Hardlooppraat

Uit­zon­derin­gen daarge­lat­en ren ik alti­jd in mijn een­t­je. Heer­lijk vind ik dat. Zek­er doorde­weeks na het werk. Geen gezeur aan mijn hoofd. Maar ook op de zondagocht­end is het ver­fris­send om de hard­loop­schoe­nen aan te trekken en een uur door het buitenge­bied te ren­nen. Tijd voor jezelf. Om je gedacht­en eens op een rijt­je te zetten. Of gewoon om juist even hele­maal geen gedacht­en te hebben. Een leeg hoofd. Ner­gens aan denken. Je ogen gericht op de hori­zon zon­der iets te zien.

Tot­dat er ineens iemand voor je gaat rij­den om moeil­ijke vra­gen te stellen…

~ ~ ~ n.a.v. een artikel op nrc.nl ~ ~ ~

Geef een reactie