Lui

Dat ik eigenlijk ontzettend lui ben, blijkt wel weer uit het feit dat ik een abonnement op Netflix heb genomen. Terwijl er binnen handbereik bergen dvd-boxen (allemaal legaal aangeschaft) liggen te wachten om door mij bekeken te worden (de inhoud dan toch, niet persé de schijfjes op zich), kies ik voor de nog makkelijkere weg van de streaming content vanaf een centrale server. Waarom? Voornamelijk omdat ik vanuit mijn luie (niet alleen ik ben lui…) stoel via deze dienst door een bibliotheek van films en tv-series kan bladeren en iets uit kan kiezen waar ik op dat moment zin in heb. Of kan zoeken naar een titel die me getipt is om eens te kijken.

Natuurlijk weet ik dat het assortiment beperkt is in genres en actualiteit, maar voorlopig is er meer dan voldoende voor mij te zien, zeker in de mate (gering) waarmee ik TV kijk. Neem als voorbeeld de serie Homeland. Al meerdere malen heb ik te horen gekregen dat ik toch zeker deze serie moest gaan zien. Via Netflix kan ik dat nu doen. Alleen hebben ze slechts seizoen 1 beschikbaar. Terwijl men inmiddels al toe is aan seizoen 3. Toch kan ik daar niet mee zitten. Ik zal gemiddeld hooguit 1 aflevering per week (of maand) bekijken, dus hoogstwaarschijnlijk is seizoen 2 al beschikbaar tegen de tijd dat ik seizoen 1 heb uitgekeken. En zo niet, dan kijk ik eerst wel andere series of films totdat een nieuw seizoen van Homeland beschikbaar komt.

Maar voorlopig komt daar allemaal niets van, want ik heb het in mijn hoofd gehaald om eerst eens een poging te wagen de serie Lost af te kijken. Ooit ben ik daar enthousiast aan begonnen (wie niet?) maar ergens in seizoen 3 ben ik verdwaald geraakt in de vele complexe verhaallijnen (wie niet?). Ergens vond ik het wel jammer dat ik het voor mijn gevoel zo snel had opgegeven, want de serie wist me wel elke aflevering opnieuw te fascineren. Dus waarom het niet opnieuw proberen nu deze serie ook op Netflix te vinden is? En om de kans te vergroten dat ik deze keer wel door de ingewikkelde passages kom, begin ik netjes bij aflevering 1 van seizoen 1. Ook omdat ik anders helemaal naar seizoen 3 moet zappen.

~ ~ ~

5 gedachten over “Lui

  1. Oh, dat wil ik ook.

    Maar ben bang dat het me te veel op gaat slorken.

    LOST was de laatste serie die ik helemaal volgde (1). life. Met mijn kinderen. Ook zo’n beetje de laatste famliy moments.Tegenwoordig zit alles op zijn eigen laptop zijn eigen series te bekijken in een eigen tempo. Wel jammer.
    ik vind het wel gezellig, zo’n LOST moment.

    Met Wie is de Mol hadden we dat ook, maar ook die kun je via uitzending gemist op een andere tijd kijken. jammer dat die verplichte winkelnering op een bepaald tijdstip verleden tijd is.

    later zullen antroplogen dat ontdekken als het begin van de verbrokkeling. Eerst de ontzuiling, en dan de televisieonttijdstipping.

    Gelukkog hebben we blogs om op een andere manier te verbinden. Maar thuis nu bewust zoeken naar andere samenhang momenten. Laatst mooi gelukt bij een kampvuurtje.

    (1) Niet helemaal waar. Samen met mijn oudste dochter heb ik nog twee seizoenen Nikita gekeken. Guilty pleasure, en een heerlijk moment op de zondagavond, voordat ze weer voor een week vertrok naar haar studentenstad Zwolle. Die keren dat ze in Zwolle bleef, keken we samen en wisselden via twitter commentaar uit. Want dat is de lol van het samen kijken. Verhaallijnen raden, en schrijvers complimenteren als we het fout hadden.

    gog, is bijna een blog geworden, deze reactie.

  2. Lost… jee ik moet zowat op hetzelfde moment als jij zijn verdwaald en eenmaal verdwaald begin ik niet opnieuw. Zo ben ik. Maar ik wens je veel kijkplezier. Ook met Homeland – manlief vindt er niks aan, I love it en dus hebben we er samen niet naar gekeken… ik wel achteraf. Dat is nu eenmaal het voordeel van een man te hebben die in ploegen werkt, heb je lekker hele avonden vrij om te lezen en te kijken waarnaar je wil 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *