Literair bloggen

Ter­wi­jl het tumult over zwarte piet alles en iedereen doet bezighouden, breek ik mezelf het hoofd hoe en of ik hier ook nog eens aan­dacht aan moet best­e­den. Ik besluit er miss­chien lat­er op terug te komen. Wan­neer de erg­ste storm is gaan liggen. Het lijkt me beter om met een boek op de bank te kruipen. Wie weet haal ik daar wat inspi­ratie van­daan voor een nieuwe blog­post. Niet veel lat­er lees ik:

Een niet-lit­eraire blog­ger is veel meer in con­trol als het gaat om een onder­w­erp voor zijn blog­post, juist omdat het veel meer losstaat van hemzelf. Hij kiest een onder­w­erp dat hem ligt en waar­van hij ver­moedt dat het bij het pub­liek in de smaak zal vallen. Wan­neer hij met zijn vorige blog­post suc­ces heeft gehad, zal hij een blog­post schri­jven die daar qua onder­w­erp op lijkt. Hij maakt gebruik van clichés en sjablo­nen, van per­son­ages die ofwel ‘goed’ ofwel ‘slecht’ zijn, van span­ning die met trucs wordt opgeroepen, van een taal die niet per­soon­lijk is.

Ik kan me daar wel in vin­den en lees gretig verder:

Een lit­erair blog­ger daar­ente­gen is niet ‘vrij’ in de keuze van zijn onder­w­erp. Een onder­w­erp dringt zich aan hem op, het laat hem niet meer los en, hoe groot zijn twi­jfel aan­vanke­lijk miss­chien ook is, hij onder­w­erpt zich eraan en begint het al schri­jvend te ontwikke­len.

Ik herken mezelf! Dat is pre­cies hoe het bloggen bij mij gaat.

Dat dit zo zijn beperkin­gen kent weet ik uit eigen ervar­ing en wordt beves­tigd op de vol­gende bladz­i­jde:

De echt belan­grijke blog­post is iets wat je in zekere zin overkomt, niet iets wat je bedenkt — hoeveel denkw­erk er uitein­delijk ook in het lit­erair bloggen gaat zit­ten.

Tja, omdat mij deze avond dus niets is overkomen en ik me daaraan dien­tengevolge niet kan onder­w­er­pen, heeft het verder geen zin te gaan bedenken waar ik dan alsnog over kan gaan bloggen. Het is niet anders.

~ ~ ~

PS: de gebruik­te frag­menten komen uit ‘Wat alleen de blog­post kan zeggen’ door Oek de Jong, waar­bij ik alleen zo vrij ben geweest om de ter­men ‘schri­jver’, ‘schri­jven’ en ‘roman’ te ver­van­gen door respec­tievelijk ‘blog­ger’, ‘bloggen’ en ‘blog­post’. Ook in de titel van zijn essay, mocht dat nog niet opgevallen zijn. Het zij mij vergeven.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets