All we need is love

De band had al zo’n vier num­mers bevlo­gen gespeeld in het Luxor alvo­rens Israel Nash (Grip­ka blijft tegen­woor­dig ach­ter­we­ge om een of ande­re reden die ik nog niet heb weten te ach­ter­ha­len; mis­schien dat het van doen heeft met z’n ver­hui­zing onlangs naar Texas; maar het kan ook zijn dat het het niet iets van de laat­ste tijd is, en dat ik het alleen nu pas opmerk) de tijd nam om een woord­je rich­ting het publiek te rich­ten. Hoe­wel, het bleef bij een gemom­peld ‘thank you’ en ‘love’, waar­na er weer gecon­cen­treerd ver­der werd gegaan met waar­voor ze naar Neder­land waren geko­men. Mooie muziek maken.

israelnashluxor1

Ook tij­dens het ver­de­re ver­loop van het con­cert werd er slechts spaar­zaam con­tact gemaakt met de fans. Nou hoeft dat voor mij ook niet altijd. Lie­ver een goed con­cert dan de ver­plich­te bedank­jes tus­sen­door. Wat me bij Israel Nash ech­ter opviel was het het veel­vul­dig gebruik van het woord­je ‘love’. Niet dat het sto­rend was, het viel me slechts op.

Na het con­cert had ik het geluk dat ik nog even­tjes een woord kon wis­se­len met hem alvo­rens hij mijn zojuist aan­ge­schaf­te cd’s sig­neer­de. Opnieuw veel­vul­dig ‘love’ en aan­ver­wan­te ter­men. Het was hele­maal back to the six­ties en flo­wer power voor en na. Z’n woes­te hip­pie haar­dos ver­sterk­te dit beeld alleen maar. Nadat hij de cd’s onlees­baar had onder­ge­klie­derd gaf hij er nog een kus op als teken van ver­bon­den­heid en kreeg ik een ste­vi­ge omhel­zing (het is een beer van een vent).

In de trein terug naar huis wist ik het zeker. Het gaat alle­maal goed­ko­men op de wereld (zelfs met zwar­te piet). All we need is love, en ik had mijn por­tie van Israel Nash al ruim­har­tig gekre­gen om ver­der met de mens­heid te kun­nen delen.

israelnashluxor2

~ ~ ~

Lite­rair blog­gen
Fij­ne collega’s

2 Comments

  1. Mooi Peter. Ik kan mij niet veel voor­stel­len van de lol om bij een con­cert te zijn. Ik kan mij alles voor­stel­len van de bij­zon­der­heid om zo’n per­soon­lijk moment te erva­ren. Fijn om dit te lezen!

    • Dank je. Het bij­wo­nen van een con­cert geeft voor mij een extra dimen­sie aan de muziek. Het zien uit­voe­ren geeft een bepaal­de meer­waar­de aan het luis­te­ren. Fysiek bij­wo­nen is dan nog een extra laag­je boven op het zien uit­voe­ren. Het is live. Het kan mis­gaan. Maar de artiest kan ook boven zich­zelf uit­stij­gen. Er kan inter­ac­tie met het publiek komen die de uit­voe­ring uniek maakt. Mis­schien niet voor de artiest, maar voor jou.
      Wan­neer ik een con­cert bij­woon, dan kan ik ook veel meer soor­ten muziek waar­de­ren dan nor­maal. Een artiest bezig zien met zijn muziek is fas­ci­ne­rend om te zien (en te horen).
      Ik vind het een apar­te erva­ring die los staat van dezelf­de artiest/muziek beluis­te­ren via cd/pc/spotify/etc.
      En wan­neer je dan ook nog eens na afloop met een artiest wat kunt napra­ten is hele­maal gewel­dig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *