50books — Vraag 44

Deze blog­post is deel 44 van 50 in de serie 50books — 2013

Gis­ter bezocht ik de Boeken­beurs in Antwer­pen samen met een aan­tal col­le­ga boek­blog­gers van de Een per­fecte dag voor lit­er­atu­ur leesclub. We waren uitgen­odigd door uit­gev­er­ij De Geus (waar­voor nog­maals dank) om lat­er op de dag de schri­jver Patrick Ness te mogen inter­viewen naar aan­lei­d­ing van zijn nieuwe boek ‘Zeven minuten na mid­der­nacht’. Tij­dens het uiterst informele maar o zo infor­matie gespek (waarover de komende tijd meer) kwa­men we onder andere te spreken over emoties in een ver­haal. Patrick (mag ik Patrick zeggen? ja dat mag ik) gaf aan dat hij er naar streeft om zo eerlijk als mogelijk te zijn in het oproepen van die emoties en het toepassen van trucs te ver­mi­j­den. Daar­voor leest hij zijn werk veelvuldig door vanu­it de ogen van een lez­er om te zien of hij ger­aakt wordt door de soms heftig emo­tionele pas­sages die hij zelf geschreven heeft.

Lachen is ook een emotie. Het lijkt me een komisch gezicht om een auteur hardop lachend aan een bureau te zien zit­ten ter­wi­jl de tra­nen over de wan­gen stromen. Elke keer weer gevlo­erd door de eigen grap.

Overkomt jul­lie dat ook wel eens? Dat je een boek even opz­ij moet leggen omdat je buikpi­jn hebt van het lachen? Dat het verder lezen onmo­gelijk gemaakt wordt door de tra­nen in je ogen? Of is het lachen jul­lie ver­gaan en komen de tra­nen alleen nog maar door het leed in een ver­haal? Door de diep­tri­este ontwik­kelin­gen die vele auteurs ons voorschote­len? Dat zou toch best treurig zijn.

Vraag 44:
Welk boek heeft je onlangs nog hardop aan het lachen gebracht?

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« 50books — Vraag 4350books — Vraag 45 »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets