50books – Vraag 48

Deze blogpost is deel 48 van 50 in de serie 50books - 2013

We naderen het einde van de 50 vragen. Vandaag nummer 48. Nog steeds heb ik geen moeite om een nieuwe vraag te verzinnen. Eerder is het de tijd die me soms ontbreekt om er een fatsoenlijk inleidend blogje bij te verzinnen. Deze week is het ook nog eens de ruimte die me parten speelt. Het huis staat op z’n kop door een kleine verbouwing die momenteel gaande is. De zolderverdieping is zowat geheel leeggehaald in verband met de inrichting van een compleet nieuwe slaapkamer. En die spullen moeten toch ergens blijven al die tijd.

Dus zit ik hier op een provisorisch vrijgemaakt plekje op mijn laptop te tikken aan een nieuwe #50books vraag terwijl ik eerder mijn boekbespreking voor #eenperfectedagvoorliteratuur heb geschreven. Maar ach, het is allemaal van tijdelijke aard en voor een goed doel. En het gaf me ook nog eens de inspiratie voor de vraag van vandaag.

Bij het opruimen van de zolder kwam ik namelijk enkele dozen vol boeken tegen waarvan ik wel wist dat ze daar stonden, maar niet meer precies wat er nu eigenlijk in zat. Met toch wel iets van een soort misplaatste nieuwsgierigheid (tenslotte had ik zelf de boeken erin gestopt) opende ik de eerste doos. Het was een doos vol met voornamelijk atlassen. De volgende doos herbergde studieboeken van verschillende cursussen die ik ooit gevolgd heb. Ook in de volgende dozen zaten bijna allemaal non-fictie boeken. Slechts in een enkel geval zat er een roman tussen.

Natuurlijk heeft me dit weer uren gekost (die ik eigenlijk aan andere zaken had moeten besteden…). Elke doos opnieuw kwam ik weer boeken tegen waarvan ik vergeten was dat ik ze had. En moest ik ze vanzelfsprekend doorbladeren, besnuffelen of gedeeltelijk lezen. Wat me ook duidelijk werd is dat ik deze boeken veroordeeld had tot een kwijnend bestaan achter de schotten op zolder waar niemand meer wist van hun bestaan. Ik! Als zogenaamd boekliefhebber! Shame on me.

Ik heb me voorgenomen dat deze boeken na de verbouwing niet meer teruggaan naar boven. Òf ze krijgen een plaats in de boekenkast, òf ik ga ze verkopen danwel weggeven. Maar ik ga geen boeken meer in een doos stoppen en opbergen. Boeken horen in het zicht te staan zodat ze potentiële lezers kunnen verleiden om hen open te slaan en zich in hen te verliezen. Ze verdienen het om op een plek te staan waar ze tot hun recht komen. Alleen dan lopen ze de kans gelezen te worden. Wat tenslotte hun bestaansrecht vormt.

Vraag 48:
Hebben jullie nog boeken ergens opgeborgen in dozen? Zo ja, waarom?

vraag48

~ ~ ~

12 gedachten over “50books – Vraag 48

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *