Kikarun in Ede tot een goed einde was gebracht, was het op zondag (gis­ter dus) de marathon van Win­ter­swijk die op de agen­da stond. Niet dat ik van plan was om die hele­maal in mijn een­t­je uit te lopen (alsof ik dat über­haupt zou kun­nen), maar het mooie van deze marathon is dat je ‘m als duo kan voltooien.

Hoe dat werkt? Wel heel sim­pel. Als duo vertrek je samen, waar­bij de een start op de fiets, en de ander met ren­nen. Daar­na is men vrij om zo vaak als men wil te wis­se­len tij­dens de tocht. De enige afspraak is dat in de laat­ste kilo­me­ter de fiets aan de kant gezet wordt en dat je samen lopend aan de fin­ish ver­schi­jnt. Er zijn aller­lei sce­nar­ios denkbaar hoe je deze afs­tand samen denkt te kun­nen over­bruggen. In ons geval was de afspraak dat ik de eerste 30km op de fiets zou begin­nen zodat mijn duo-part­ner een poging zou doen deze 30km bin­nen de 3 uur en 10 minuten te lopen. Dit als train­ing voor de marathon van Ams­ter­dam die hij in okto­ber van plan is te lopen. De laat­ste 12km kon ik dan ver­vol­gens gaan lopen.

Om 10 uur stond ik klaar met de fiets ter­wi­jl de lop­ers zich verza­melden bij de start.

De marathon van Win­ter­swijk is geen echte wed­stri­jd. De tocht voert door een mooi land­schap waar­bij min­stens de helft van het tra­ject ‘off the road’ is, en zelfs door molens, boerder­i­jen, restau­rants en camp­ings voert. Ook loopt men via steigers over het open­luchtzwem­bad en over­langs een steen­groeve. Naast hard­lop­ers (en fiet­sers dus) zijn er ook wan­de­laars die de route uit­lopen. Er zijn ver­schil­lende rust­pun­ten waar men wat kan drinken en eten. Er wordt zelfs alco­hol geschonken.

Maar wij kwa­men met een serieus doel voor ogen: de 30km moest op tijd gehaald wor­den. En dat is gelukt. Met de nodi­ge aan­moedin­gen na de 25km waar de man met de hamer ver­woede pogin­gen deed om roet in het eten te gooien, luk­te het mijn duo-part­ner om buiten adem maar bin­nen zijn streefti­jd het 30km-paalt­je aan te tikken.

marathon2

Nu was het mijn beurt. Blij dat ik ein­delijk zelf kon gaan lopen vertrok ik natu­urlijk weer eens veel te hard. Tot 3 km voor het einde kon ik het (voor mij hoge) tem­po vasthouden, maar in de bebouwde kom van Win­ter­swijk aangekomen moest ik gas terug nemen.

marathon3

Bij de laat­ste kilo­me­ter aangekomen kon­den we de fiets tijdelijk inlev­eren, en mocht­en we het laat­ste stuk samen uit­lopen. Aange­moedigd door de toeschouw­ers ver­gat­en we onze pijn­t­jes en honger om er nog een klein sprint­je uit te persen. Het luk­te ons echter niet meer om de man in het oran­je voor ons te passeren. En hoewel het hier niet goed te zien is, kwa­men we wel degelijk hand in hand over de fin­ish. Als echte loop­kam­er­aden.

WE DID IT!

marathon5

Vol­gend jaar staat deze bij­zon­dere marathon gep­land voor 21 sep­tem­ber en meteen na aankomst hebben we voorgenomen om ons weer in te schri­jven. Ergens kriebelt het al een beet­je bij mij om miss­chien, heel miss­chien, de volledi­ge marathon te lopen. Ik heb tenslotte nog een jaar om me voor te berei­den.

En een nieuw loopeven­e­ment staat alweer gep­land. Dit­maal wat dichter bij huis, en wel in Nijmegen op 16 novem­ber. Niet de Zeven­heuve­len­loop want die was al vol­ge­boekt, maar de Zeven­heuve­len­nacht. Een alter­natieve route over het­zelfde par­cours op de avond vooraf­gaand aan de offi­ciële wed­stri­jd. De Zeven­heuve­len­nacht wordt een­ma­lig geor­gan­iseerd als extraat­je bij het 30-jarig bestaan van de Zeven­heuve­len­loop en is ook kor­ter dan de 15 km die op zondag gelopen wordt. Voor de Zeven­heuve­len­nacht (eigen­lijk avond want men start om 19:30 en 20:00 uur) kan men kiezen uit een afs­tand van 5 of 10 km (mijn keus). 

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets