Dichten, Durven en Posten

Krijg ik afgelopen zaterdag zomaar een uitdaging in mijn schoot geworpen (alsof het meedoen aan de Zevenheuvelennacht al niet voldoende uitdaging was). Of ja, zomaar… Ik wist er een klein beetje van. Ze had het al min of meer aangekondigd. Nou ja, aangekondigd… We hadden er eigenlijk al informeel wat over gesproken dat het misschien wel een leuk idee zou zijn. Ik bedoel, informeel… Uiteindelijk konden we het alleen nog niet over de naam eens worden. Dus ik dacht. Dat gaat zo’n vaart niet lopen. Tja. Dan moet je net @JuL1ta hebben. Meteen op volle kracht doorstomen en gewoon binnen de kortste keren een opdracht formuleren. Naam of geen naam.

Kan ik dan achterblijven? Dacht het niet.

Dus, lieve JuLi, hierbij volgt ook voor jou een eerste uitdaging. Een makkie. Om erin te komen. Wat ik van je verwacht is namelijk iets wat je na aan het hart staat: dichten en knuffelen. Want ik wil dat je een ode aan het knuffelen brengt. In dichtvorm naar keuze. Waarbij de enige restrictie is dat het woord ‘knuffelen’ (bleh!) of enig ander equivalent in een vreemde taal, zoals bijvoorbeeld het uitermate braakneigingen opwekkende ‘hug’ (braak!) ten strengste verboden is. Je mag er een weekje op broeden. Dat moet ruimschoots voldoende zijn. Mocht je eerder klaar denken te zijn, dan mag je gerust posten. Krijg je daarna weer een nieuwe opdracht. Tenminste, mocht ik tevreden genoeg zijn over je invulling.

Oh ja, nog een laatste opmerking. Over dat knuffelen. Even voor de zekerheid. Dat we het hier wel over hetzelfde hebben. Ja, een ode aan het knuffelen. Maar dan niet van mensen. Nee, juist niet van mensen. In plaats daarvan voorwerpen. En dergelijke. Logisch toch? Ik weet het, een klein detail. Maar ik wou het wel even gezegd hebben.

Succes en knuffels!

~ ~ ~

6 gedachten over “Dichten, Durven en Posten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *