50books — Vraag 48

Deze blog­post is deel 48 van 50 in de serie 50books — 2013

We naderen het einde van de 50 vra­gen. Van­daag num­mer 48. Nog steeds heb ik geen moeite om een nieuwe vraag te verzin­nen. Eerder is het de tijd die me soms ont­breekt om er een fat­soen­lijk inlei­dend blog­je bij te verzin­nen. Deze week is het ook nog eens de ruimte die me parten speelt. Het huis staat op z’n kop door een kleine ver­bouwing die momenteel gaande is. De zold­erverdieping is zowat geheel leegge­haald in ver­band met de inricht­ing van een com­pleet nieuwe slaap­kamer. En die spullen moeten toch ergens bli­jven al die tijd.

Dus zit ik hier op een pro­vi­sorisch vri­jge­maakt plek­je op mijn lap­top te tikken aan een nieuwe #50books vraag ter­wi­jl ik eerder mijn boekbe­sprek­ing voor #een­per­fectedagvoor­lit­er­atu­ur heb geschreven. Maar ach, het is alle­maal van tijdelijke aard en voor een goed doel. En het gaf me ook nog eens de inspi­ratie voor de vraag van van­daag.

Bij het opruimen van de zold­er kwam ik namelijk enkele dozen vol boeken tegen waar­van ik wel wist dat ze daar ston­den, maar niet meer pre­cies wat er nu eigen­lijk in zat. Met toch wel iets van een soort mis­plaat­ste nieuws­gierigheid (tenslotte had ik zelf de boeken erin gestopt) opende ik de eerste doos. Het was een doos vol met voor­namelijk atlassen. De vol­gende doos her­bergde studieboeken van ver­schil­lende cur­sussen die ik ooit gevol­gd heb. Ook in de vol­gende dozen zat­en bij­na alle­maal non-fic­tie boeken. Slechts in een enkel geval zat er een roman tussen.

Natu­urlijk heeft me dit weer uren gekost (die ik eigen­lijk aan andere zak­en had moeten best­e­den…). Elke doos opnieuw kwam ik weer boeken tegen waar­van ik ver­geten was dat ik ze had. En moest ik ze vanzelf­sprek­end door­bladeren, besnuffe­len of gedeel­telijk lezen. Wat me ook duidelijk werd is dat ik deze boeken vero­ordeeld had tot een kwi­j­nend bestaan achter de schot­ten op zold­er waar nie­mand meer wist van hun bestaan. Ik! Als zoge­naamd boek­liefheb­ber! Shame on me.

Ik heb me voorgenomen dat deze boeken na de ver­bouwing niet meer terug­gaan naar boven. Òf ze kri­j­gen een plaats in de boekenkast, òf ik ga ze verkopen dan­wel weggeven. Maar ik ga geen boeken meer in een doos stop­pen en opber­gen. Boeken horen in het zicht te staan zodat ze poten­tiële lez­ers kun­nen ver­lei­den om hen open te slaan en zich in hen te ver­liezen. Ze ver­di­enen het om op een plek te staan waar ze tot hun recht komen. Alleen dan lopen ze de kans gelezen te wor­den. Wat tenslotte hun bestaan­srecht vormt.

Vraag 48:
Hebben jul­lie nog boeken ergens opge­bor­gen in dozen? Zo ja, waarom?

vraag48

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« 50books — Vraag 4750books — Vraag 49 »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets