Hardlooppraat

Uitzonderingen daargelaten ren ik altijd in mijn eentje. Heerlijk vind ik dat. Zeker doordeweeks na het werk. Geen gezeur aan mijn hoofd. Maar ook op de zondagochtend is het verfrissend om de hardloopschoenen aan te trekken en een uur door het buitengebied te rennen. Tijd voor jezelf. Om je gedachten eens op een rijtje te zetten. Of gewoon om juist even helemaal geen gedachten te hebben. Een leeg hoofd. Nergens aan denken. Je ogen gericht op de horizon zonder iets te zien.

Totdat er ineens iemand voor je gaat rijden om moeilijke vragen te stellen…

~ ~ ~ n.a.v. een artikel op nrc.nl ~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *