Reacties 4

Fijne collega’s

Trek ik de ana­lo­gie van het werk door, dan kan ik stel­len dat mijn collega’s de klus geklaard heb­ben die ikzelf van­we­ge aller­lei hier niet ter zake doen­de rede­nen aan mij had laten voor­bij gaan. Het betreft het lezen en blog­gen over de roman ‘Marie’ door Chris­top­he Veke­man. En spijt dat ik kreeg! Bij elke vol­gen­de blog­post (check ze hier alle twaalf) die ik las over hoe mijn col­le­ga lees­blog­gers het boek erva­ren had­den werd het almaar erger.

Zo schreef Cathe­lij­ne:

Goed stu­die­ma­te­ri­aal dus voor wie fic­tie wil leren schrij­ven, een bete­re lezer wil wor­den en op sma­ke­lij­ke wij­ze lite­ra­tuur wil leren door­gron­den.

En ook Eef wist pre­cies de snaar bij me te raken die me naar een boek doet ver­lan­gen alleen maar op basis van enke­le zin­nen:

Een boek over een boek, dat uit­ein­de­lijk een ander ver­haal ver­telt dan ver­wacht. Een ver­haal, geschre­ven door een van ver­driet door­ge­draai­de dok­ter, opge­te­kend door een van lite­rai­re kunst­gre­pen over­lo­pen­de Veke­man.

Het was me dui­de­lijk gewor­den, ik had een gro­te inschat­tings­fout gemaakt door dit boek over te slaan. Maar ik had bui­ten mijn fij­ne col­le­ga lees­blog­gers gere­kend, want toen ik een reac­tie bij Eef had ach­ter­ge­la­ten en wij nog even op twit­ter bedank­jes uit­wis­sel­den (ja, dat kan ook op twit­ter, het is niet altijd haat en nijd en fit­ties) bood zij zomaar spon­taan aan om mij het boek toe te stu­ren!

Gis­ter lag er een vro­lij­ke Nijn­tje enve­lop­pe te wach­ten met daar­in het boek ‘Marie’ wat ik nu een geschikt plaats­je moet geven in de sta­pel Werk in Uit­voe­ring. Had ik al gezegd dat ‘Not Just Any Book’ de per­fec­te werk­ge­ver is? Bij deze.

Blogda­tum: nog nader te bepa­len

Vekeman-Marie-600

Gedu­ren­de twee geluk­ki­ge jaren is het lief­ste meis­je van de wereld, Marie gehe­ten, in het leven van ‘de dok­ter’ geweest. Sinds zij er niet meer is, slijt hij zijn dagen in een toe­stand van rouw die van geen wij­ken wil weten. Onder­tus­sen gaat in Abra­ham, een piep­klein en hoogst eigen­aar­dig dorp­je in het mid­den van een deso­laat moe­ras­ge­bied, het leven ver­der. En het leven blijkt voor maar heel wei­nig men­sen veel goeds in pet­to te heb­ben…

Marie
Chris­top­he Veke­man
Uit­ge­ve­rij De Arbei­ders­pers
ISBN 9789029588539

~ ~ ~

4 reacties

  1. Eef

    Ik ga niet alleen blo­zen van­we­ge het com­pli­ment, maar ook van­we­ge de Nijn­tje-enve­lop :-). Ik was op zoek naar een doos­je, maar kon niks vin­den. Mijn doch­ter trok het Nijn­tje-kar­ton­ne­tje uit de kast en riep “Hier mama!” We heb­ben het samen naar de brie­ven­bus gebracht.

    • Wat is er mis met een Nijn­tje enve­lop­pe! Ik vind het altijd gewel­dig om op deze cre­a­tie­ve wij­ze een pak­ket­je te ont­van­gen en met zul­ke anec­do­tes erbij is het nog mooi­er 🙂
      Nog­maals bedankt!

Schrijf een reactie