Geheim moment

What’s in a name?” zei ik van­daag tegen iemand (in het) bij­zon­der. Een hoop, bleek. Het haalde herin­ner­in­gen naar boven. Scheurde nooit geheelde won­den verder open. Ik stond erbij en keer ernaar op mijn chatschermp­je. Onmachtig om het gedane leed te beperken door het verzen­den van goedbe­doelde tek­st­bericht­en. Vaak mist com­mu­ni­catie in welke vorm dan ook het ver­mo­gen het tij ten goede te keren. Van kwaad tot erg­er gaat beter af. Er zat me niets anders op dan de ogen te sluiten en gaan denken aan. Tra­cht­en te over­bruggen met gedacht­en wat onover­brug­baar was. Proberen er te zijn zon­der dat ook maar in de ver­ste verte te kun­nen. In die donkerte trof­fen de woor­den mij nu ook als een mok­er­slag. What’s in a name? Een hoop, bleek. Het haalde herin­ner­in­gen naar boven. Scheurde nooit geheelde won­den verder open. Ik stond erbij

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets