Werkgerelateerd nieuws

Van­daag las ik een bericht op NOS.nl over de Spaanse oud-rechter Bal­tasar Garzón. Hij heeft een nieuwe aan­lei­d­ing gevon­den om een zaak waar hij mee bezig was opnieuw onder de aan­dacht te bren­gen. Dit­maal wil hij dat de Verenigde Naties stap­pen tegen Span­je onderne­men omdat twee VN-onder­zoek­ers hebben aangegeven dat de reden die Garzón dwong te stop­pen met zijn onder­zoek, miss­chien wel niet geldig is. Het gaat hier om een amnestiewet uit 1977 uit­gevaard kort na het over­li­j­den van Fran­co, die zou gelden voor alle mis­daden gepleegd door Fran­co-aan­hang­ers tij­dens zijn bewind. Ook voor de betrokken­heid bij de verd­wi­jn­ing van miss­chien wel 150.000 Spaanse burg­ers in de peri­ode 1936–1951.

Waarom breng ik dit hier onder de aan­dacht? Of, miss­chien net zo inter­es­sant, waarom bleef ik langer hangen bij dit bericht dan ik nor­maal zou doen? Zoveel heb ik niet met de Spaanse geschiede­nis van de twintig­ste eeuw. Het was de naam. Bal­tasar Garzón. Ik had onlangs nog over hem gelezen. Het duurde even voor­dat het begon te dagen. Dit week­end las ik ‘De gestolen kinderen’ van Ger­ar­do Soto y Koele­mei­jer. Daarin kwam Garzón voor­bij als de rechter die een bred­er onder­zoek wilde naar de gestolen kinderen waar­van de hoofd­per­soon in de roman denkt er een­t­je te zijn. In zijn nawo­ord schri­jft Soto y Koele­mei­jer:

In 2007 wordt de Ley de Memo­ria Históri­ca de España (Wet op het his­torisch geheugen van Span­je) aangenomen. Met deze wet komt er ein­delijk erken­ning voor de slachtof­fers van de Burg­eroor­log en de peri­ode daar­na, de dic­tatu­ur van Fran­co; dus ook voor slachtof­fers ter link­erz­i­jde. De wet biedt Bal­tasar Garzón de mogelijkheid om de wreed­he­den die tij­dens de dic­tatu­ur hebben plaats­gevon­den te onder­zoeken. Mas­sagraven wor­den geopend en voor­ma­lige leden van het Fran­co-regime wor­den in staat van beschuldig­ing gesteld. Boven­di­en stu­it Garzón op de baby­roof, die met­ter­ti­jd steeds grotere pro­por­ties had aangenomen. [p.252; onder­streept door mij]

Gren­zend aan Span­je ligt Por­tu­gal en ook daar is de bevolk­ing lange tijd gebukt gegaan onder een dic­tatu­ur (1926–1974). Belan­grijk­ste per­soon gedurende het groot­ste gedeelte van die peri­ode was António de Oliveira Salazar, onder andere Min­is­ter-Pres­i­dent, min­is­ter van Finan­ciën, min­is­ter van Buiten­landse Zak­en en min­is­ter van Oor­log. De roman ‘Jouw gezicht zal het laat­ste zijn’ van João Ricar­do Pedro die drie gen­er­aties van een Por­tugese fam­i­lie vol­gt, begint wan­neer Augus­tus Mendes zich om onbek­ende rede­nen uit het open­bare lev­en ten tijde van deze dic­tatu­ur terugtrekt.

Jouw gezicht zal het laat­ste zijn’ is tevens het laat­ste boek wat ik ont­van­gen heb en op de nom­i­natie staat om nog dit jaar bespro­ken te wor­den in het kad­er van Een per­fecte dag voor lit­er­atu­ur. We hebben dan acht boeken de revue lat­en passeren sinds we op 30 sep­tem­ber zijn begonnen met Niets en nie­mand van Ivo Bon­thuis. Een mooi aan­tal. En in 2014 gaan we natu­urlijk onver­droten verder. Om het overzicht te behouden heb ik een aparte pag­i­na in mijn blog­menu opgenomen voor ‘easy ref­er­ence’. Ik zal daar niet alleen de links naar de gere­censeerde boeken ver­melden, maar ook de blog­posts die op de een of andere manier te mak­en hebben met de blog­ger­sleesclub die mij nu al zoveel vol­doen­ing geeft.

Blog­da­tum: 30 decem­ber 2013

Augus­to Mendes is een welgestelde dok­ter, die tij­dens de dic­tatu­ur van Salazar de stad ver­laat om in een ver en afgele­gen dorp te gaan wonen, nie­mand weet waarom. Zijn zoon Anto­nio Mendes komt getrau­ma­tiseerd terug van de oor­log in Ango­la, waar hij twee keer naar­toe is ges­tu­urd. Dan komt diens zoon Duarte Mendes, de eigen­lijke hoofd­per­soon, een bege­nadigd pianist — die de muziek hele­maal de rug toe­keert. Hij beseft dat ook hij is aanger­aakt door deze beladen fam­i­liegeschiede­nis, en dat hij degene is die het een plek moet geven.

Jouw gezicht zal het laat­ste zijn
João Ricar­do Pedro
Uit­gev­er­ij Sig­natu­ur
ISBN 9789056724696

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets